Mattheus , codex Bezae Cantabrigiensis caput III

f

                                                                   Page réécrite au IXs
1 In diebus autem illis uenit Iohannes
baptista praedicans in deserto Iudeae
2 et dicens poenitentiam agite
appropinquauit enim regnum caelorum
3 hic est enim qui dictus est
per Esaiam prophetam dicentem
uox clamantis in deserto
parate uiam Dni
rectas facite semitas eius
4 ipse aut(em) Iohannes habebat uestimentum
de pilis camelorum et zonam pelliciam
circa lumbos suos esca autem eius
erat locuste et mel siluestre
5 tunc exiebat ad eum
Hierusolima et omnis Iudaea
et omnis regio circa Iordanen
6 et baptizabantur in Iordane ab eo
confitentes peccata sua
7 uidens autem multos Pharisaeorum
et Sadducaeorum uenientes
ad baptismum suum dixit eis
progenies uiperarum quis demonstrauit uobis fugere
----------------------------------------------------------------
a futura ira 8 facite ergo
fructum dignum paenitentiae
9 et ne putetes dicere intra uos
patrem habemus Abraam dico enim uobis
quia potest Ds de lapidibus istis
suscitare filios Abraae
10 iam autem securis ad radices arborum
posita est omnis ergo arbor
non faciens fructum bonum
exciditur et in ignem mittitur.
11 Ego quidem baptizo uos aqua in paenitentia(m);
qui autem uenit fortior me est
cuius non sum idoneus calciamenta
portare ipse uos baptizabit
in Spu Sancto et igni 12 cuius uentilabrum
in manu eius
et purgabit aream suam
et congregauit triticum suum
in horreum paleas autem conburet
igni inextinguibili
13 tunc aduenit Ihs de Galilaea
ad Iordanen ad Iohannen
baptistam ut baptizaretur ab eo
14 qui autem prohibebat eum Iohannes dicens
ego abs te opus habeo baptizari
et tu uenis ad me
15 [r]espondens autem Ihs dixit ei sine modo
sic enim decens est nobis
[i]mplere omnem iustitiam
[tu]nc dimisit illum 16 et baptizatus est Ihs
ascendit mox de aqua
et ecce aperti sunt ei caeli
et uidit Spiritum Dei.

descendentem de caelo
sicut columbam et uenientem super eum
17 et ecce uox de caelis dicens ad eum
tu es filius meus dilectus
in quo bene placui.


KATA ΜΑΘΘΑΙΟΝ ΙΙI Codex Bezae Cantabrigiensis

 


1Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις παραγίνεται Ἰωάνης
ὁ βαπτιστὴς κηρύσσων ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Ἰουδαίας
2 καὶ λέγων· μετανοεῖτε·
ἤγγικεν γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
3 οὗτος γάρ ἐστιν ὁ ῥηθεὶς
διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος·
φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ·
ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυ,
εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ.
4 αὐτὸς δὲ [.]Ἰωάνης εἶχεν τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ
ἀπὸ τριχῶν καμήλλου καὶ ζώνην δερματίνην
περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, ἡ δὲ τροφὴ ἦν αὐτοῦ
ἀκρίδες καὶ μέλι ἄγριον. 
5 Τότε ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν
Ἱεροσόλυμα καὶ πᾶσα ἡ Ἰουδαία
καὶ πᾶσα ἡ περίχωρος τοῦ Ἰορδάνου,
6 καὶ ἐβαπτίζοντο ἐν τῷ Ἰορδάνῃ [..] ὓπ' αὐτοῦ
ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
7 Ἰδὼν δὲ πολλοὺς τῶν Φαρισαίων
καὶ Σαδδουκαίων ἐρχομένους
ἐπὶ τὸ βάπτισμα αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς·
γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν

-------------------------Pages réécrites au IXs dans le scriptorium de Florus

ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς; 8 ποιήσατε οὖν καρπὸν
ἄξιον [.] μετανοίας 9 καὶ μὴ δόξητε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς·
πατέρα ἔχομεν τὸν Ἀβραάμ. λέγω γὰρ ὑμῖν [.]τι δύναται
ὁ θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ.
10 ἤδη δ[.] ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται·
πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται
καὶ εἰς πῦρ βάλλεται. 11Ἐγὼ μὲν βαπτίζω ὑμᾶς ἐν ὕδατι
εἰς μετάνοιαν, ὁ δὲ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἰσχυρότερός
μού ἐστιν, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς τὰ ὑποδήματα βαστάσαι·
αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσ[.]ι ἐν Πνι ἁγίῳ καὶ πυρί·
12 οὗ τὸ πτύον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ διακαθαριεῖ
τὴν ἅλωνα αὐτοῦ καὶ συνάξει τὸν σῖτον αὐτοῦ εἰς
τὴν ἀποθήκην, τὸ δὲ ἄχυρον κατακαύσει πυρὶ ἀσβέστῳ.
13 Τότε παραγίν[.]ται ὁ Ἰς ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας
ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάνην τοῦ βαπτισθῆναι
ὑπ’ αὐτοῦ. 14 ὁ δὲ Ἰωάνης διεκώλιεν αὐτὸν λέγων·
ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σὺ βαπτισθῆναι, καὶ σὺ ἔρχῃ
πρός με; 15 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰς εἶπεν πρὸς αὐτόν·
ἄφες ἄρτι, οὕτως γὰρ
πρέπον ἐστὶν ἡμῖν
πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην.
τότε ἀφίησιν αὐτόν.
16 καὶ βαπτισθεὶς ὁ Ἰς
εὐθὺς ἀνέβη
ἀπὸ τοῦ ὕδατος·
καὶ ἰδοὺ
ἠνεῴχθησαν αὐτῷ
οἱ οὐρανοί,
καὶ εἶδεν τὸ Πνα
τοῦ Θῦ

καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ
ς περιστερὰν καὶ ἐρχόμενον είς αὐτόν·
17 καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῶν οὐρανῶν λέγουσα
πρὸς αύτὸν· σὺ ει ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός,
ἐν ᾧ εὐδόκησα.