Mattheus , codex Bezae Cantabrigiensis caput XΧ




1 simile est enim regnum caelorum
homini patri familias qui exiit
deluculo conducere operarios
in uineam suam 2 conueniens autem
cum operariis ex denario diem
misit eos in uineam suam
3 et egressus circa horam tertiam
inuenit alios stantes in foro otiosos
4 et illis dixit ite et uos
in uineam et quod fuerit iustum
dauo uobis 5 qui autem abierunt
iterum autem exiens circa horam sextam
et nonam fecit identidem
6 circa undecimam autem
exiit et inuenit alios stantes
et dicit eis quid hic statis
toto die otiosi 7 dicunt ei

quia nemo nos conduxit
ait illis ite et uos
in uineam meam
8 sero autem facto dicit dms
uineae procuratori suo
uoca operarios
et redde eis mercedem
incipiens a nouissimis
usque ad primos
9 uenientes ergo qui circa undecimam horam
acceperunt singulos denarios
10 et cum uenissent primi
sperauerunt quod plus acciperent
acceperunt autem singulos denarios
11 accipientes autem murmurauerunt
aduersus familiam 12 dicentes
hii nouissimi una hora fecerunt
et aequales illos nobis fecisti
qui portauimus pondus diei
et aestus
13 qui autem respondens uni eorum dixit
amice non te nocui
nonne denario placuisti mecum
14 tolle tuum et uade
uolo autem nouissimo huic dare
sicut et tibi 15 non licet mihi
quod uolo facere in meis
aut oculus tuus nequam est
quod ego bonus sum
16 sic erunt nouissimi primi
et primi nouissimi multi enim sunt uocati
pauci autem electi
17 et ascendens Ihs Hierosolyma

suscepit duodecim seorsum in uia
et dixit eis 18 ecce ascendimus
Hierosolyma et Filius hominis
tradetur principibus sacerdotum
et scribis et condemnabunt eum
morti 19 et tradent eum
gentibus ad castigandum
et inludendum et crucifigendum
et tertio die resurget
20 tunc accesset ad eum
mater filiorum Zebedei
cum filiis suis adorans
et petens aliquid ab eo
21 qui autem dixit ei quid uis dicit ei
dic ut sedeant hi duo fili mei
unus a dextris tuis et unus a sinistris
in regno tuo
22 respondens autem Ihs dixit
nescitis quid petatis potestis calicem
bibere quod ego uiuiturus sum
dicunt possimus
23 ait illis Ihs calicem quidem meum bibetis
sedere autem a dextris meis
et a sinistris non est meum dare
aliis praeparatum est a Patre meo
24 et audientes decem indignati sunt
de duobus fratribus
25 Ihs autem conuocans eos
dixit eis scitis quod regentium
dominantur eorum
et magni principantur eorum
26 non ita est in uobis sed qui uoluerit
in uobis magnus fieri

erit uester minister
27 et qui uoluerit in uobis esse primus
erit uester seruus 28 sicut filius hominis
non uenit ministrari sed ministrare
et dare animam suam
redemptionem pro multis
uos autem quaeritis de minimo crescere
et de magno minui
introeuntes autem et rogati
cenare ne discubueritis
in eminentibus locis
ne forte dignior te superueniat
et accedens cenae inuitator dicat tibi
adhuc deorsum accede et confondaris
si autem discubueris in minimum locum
et superueniat minor te
dicit tibi inuitator caene collige adhuc superius
et erit tibi hoc utile
29 et egredientibus eis ab Iericho
saecutae sunt eum turbae multae
30 et ecce duo caeci saedentes
secus uiam audierunt quod Ihs transit
et clamauerunt dicentes miserere nostri
fili Dauid 31 turba autem increpabat eos
ut dacerent
qui autem maius clamabant dicentes
Dme miserere nostri fili Dauid
32 et stans Ihs uocauit eos et dixit
quid uultis ut faciam uobis 33 dicunt ei Dme
ut aperiantur oculi nostri
34 et misertus Ihs
tetigit oculos eorum
33 et continuo respexerunt et secuti sunt eum.


KATA ΜΑΘΘΑΙΟΝ XX Codex Bezae Cantabrigiensis




1 Ὁμοία γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν
ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ, ὅστις ἐξῆλθεν
ἅμα πρωῒ μεισθώσασθαι ἐργάτας
εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ. 2 συμφωνήσας δὲ
μετὰ τῶν ἐργατῶν ἐκ δηναρίου τὴν ἡμέραν
ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ.
3 καὶ διεξελθὼν περὶ ὥραν τρίτην 
εὗρεν
ἄλλους ἑστῶτας ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀργοὺς
4 κακείνοις εἶπεν· ὑπάγεται καὶ ὑμεῖς
εἰς τὸν ἀμπελῶα, καὶ ὃ ν ᾖ δίκαιον
δώσω ὑμεῖν. 5 οἱ δὲ ἀπῆλθον.
πάλιν δὲ ἐξελθὼν περὶ ὥραν ἕκτην
καὶ ἐνδεκάτην  ἐποίησεν ὡσαύτως.
6 περὶ δὲ τὴν ἑνδεκάτην
ἔξελθεν καὶ εὗρεν ἄλλους ἑστῶτας
καὶ λέγει αὐτοῖς· τί ὧδε ἑστήκατε
ὅλην τὴν ἡμέραν ἀργοί; 7 λέγουσιν αὐτῷ·

ὅτι οὐδεὶς ἡμᾶς ἐμεισθώσατο.
λέγει αὐτοῖς· ὑπάγεται καὶ ὑμεῖς
εἰς τὸν ἀμπελῶνα μου. 
8 Ὀψείας δὲ γενομένης λέγει ὁ Κς
τοῦ ἀμπελῶνος τῷ ἐπιτρόπῳ αὐτοῦ·
κάλεσον τοὺς ἐργάτας
καὶ ἀπόδος αὐτοῖς τὸν μισθὸν
ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν αἰσχάτων
ἕως τῶν πρώτων.
9 [.] ἐλθόντες οἱ περὶ τὴν ἑνδεκάτην ὥραν
ἔλαβον ἀνὰ δηνάριον.
10 καὶ ἐλθόντες οἱ πρῶτοι
ἐνόμισαν ὅτι πλεῖω λήμψονται·
ἔλαβον δὲ καὶ αὐτοί ἀνὰ δηνάριον.
11 λαβόντες δὲ ἐγόνγυσαν
κατὰ τοῦ οἰκοδεσπότου 12 λέγοντες·
οὗτοι οἱ αἴσχατοι μίαν ὥραν ἐποίησαν,
καὶ ἴσους αὐτοὺς ἡμεῖν ἐποίησας
τοῖς βαστάσασιν τὸ βάρος τῆς ἡμέρας
καὶ τὸν καύσωνα.
13 ὁ δὲ ἀποκρειθὶς ἑνὶ αὐτῶν εἶπεν·
ἑταῖρε, οὐκ ἀδικῶ σε·
οὐχὶ δηναρίου συνεφώνησάς μοι;
14 ἆρον τὸ σὸν καὶ ὕπαγε.
θέλω δὲ  τῷ αἰσχάτῳ τούτῳ δοῦναι
ὡς καὶ σοί· 15 οὐκ [.]ἐστίν μοι
ὃ θέλω ποιῆσαι ἐν τοῖς ἐμοῖς;
ἢ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρός ἐστιν
ὅτι ἐγὼ ἀγαθός εἰμει;
16 οὕτως ἔσονται οἱ αἴσχατοι πρῶτοι
καὶ οἱ πρῶτοι αἴσχατοι. πόλλοι γὰρ εἰσιν κλήτοι
ὅλιγοι δὲ ἔκλεκτοι
17 Καὶ ἀναβαίνων ὁ Ἰης εἰς Ïεροσόλυμα

παρέλαβεν τοὺς ιβ κατ’ ἰδίαν ἐν τῇ ὁδῷ
καὶ
εἶπεν αὐτοῖς· 18 ἰδοὺ ἀναβένομεν
εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσιν
καὶ γραμματεῦσιν, καὶ κατακρεινοῦσιν αὐτὸν
θανάτῳ 19 καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν
τοῖς ἔθνεσιν εἰς τὸ ἐνπαῖξαι
καὶ μαστειγῶσαι καὶ σταυρῶσαι,
καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.
20 Τότε προσῆλθεν αὐτῷ
ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδέου
μετὰ τῶν υἱῶν αὐτῆς προσκυνοῦσα
καὶ αἰτοῦσά τι ἀπ’ αὐτοῦ.
21 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· τί θέλεις; λέγει αὐτῷ·
εἰπὲ ἵνα καθίσωσιν οὗτοι οἱ δύο υἱοί μου
εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων [.]
ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.
22 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰης εἶπεν·
οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖτε. δύνασθαι τὸ ποτήριον
πειεῖν ὃ ἐγὼ μέλλω πείνειν;
λέγουσιν [.]· δυνάμεθα.
23 λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰης· τὸ μὲν ποτήριόν μου πίεσθε
τὸ δὲ καθείσαι ἐκ δεξιῶν μου
καὶ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν τοῦτο δοῦναι,
ἀλλ’ οἷς ἡτοίμασται ὑπὸ τοῦ Πατρός μου.
24 Καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἠγανάκτησαν
περὶ τῶν δύο ἀδελφῶν.
25 ὁ δὲ Ἰης προσκαλεσάμενος αὐτοὺς
εἶπεν αύτοῖς· οἴδατε ὅτι οἱ ἄρχοντες
τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν
καὶ οἱ μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν.
26 οὐχ οὕτως ἔστιν ἐν ὑμεῖν, ἀλλ’ ὃς ν θέλῃ
ἐν ὑμεῖν μέγας γενέσθε

ἔστε ὑμῶν διάκονος,
27 καὶ ὃς ἂν θέλῃ ἐν ὑμεῖν εἶναι πρῶτος
ἔστε ὑμῶν δοῦλος· 28 ὥσπερ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι ἀλλὰ διακονῆσαι
καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ
λύτρον ἀντὶ πολλῶν.
ὑμεῖς δὲ ζητεῖτε  ἐκ μεικροῦ αὐξήσαι
καὶ ἐκ μείζονος ἔλαττον εἶναι
εἰσερχόμενοι δὲ καὶ παρακληθέντες
δειπνῆσαι μη ἀνακλείνεσθαι
εἰς τοὺς ἐξέχοντας τόπους
μήποτε ἐνδόξοτερός σου ἐπέλθῃ
καὶ προσελθὼν ὁ δειπνοκλήτωρ εἵπῃ σοι ;
ἔτι κάτω χώρει καὶ καταισχυνθήσῃ
ἐὰν δὲ ἀναπέσης εἰς τὸν ἥττονα τόπον
καὶ ἐπέλθῃ σου ἥττων
ἐρεῖ σοι ὁ δειπνοκλήτωρ· συνάγε ἔτι ἄνω
καὶ ἔσται σοι τοῦτο χρήσιμον
.
29 Καὶ ἐκπορευομένων αὐτῶν ἀπὸ Ïεριχὼ
ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί.
30 καὶ ἰδοὺ δύο τυφλοὶ καθήμενοι
παρὰ τὴν ὁδὸν ἤκουσαν ὅτι Ἰης παράγει,
καὶ ἔκραξαν λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς,
υἱ Δαυείδ. 31 ὁ δὲ ὄχλος ἐπετείμησεν αὐτοῖς
ἵνα σειωπήσωσιν·
οἱ δὲ μεῖζον ἔκραξαν λέγοντες·
Κε ἐλέησον ἡμᾶς, , υἱ Δαυείδ.
32 καὶ στὰς ὁ Ἰης ἐφώνησεν αὐτοὺς καὶ εἶπεν·
τί θέλεται ποιήσω ὑμεῖν; 33 λέγουσιν αὐτῷ· Κε,
ἵνα ἀνυγῶσιν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν.
34 σπλαγχνισθε[ὶς] [.] ὁ Ἰης
ἥψατο τῶν ὀμμάτων αὐτῶν,
καὶ εὐθέως ἀνέβλεψαν καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ.