Mattheus , codex Bezae Cantabrigiensis caput XΙΧ




1 Et factum est cum locutus esset Ιhs
sermones hos transtulit se
a Galilaea et uenit in finibus Iudeae
trans Iordanen
2 et secutae sunt eum turbae multae
et curauit eos ibi
3 et accesserunt ad eum Pharisaei
teptantes eum et dicunt illi
si licet homini dimittere
uxorem suam per omnem causam
4 Ihs autem respondens dixit non legistis
quia qui fecit ab initio
masculum et feminam fecit eos
5 et dixit propter hoc relinquet homo
patrem et matrem et coniungetur
mulieri suae
et erunt duo in carne una

6 alioquin non sunt iam duo sed una caro
quod ergo Ds coniunxit in unum
homo non separet
7 dicunt ei quid ergo Moyses praecepit
dare librum repudii et dimittere
8 dicit eis
quia ad durum cor uestrum
dimisit uobis Moyses
dimittere uxores uestras
ab initio autem non fuit sic
9 dico autem uobis quicumque dimiserit uxore(m)
suam excepta ratione adulterii
et duxerit aliam moechatur
10 dicunt ei discipuli eius
si sic est causa uiri
cum muliere non expedit nubere
11 qui autem dixit eis non omnes capiunt
uerbum hoc sed quibus datum est
12 sunt enim eunuchi qui ex utero matris
nati sunt sic et sunt eunuchi
qui eunuchi facti sunt
ab hominibus et sunt eunuchi
qui se ipsos castrauerunt
propter Regnum Caelorum
qui potest capere capiat
13 tunc oblati sunt ei pueri
ut inponeret manus eis et oraret
discipuli autem conminati sunt eis
14 Ihs autem dixit eis dimittite pueros
et ne prohibueritis eos uenire ad me
talium enim est Regnum Caelorum
15 et inpositis manibus eis abiit inde
16 et ecce unus accedens ait illi magister

quid boni faciam ut habeam uitam aeternam
17 qui autem dicit ei quid me interrogas de bono
unus est bonus si autem uis in uitam uenire
serua manda 18 dicit ei quae
Ihs autem dixit non occides
non moechaueris non furabis
non falsum testimonium dices
19 honora patrem et matrem
9 et diliges proximum tuum sicut te ipsum
20 dicit ei iubenis haec omnia custodiui
a iuuentute quid adhuc mihi deest
21 dicit ei Ihs si uis perfectus esse
uade uende substantiam tuam
et da pauperibus
et habebis thensaurum in caelis
et ueni sequerem
22 audiens inuenis uerbum
abit tristis
erat enim habens possessiones multas
23 Ihs autem dixit discipulis suis
amen dico uobis quoniam diues
difficile introibit
in regnum caelorum
24 iterum dico uobis facilius est
camellum per foramen acus transire
quam diuitem introire in Regnum Dei
25 audientes autem discipuli stupebant
et timuerunt ualde dicentes
quis igitur potest saluari
26 respiciens autem Ihs dixit eis
aput hominibus hoc inpossibile est
aput Dm autem omnia possibilia sunt
27 tunc respondens Petrus dixit ei

ecce nos dimisimus omnia
et secuti sumus te quid igitur erit nobis
28 Ihs autem dixit ei amen dico uobis
quoniam uos qui secuti estis me
in regeneratione
cum sederit filius hominis
super sedem gloriae suae sedebitis et uos
super duodecim sedes
iudicantes duodecim tribus Israhel
29 et omnis quicumque reliquid domum
aut fratres aut sorores aut matrem
aut filios aut agros propter nomen meum
centuplum accipiet
et uitam aeternam hereditabit
30 multi autem erunt primi nouissimi
et nobissimi primi


KATA ΜΑΘΘΑΙΟΝ XIX Codex Bezae Cantabrigiensis




1 Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐλάλησεν ὁ Ἰης
τοὺς λόγους τούτους, μετῆρεν ἀπὸ τῆς
Γαλειλαίας καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας
πέραν τοῦ Ἰορδάνου.
2 καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί,
καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς ἐκεῖ.
3 Καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι
πειράζοντες αὐτὸν καὶ λέγουσιν αὐτῷ·
εἰ ἔξεστιν ἀνθρώπῳ ἀπολῦσαι
τὴν γυναῖκα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν αἰτείαν;
4 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἀνέγνωτε
ὅτι ὁ ποιήσας ἀπ’ ἀρχῆς
ἄρσεν καὶ θῆλυν ἐποίησεν αὐτούς;
5 καὶ εἶπεν· ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος
τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα καὶ [.]κολληθήσεται [.]
τῇ γυναικεὶ αὐτοῦ,
καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μείαν

6 ὥστε οὐκέτι εἰσὶν δύο ἀλλὰ μειὰ σὰρξ.
ὃ οὖν ὁ Θς συνέζευξεν εἰς ἓν
ἄνθρωπος μὴ ἀποχωριζέτω. 
7 Λέγουσιν αὐτῷ· τί οὖν Μωϋσῆς ἐνετείλατο
δοῦναι βιβλίον ἀποστασείου καὶ ἀπολῦσαι;
8 Καὶ λέγει αὐτοῖς
ὅτι πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν
ἐπέτρεψεν ὑμεῖν Μωϋσῆς
ἀπολῦσαι τὰς γυναῖκας ὑμῶν,
ἀπ’ ἀρχῆς δὲ οὐκ ἐγένετο οὕτως.
9 λέγω δὲ ὑμεῖν [.] ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα
αὐτοῦ παρεκτὸς λόγου πορνείᾳς
[...] καὶ γαμήσῃ ἄλλην μοιχᾶται.
10 Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ·
εἰ οὕτως ἐστὶν ἡ αἰτεία τοῦ ἀνδρὸς
μετὰ τῆς γυναικός, οὐ συνφέρει γαμῆσαι.
11 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· οὐ πάντες χωροῦσιν
τὸν λόγον τοῦτον ἀλλ’ οἷς δέδοται.
12 εἰσὶν γὰρ εὐνοῦχοι οἵτινες ἐκ κοιλείας μητρὸς
ἐγεννήθησαν οὕτως, καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι
οἵτινες ηὐνουχίσθησαν
ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι
οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτοὺς
διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.
ὁ δυνάμενος χωρεῖν χωρείτω.
13 Τότε προσηνέχθησαν αὐτῷ παιδία
ἵνα ἐπιθῇ τὰς χεῖρας αὐτοῖς καὶ προσεύξητε·
οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετείμησαν αὐτοῖς.
14 ὁ δὲ Ἰης εἶπεν αὐτοῖς· ἄφεται τὰ παιδία
καὶ μὴ κωλύσητε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με,
τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
15 καὶ ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτοῖς ἐπορεύθη ἐκεῖθεν.
16 Καὶ ἰδοὺ εἷς προσελθὼν λέγει αὐτῷ διδάσκαλε,

τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα σχῶ ζωὴν αἰώνιον;
17 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τί με ἐρωτᾷς περὶ [.] ἀγαθοῦ;
εἷς ἐστιν [.] ἀγαθός· εἰ δὲ θέλεις εἰς τὴν ζωὴν [.]ελθεῖν,
τήρει τὰς ἐντολάς. 18 Λέγει αὐτῷ· ποίας;
ὁ δὲ Ἰης εἶπεν [.] οὐ φονεύσεις,
οὐ μοιχεύσεις, οὐ κλέψεις,
οὐ ψευδομαρτυρήσεις,
19 τείμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα,
καὶ ἀγαπήσεις τὸν πλησείον σου ὡς σεαυτόν.
20 λέγει αὐτῷ ὁ νεανίσκος· ταῦτα πάντα ἐφύλαξα
ἐκ νεότητος· τί ἔτι ὑστερῶ;
21 ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰης· εἰ θέλεις τέλειος εἶναι,
ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα
καὶ δὸς τοῖς πτωχοῖς,
καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανοῖς,
καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι.
22 ἀκούσας [.] ὁ νεανίσκος τὸν λόγον
ἀπῆλθεν λυπούμενος·
ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.
23 Ὁ δὲ Ἰης εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ·
ἀμὴν λέγω ὑμεῖν ὅτι πλούσιος
δυσκόλως εἰσελεύσεται
εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.
24 πάλιν δὲ λέγω ὑμεῖν, εὐκοπώτερόν ἐστιν
κάμηλον διὰ τρυπήματος ῥαφίδος διελθεῖν
ἢ πλούσιον εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θῦ.
25 ἀκούσαντες δὲ οἱ μαθηταὶ ἐξεπλήσσοντο
καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα λέγοντες·
τίς ἄρα δύναται σωθῆναι;
26 ἐμβλέψας δὲ ὁ Ἰης εἶπεν αὐτοῖς·
παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο [ἀ]δύνατόν ἐστιν,
παρὰ δὲ Θῷ πάντα δυνατά ἐστιν.
27 Τότε ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ·

ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα
καὶ ἠκολουθήκαμέν σοι· τί ἄρα ἔστε ἡμεῖν;
28 ὁ δὲ Ἰης εἶπεν αὐτ· ἀμὴν λέγω ὑμεῖν
ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντές μοι
ἐν τῇ παλινγενεσείᾳ,
ὅταν καθίσῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, καθίσεσθε καὶ αὐτοὶ
ἐπὶ δεκαδύο θρόνους
κρείνοντες [.] ιβ φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ.
29 καὶ πᾶς ὅστις ἀφῆκεν οἰκείας
ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς [..] ἢ μητέρα
ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκα τοῦ ὀνόματός μου,
ἑκατονταπλασίον[α] λήμψεται
καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσει.
30 πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἄισχατοι
καὶ ἄισχατοι πρῶτοι.