Mattheus , codex Bezae Cantabrigiensis caput XVIII

f


1 in illa hora · accesserunt discipuli ad Ihm
dicentes · quis nunc maior est
in regno caelorum
2 et aduocans Ihs puerum unum
statuit illum in medio eorum · 3 et dixit

amen dico uobis · si non conuertamini
et fueritis sicut pueri · non introibitis
in regno caelorum
4 quicumque ergo humiliauerit se
sicut puer iste hic erit maior
in regno caelorum 5 et quicumque
susceperit · unum puerum talem
in nomine meo · me recipit
6 qui autem scandalizauerit · unum de minimis istis
qui credunt in me · expedit ei
ut suspendatur mola asinaria
super collum eius
et demergi in pelago maris
7 uae mundo a scandalis
necesse est enim · uenire scandala
uerumtamen uae homini
per quem scandalum uenit
8 si autem manus tua · aut pes tuus
scandalizat te · abscide eum
et mitte abs te · bonum tibi est
introire in uitam · clodum aut sideratum
quam duo pedes · aut duas manus habentem
mitti in ignem aeternum
9 similiter et si oculus tuus scandalizat te
erue eum · et mitte abs te · bonum tibi est
luscum in uitam uenire
quam duos oculos habentem mitti
in gehennam
10 uidete ne contemnatis
unum horum minimorum
qui credunt in me
dico enim uobis · quod angeli eorum in caelis
semper uident faciem Patris mei

qui est in caelis
11 uenit enim Filius hominis
salbare id quod perit · 12 quid autem uobis uidetur
si fuerit alicui homini
centum oues · et errauerit una ex eis
nonne relinquet · xcviiii ·
in montibus et pergens
quaeret eam quae errauit
13 et si fuerit ut inueniat eam
amen dico uobis · quia gaudet magis in illa
quam super · xcviiii · quae non errauerunt
14 sic non est uoluntas
coram Patre uestro
qui est in caelis · ut pereat unum
de minimis his
15 si autem peccauerit in te frater tuus
uade argue eum inter te
et ipsum solum · si te audierit
lucrastus es fratrem tuum
16 si autem non audierit
adsume tecum adhuc unum aut duos
ut in ore duorum uel trium
stet omne uerbum
17 si autem minus audierit eos · dic ecclesiae
si autem et ecclesiam non audierit
erit tibi sicut ethnicus · et sicut publicanus
18 amen dico uobis · quaecumque ligaueritis
in terram erunt soluta in caelis
19 iterum dico uobis · quia si duo conuenerint
ex uobis super terram
de omni re · quamcumque petierint
fiet eis · a Patre meo
qui in caelis est

20 non enim sunt duo aut tres · collecti
in meo nomine
aput quos non ero in medio eorum
21 tunc accedens Petrus dixit ei
Dme quotiens peccauit in me frater meus
6 et dimittam illi usque septies
22 dicit ei Ihs · non dico tibi septies
sed septuagies septies
23 ideo simile est regnum caelorum
homini regi · qui uoluit tollere rationem
cum seruis suis
24 incipiente autem eo tollere
oblatus est ei · unus debitor
dece milium denariorum
25 non hante eo unde redderet
iussit eum dms uenundari
et uxorem eius et filios
et omnia quae habebat · et restitui
26 cadens autem seruus ille
adorabat eum dicens · patiens esto in me
et omnia restituam
27 misertus est autem dms serui illius
dimisit eum
et faenus dimisit ei
28 egressus autem seruus ille
inuenit unum de conseruis suis
qui debebat ei denarios centum
et tenens eum · subfocabat dicens
redde quae debes
29 cadens ergo conseruus eius · rogabat eum
dicens · patientiam habe in me
et ego reddam tibi · 30 qui autem noluit
sed abiit · et misit eum in carcerem

donec redderet quod debebatur
31 uidentes ergo conserui eius
quae fiebant · contristati sunt ualde
et uenientes narrauerunt domino suo
omnia quae facta sunt
32 tunc aduocans eum dms eius dicit
serue nequa omne debitum illud
dimisi tibi · quia rogasti me
33 non oportebat ergo et te misereri con
seruo tuo · sicut et ego misertus sum tui
34 et iratus dms eius tradidit eum
tortoribus
donec redderet debitum
35 ita et uobis faciet Pater meus caelestis
nisi dimiseritis · unusquisque fratri suo
de cordibus uestris.


KATA ΜΑΘΘΑΙΟΝ XVIII Codex Bezae Cantabrigiensis




1Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰηῦ
λέγοντες· τίς ἄρα μείζω(ν) ἐστὶν
ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν;
2 καὶ προσκαλεσάμενος ὁ Ἰης παιδίον ἑν
ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν 3 καὶ εἶπεν·

ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆται
καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε
εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.
4 ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν
ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων
ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.
5 καὶ ὃς ν δέξηται ἓν παιδίον τοιοῦτον
ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται.
6 Ὃς δ’ἂν σκανδαλείσῃ ἕνα τῶν μεικρῶν τούτων
τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ
ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς
ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ
καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης. 
7 Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων·
ἀνάγκη γὰρ ἐστιν ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα,
πλὴν δὲ οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ
δι’ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται. 
8 Εἰ δὲ ἡ χείρ σου ἢ ὁ πούς σου
σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὸν
καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν
εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλὸν ἢ κυλλὸν
ἢ δύο πόδας ἢ δύο χεῖρας ἔχοντα
βληθῆναι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον.
9 τὸ αὐτὸ εἰ καὶ ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε,
ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν
μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν
ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι
εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.
10 Ὁρᾶτε μὴ καταφρονήσηται
ἑνὸς τούτων τῶν μεικρῶν
τῶν πιστευόντων εἰς ἐμε·
λέγω γὰρ ὑμεῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς
διὰ παντὸς βλέπουσιν τὸ πρόσωπον τοῦ Πρς μου

τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
ἦλθεν γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
σῶσαι τὸ ἀπολωλός
12 Τί δὲ ὑμεῖν δοκεῖ;
ἐὰν γένηταί τινι ἀνθρώπῳ
ἑκατὸν πρόβατα καὶ πλανηθῇ ἓν ἐξ αὐτῶν,
οὐχὶ ἀφίησιν τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα
ἐπὶ τὰ ὄρη καὶ πορευόμενος
ζητεῖ τὸ πλανώμενον;
13 καὶ ἐὰν γένηται εὑρεῖν αὐτό,
ἀμὴν λέγω ὑμεῖν ὅτι χαίρει ἐπ’ αὐτῷ μᾶλλον
ἢ ἐπὶ τοῖς ἐνενήκοντα ἐννέα τοῖς μὴ πεπλανημένοις.
14 οὕτως οὐκ ἔστιν θέλημα
ἔμπροσθεν τοῦ πατρὸς μῶν
τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἵνα ἀπόληται ἓν
τῶν μεικρῶν τούτων.
15 Ἐὰν δὲ ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου,
ὕπαγε ἔλεγξον αὐτὸν μεταξὺ σοῦ
καὶ αὐτοῦ μόνου. ἐάν σου ἀκούσῃ,
ἐκέρδησες τὸν ἀδελφόν σου·
16 ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσῃ,
παράλαβε μετὰ σοῦ ἔτι ἕνα ἢ δύο,
ἵνα ἐπὶ στόματος δύο [.] ἢ τρειῶν
σταθῇ πᾶν ῥῆμα·
17 ἐὰν δὲ παρακούσῃ αὐτῶν, εἰπὲ τῇ ἐκκλησίᾳ·
ἐὰν δὲ καὶ τῆς ἐκκλησείας παρακούσῃ,
ἔστω σοι ὥσπερ ὁ ἐθνικὸς καὶ ὡς ὁ τελώνης. 
18 Ἀμὴν λέγω ὑμεῖν· ὅσα ν δήσητε
ἐπὶ τῆς γῆς ἔστε λελυμένα ἐν τοῖς οὐρανοῖς,
19 Πάλιν λέγω ὑμεῖν ὅτι ἐὰν δύο συμφωνήσωσιν
ἐξ ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς
περὶ παντὸς τοῦ πράγματος οὗ ν αἰτήσωνται,
γενήσεται αὐτοῖς παρὰ τοῦ πατρός μου
τοῦ ἐν οὐρανοῖς.

20 οὗκ εἰσιν γάρ δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι
εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα,
πὰρ οἱς οὗκ εἰμει ἐν μέσῳ αὐτῶν.
21 Τότε προσελθὼν [.] Πέτρος εἶπεν αὐτῷ·
Κε, ποσάκεις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου
καὶ ἀφήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις;
22 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰης· οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις
ἀλλ’ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτάκις.
23 Διὰ τοῦτο ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν
ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὃς ἠθέλησεν συνᾶραι λόγον
μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ.
24 ἀρξαμένου δὲ αὐτοῦ συναίρειν
προση[νέ]χθη αὐτῷ εἷς ὀφειλέτης
μυρίων ταλάντων.
25 μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι
ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ Kς πραθῆναι
καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰ τέκνα
καὶ πάντα ὅσα ἔχει, καὶ ἀπο[δο]θῆναι.
26 πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος ἐκείνος
προσεκύνει αὐτῷ λέγων· μακροθύμησον ἐπ’ ἐμε,
καὶ πάντα ἀποδώσω σοι. 
27 Σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ Κς τοῦ δούλου ἐκείνου
ἀπέλυσεν αὐτὸν
καὶ τὸ δάν[ε]ιον ἀφῆκεν αὐτῷ.
28 ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος
εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ,
ὃς ὤφειλεν αὐτῷ δηνάρια ἑκατὸν,
καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνειγεν λέγων·
ἀπόδος εἴ τι ὀφείλεις.
29 πεσὼν οὖν ὁ σύνδουλος αὐτοῦ παρεκάλει αὐτὸν
λέγων· μακροθύμησον ἐπ’ ἐμε,
καγὼ ἀποδώσω σοι. 30 ὁ δὲ οὐκ ἤθελησεν
ἀλλ ἀπελθὼν ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν

ἕως οὐ ἀποδῷ τὸ ὀφειλόμενον.
31 ἰδόντες οὖν οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ
τὰ γεινόμενα ἐλυπήθησαν σφόδρα
καὶ ἐλθόντες διεσάφησαν τῷ Κῳ []αὐτῶν
πάντα τὰ γενόμενα. 
32 Τότε προσκαλεσάμενος αὐτὸν ὁ Κς αὐτοῦ λέγει [.]·
δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην
ἀφῆκά σοι, ἐπ[ε]ὶ παρεκάλεσάς με·
33 οὐκ ἔδ[ε]ι οὕν καὶ σὲ ἐλεῆσε
τὸν σύνδουλόν σου, ὡς κἀγὼ σὲ ἠλέησα;
34 καὶ ὀργισθεὶς ὁ Κς αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν
τοῖς βασανισταῖς
ἕως οὗ ἀποδῷ [.] τὸ ὀφειλόμενον.
35 οὕτως καὶ ὑμεῖν ποιήσει ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος,
ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ
ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν.