Mattheus , codex Bezae Cantabrigiensis caput XVI

f


1 Et accedentes Pharisaei et Sadducaei
temptantes eum interrogauerunt
signum de caelo ostenderet eis
2 qui autem respondens dixit · sero factum
dicitis serenum · rubicundum est enim caelum
3 et mane hodie pluuia
rubet enim triste caelum
4 faciem quidem caeli
scitis iudicare
signa autem temporum non potestis
generatio mala signum querit
et signum non dabitur ei
nisi signum Ionae
et relinquens eos abiit
5 et uenientes trans · obliti sunt discipuli
panes accipere
6 Ihs autem dixit eis · uidete et adtendite
a fermento Farisaeorum
et Sadducaeorum
7 tunc cogitabant inter se dicentes
quia panes non accepimus
8 sciens autem Ihs dixit · quid cogitatis inter uos
modicae fidei · quia panes non habetis
9 nondum intellegitis · neque meministis
quando quinque panes · quinque milibus
et quod cofinos accepistis

nec septe panes · quattuor milibus
et quod sportas accepistis
11 quomodo non intellegistis quia
non de panibus dixi attendite
de fermento Farisaeorum
et Sadducaeorum
12 tunc intellexerunt · quia non dixit
adtendite de fermento · sed de doctrina
Pharisaeorum et Sadducaeorum
13 ueniens autem Ihs in partes Caesariae
Philippi · interrogabat discipulos dicens
quem me dicunt homines esse
Filium hominis
14 qui autem dixerunt Iohannen Baptistam
alii autem Heliam · alii autem Hieremian
aut unum de prophetis · 15 dicit eis
uos autem quem me dicitis esse
16 respondens autem Simon Petrus dixit ei
tu es Xps Filius Di Saluatoris
17 respondens autem Ihs dixit
beatus es Simon bar Iona
quia caro et sanguis non reuelauit tibi
sed Pater qui in caelis est · 18 et ego autem
dico tibi · quia tu es Petrus
et super anc Petram aedificauo
ecclesiam meam · et portae inferorum
non praeualebunt ei
19 tibi dabo claues regni caelorum
et quodcumque ligaueris super terram
erit ligatum in caelis
et quod solueris in terra
etrit solutum in caelis
20 tunc comminatus est discipulis

ut nemini dicerent · quia hic est Ihs Xρs
21 exinde coepit ihs · ostendere discipulis suis
quia oporteret eum · Ηierosolyma ire
et multa pati · a senioribus
et principibus sacerdotum et scribis
et interfici
et post tres dies resurgere
22 et suscipiens eum Petrus
coepit increpare eum et dicere
misereatur tibi Dme · non erunt haec tibi
23 qui autem conuersus ait Petro
uade post me Satana scandalum es mihi
quia non sapis quae sunt Dei · sed que hominis
24 tunc Ihs dixit discipulis suis
si quis uult post me uenire
abneget se ipsum
et tollat crucem suam
et sequatur me · 25 qui enim uoluerit
animam suam saluare · perdet eam
qui autem perdiderit animam suam
propter me inueniet eam
26 quid autem prodest homini
si totum mundum lucretur
animae autem suae detrimentum faciat
aut quid dabit homo
commutationem animae suae
27 incipiet enim filius hominis
uenire in gloriam Patris sui
cum sanctis angelis suis
et tunc reddet unicuique
secundum opera sua
28 amen dico uobis
sunt quidam de stantibus hic

qui non gustabunt mortem
donec uideant filium hominis
uenientem in regno suo.


KATA ΜΑΘΘΑΙΟΝ XVI Codex Bezae Cantabrigiensis

 


1 Καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι καὶ Σαδδουκαῖοι
πειράζοντες αὐτὸν ἐπηρώτησαν 
σημεῖον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτοῖς.
2 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν [.]· ὀψείας γενομένης
λέγεται· εὐδεία, πυρράζει γὰρ ὁ οὐρανός·
3 καὶ πρωεΐ· σήμερον χειμών,
πυρράζει γὰρ στυγνάζων ὁ ἀήρ.
[.] τὸ μὲν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ
γεινώσκεται διακρείνειν,
τὰ δὲ σημ[ε]ῖα τῶν καιρῶν οὐ δύνασθαι;
4 γενεὰ πονηρὰ [..]  ζητεῖ σημ[ε]ῖον,
καὶ σημ[ε]ῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ
εἰ μὴ τὸ σημ[ε]ῖον Ἰωνᾶ.
καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἀπῆλθεν.
5 Καὶ ἐλθόντες εἰς τὸ πέραν ἐπελάθοντο οἱ μαθηταὶ
ἄρτους λαβεῖν.
6 ὁ δὲ Ἰης εἶπεν αὐτοῖς· ὁρᾶτε καὶ προσέχετε
ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων
καὶ Σαδδουκαίων.
7 τότε διελογίζοντο ἐν ἑαυτοῖς λέγοντες
ὅτι ἄρτους οὐκ ἐλάβομεν.
8 γνοὺς δὲ ὁ Ἰης εἶπεν· τί διαλογίζεσθαι ἐν ἑαυτοῖς,
ὀλιγόπιστοι, ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχεται;
9 οὔπω νοεῖτε, οὐδὲ μνημονεύετε
ὅτε τοὺς πέντε ἄρτους τοῖς πεντακισχιλείοις
καὶ πόσους κοφίνους ἐλάβεται;

10 οὐδὲ τοὺς ἑπτὰ ἄρτους τοῖς τετρακεισχιλείοις
καὶ πόσας σπυρίδας ἐλάβετε;
11 πῶς οὐ νοεῖτε ὅτι
οὐ περὶ ἄρτου εἶπον [.]· προσέχετε [.]
ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων
καὶ Σαδδουκαίων.
12 τότε συνῆκαν ὅτι οὐκ εἶπεν
προσέχειν ἀπὸ τῆς ζύμης [..] ἀλλ ἀπὸ τῆς διδαχῆς
τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων.
13 Ἐλθὼν δὲ ὁ Ἰης εἰς τὰ μέρη Καισαρ[ε]ίας
τῆς Φιλίππου ἠρώτα τοὺς μαθητὰς [.] λέγων·
τίνα με οἱ ἄνθρωποι λέγουσιν εἶναι
[.] υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου;
14 οἱ δὲ εἶπoν· [..]Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν,
ἄλλοι δὲ Ἠλείαν, ἕτεροι δὲ Ἰηρεμείαν
ἢ ἕνα τῶν προφητῶν. 15 λέγει αὐτοῖς·
ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγεται εἶναι ;
16 ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Πέτρος εἶπεν αὐτῷ ·
σὺ εἶ ὁ Χρς ὁ υἱὸς τοῦ Θῦ το[ῦ] σώζοντος.  
17 Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰης εἶπεν [.]·
μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνᾶ,
ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέν σοι
ἀλλ’ ὁ πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
18 κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος,
καὶ ἐπὶ ταυτὴν τὴν πέτραν οἰκοδομήσω
τὴν ἐκκλησίαν μου καὶ πύλαι ᾅδου
οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς.
19 σοι δώσω τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν,
καὶ ὃ ν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς
ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς,
καὶ ὃ ν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς
ἔστε λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 
20 Τότε  ἐπετείμησεν  τοῖς μαθηταῖς

ἵνα μηδενὶ εἴπωσιν ὅτι oὖτός ἐστιν ὁ Χρς Ἰης.
21 Ἀπὸ τότε ἤρξατο [.] Ἰης δ[ε]ικνύειν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ
ὅτι δ[ε]ῖ αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπελθεῖν
καὶ πολλὰ παθεῖν πὸ τῶν πρεσβυτέρων
καὶ ἀρχιερέων καὶ γραμματαίων
καὶ ἀποκτανθῆναι
καὶ μετὰ τρεῖς ἠμέρας ἀναστῆναι.
22 καὶ προσλαβόμενος αὐτὸν ὁ Πέτρος
ἤρξατο αὐτῷ ἐπειτειμᾶν καὶ λέγειν·
εἵλεώς σοι, Κε· οὐ μὴ ἔστε τοῦτο σοι.
23 ὁ δὲ ἐπιστραφεὶς εἶπεν τῷ Πέτρῳ·
ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· σκάνδαλον εἶ ἐμο,
ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θῦ ἀλλὰ τὰ τοῦ ἀνθρώπου.
24 Τότε ὁ Ἰης εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ·
εἴ τεις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν,
ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν
καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ
καὶ ἀκολουθείτω μοι. 25 ὃς γὰρ ν θέλῃ
τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι ἀπολέσει αὐτήν·
ὃς δ’ ἂν ἀπολέσει τὴν ψυχὴν αὐτοῦ
ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν.
26 τί γὰρ ὠφελειται ἄνθρωπος
ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κέρδῃ
τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ;
ἢ τί δώσει ἄνθρωπος
ἀντάλλατμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;
27 μέλλει γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
ἔρχεσθαι ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ
μετὰ τῶν ἀγιῶν ἀγγέλων αὐτοῦ,
καὶ τότε ἀποδώσει ἑκάστῳ
κατὰ τὴν πρᾶξιν αὐτοῦ. 
28 Ἀμὴν λέγω ὑμεῖν [.]
εἰσίν τινες τῶν ὧδε ἑστώτων

οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου
ἕως ἂν εἴδωσιν τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου
ἐρχόμενον ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ.