Mattheus , codex Bezae Cantabrigiensis caput XIV

f


1 in illo autem tempore audiuit Herodes
tetrarcha opinionem Ihu
2 et dixit pueris suis
numquid hic est Ïohannes Baptista
quem ego decollaui
hic surrexit a mortuis
et ideo uirtutes operantur in eo
3 Herodes enim tenens Ïohannen

ligauit eum in carcere
propter Herodiadem uxorem fratris sui
4 dicebat enim ei Ïohannes non licet tibi
habere eam 5 et uolens eum occidere
timuit turbas
quia sicut prophetam eum habebant
6 natale autem facto Herodis
saltabit filia Herodiadis in medio
et placuit Herodi 7 unde cum ïureiurando
promisit ei dare quodcumque petierit
8 quae autem docta a matre sua dixit
da mihi hic caput Iohannis Baptistae
9 et contristatus rex propter iusiurandum
et propter conrecumbentes
iussit dari 10 et mittens
decollauit Iohannen in carcerem
11 et adlatum est caput eius supra disco
et datum est puellae
et adtulit matri suae
12 et accedentes discipuli eius
tulerunt corpus eius et sepelierunt illud
et uenientes renuntiauerunt Ihu
13 audiens autem Ihs secessit inde nauigio
in desertum locum seorsum
et audientes turbae
secuti sunt eum pedestri de ciuitatibus
14 et egressus uidit turbam multam
et misertus est de eis et curauit
infirmos eorum
15 sero autem facto accesserunt ad eum
discipuli eius dicentes
desertus est locus et hora iam praeteriit
dimitte turbas

ut euntes in castella
emant sibi escas
16 qui autem dixit eis non necesse habent ire
date uos manducare eis
17 qui autem dicunt ei non habemus hic
nisi quinque panes et duos pisces
18 qui autem dixit adferte mihi illos
19 et cum iussisset turbas discumbere
super faenum accepit quinque panes
et duos pisces respiciens in caelum
benedixit et frangens dedit discipulis
panes discipuli autem turbis
20 et manducauerunt et saturati sunt
et tulerunt reliquias fragmentorum
xii cofinos plenos
21 qui autem manducarunt erant
uiri ad quinque milia
exceptis infantibus et mulieribus
22 et continuo coegit discipulos
ascendere nauem et praecedere trans
donec dimitteretur
23 et cum dimisset turbas
ascendit in montem seorsum orare
sero autem facto solus erat ibidem
24 nauis autem erat in medium maris
et uexabatur a fluctibus
erat enim contrarius uentus
25 quarta autem uigilia noctis
abit ambulans ad eos
super mare
26 discipuli autem uidentes eum
super mare ambulantem
turbati sunt dicentes quoniam fantasma est

et a timore exclamauerunt
27 continuo autem locutus est eis dicens
fidete ergo sum nolite timere
28 respondens autem ei petrus dixit Dne si tu es
iube me uenire ad te super aquam
29 qui autem dixit ueni
et descendens de naui Petrus
ambulauit super aquas
ut ueniret ad Ihm
30 uidens autem uentum ualidum timuit
et incipiens demergi
clamauit dicens Dme libera me
31 continuo autem Ihs extens manum
adpraehendit eum et dicit illi modice fidei
quare dubitasti
32 et ascendentibus in naui
quieuit uentus
33 qui autem in naui erant uenientes
adorauerunt ei dicentes
uere filius dei es tu 34 et cum transfretassent
uenerunt in terram gennasar
35 et cum cognouissent eum
uiri loci illius
miserunt in uniuersa regionem illam
et optulerunt ei omnes male
habentes 36 et depraecabantur eum
ut tantum tangerent
fimbriam uestimenti eius
et quodquod tetigerunt salbati sunt.


KATA ΜΑΘΘΑΙΟΝ XIV Codex Bezae Cantabrigiensis

 


1Ἐν ἐκείνῳ δὲ τῷ καιρῷ ἤκουσεν Ἡρῴδης
ὁ τετραάρχης τὴν ἀκοὴν Ἰησοῦ,
2 καὶ εἶπεν τοῖς παισὶν αὐτοῦ·
Mήτι οὗτός ἐστιν Ἰωάνης ὁ βαπτιστής
ὂν ἐγὼ ἀπεκεφάλισα·
αὐτὸς ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν
καὶ διὰ τοῦτο αἱ δυνάμεις ἐναργοῦσιν ἐν αὐτῷ.
3 Ὁ γὰρ Ἡρῴδης κρατήσας τὸν Ἰωάννην

ἔδησεν αὐτὸν [.] ἐν τῃ φυλακῇ [.]
διὰ Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα [.] τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ·
4 ἔλεγεν γὰρ αὐτῷ [.]Ἰωάννης · οὐκ ἔξεστίν σοι
ἔχειν αὐτήν. 5 καὶ θέλων αὐτ[ο]ν ἀποκτεῖναι
ἐφοβήθη τὸν ὄχλον,
ὅτι ὡς προφήτην αὐτὸν εἶχον.
6 Γενεσείοις δὲ γενομένοις τοῦ Ἡρῴδου
ὠρχήσατο ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ Ἡρῳδιὰς ἐν τῷ μέσῳ
καὶ ἤρεσεν τῷ Ἡρῴδῃ, 7 ὅθεν μεθ’ ὅρκου
ὡμολόγησεν αὐτῇ δοῦναι ὃ ν αἰτήσηται.
8 ἡ δὲ προβιβασθεῖσα ὑπὸ τῆς μητρὸς αὐτῆς εἶπεν·
δός μοι ὧδε [..] τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.
9 καὶ λυπηθεὶς ὁ βασιλεὺς διὰ τοὺς ὅρκους
καὶ διὰ τοὺς συνανακειμένους
ἐκέλευσεν δοθῆναι, 10 καὶ πέμψας
ἀπεκεφάλισεν τὸν Ἰωάννην ἐν τῇ φυλακῇ.
11 καὶ ἠνέχθη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἐπὶ τῷ πίνακι
καὶ ἐδόθη τῷ κορασίῳ,
καὶ ἤνεγκεν τῇ μητρὶ αὐτῆς.
12 καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ
ἦραν τὸ πτῶμα αὐτοῦ καὶ ἔθαψαν αὐτὸ
καὶ ἐλθόντες ἀπήγγειλαν τῷ Ἰησοῦ.
13 Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν ἐν πλοίῳ
εἰς ἔρημον τόπον κατ’ εἰδίαν·
καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι
ἠκολούθησαν αὐτῷ πεζῇ ἀπὸ τῶν πόλεων. 
14 Καὶ ἐξελθὼν εἶδεν ὄχλον πολὺν
καὶ ἐσπλαγχνίσθη περὶ αὐτῶν καὶ ἐθεράπευσεν
τοὺς ἀρρωστούντας αὐτῶν.
15 Ὀψείας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ
οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες·
ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν·
ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους,

ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας
ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα.
16 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν,
δότε ὑμεῖς φαγεῖν αὐτοῖς.
17 οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ· οὐκ ἔχομεν ὧδε
εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας.
18 ὁ δὲ εἶπεν· φέρεται μοι [.] αὐτούς.
19 καὶ κελεύσας τὸν ὄχλον ἀνακλειθῆναι
ἐπὶ τον χόρτον, ἔλαβεν τοὺς πέντε ἄρτους
καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν
ηὐλόγησεν καὶ κλάσας ἔδωκεν τοῖς μαθηταῖς
τοὺς ἄρτους, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις.
20 καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν,
καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων
ιβ κοφίνους πλήρεις.
21 οἱ δὲ αἰσθίοντες ἦσαν
ἄνδρες ὡς πεντακισχείλιοι
χωρὶς παιδίων καὶ γυναικῶν .
22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν τοὺς μαθητὰς
ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγιν [.] εἰς τὸ πέραν,
ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.
23 καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους
ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος καθ’ ἰδίαν προσεύξασθαι.
ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. 
24 Τὸ δὲ πλοῖον ἦν εἰς μέσον τῆς θαλάσσης 
βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων,
ἦ[ν] γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος.
25 τετάρτης δὲ φυλακὴς τῆς νυκτὸς
ἀπῆλθεν περιπατῶν πρὸς αὐτοὺς 
ἐπὶ τῆς θαλάσσης.
26 οἱ δὲ μαθηταὶ ἰδόντες αὐτὸν
ἐπὶ τῆς θαλάσσης περιπατοῦντα
ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστιν,

καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν.
27 εὐθὺς δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς λέγων·
θαρρεῖτε, ἐγώ εἰμει· μὴ φοβεῖσθαι.  
28 Ἀποκρειθεὶς δὲ αὐτῷ  [.] Πέτρος εἶπεν· Κε, εἰ σὺ εἶ,
κέλευσόν με ἐλθεῖν πρός σε ἐπὶ τὰ ὕδατα.
29 ὁ δὲ εἶπεν· ἐλθέ.
καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου Πέτρος
περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα
[.] λθειν πρὸς τὸν Ἰησοῦν.
30 βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν ἐφοβήθη,
καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι
ἔκραξεν λέγων· Κε, σῶσόν με.
31 εὐθέως δὲ [.] Ἰης ἐκτείνας τὴν χεῖρα
ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· ὀλιγόπιστε,
εἰς τί ἐδίστασας;
32 καὶ ἀναβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον
ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος.
33 οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες
προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες·
ἀληθῶς υἱὸς θεοῦ εἶ σύ. 34 Καὶ διαπεράσαντες
ἦλθον ἐπὶ τὴν γῆν εἰς Γεννησάρ.
35 καὶ ἐπιγνόντες αὐτὸν
οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκείνου
ἀπέστειλαν εἰς ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην
καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τοὺς
κακῶς ἔχοντας 36 καὶ παρεκάλουν αὐτὸν
ἵνα μόνον ἅψωνται
τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ·
καὶ ὅσοι ἥψαντο διεσώθησαν.