1 - Et dicebat illis amen dico uobis
quod sunt quidam hic circumstantium mecum
qm non gustabunt mortem
donec uideant regnum Dei
ueniens in uirtutem 2 et post dies sexs
adsumpsit Ihs Petrum
et Iacobum et Iohannem
et ducit illos in montem excelsum
seorsum solus et transfiguratus est
coram ipsis
3 et uestimenta eius facta sunt splendida
candida nimis
qualia non potest quis candida facere super terram
4 Et apparuit illis Helias cum Moysen
et erant loquentcs cuni Ihu. 5 et respondens
Petrus dixit ad Ihm rabbi
bonuin est nos hic esse
uis faciam tauernacula- iii
tibi unum et unum Moysi ct Heliae unum
6 nosciebat enim quid loquebatur
timore enim exterriti erant

7 et facta est nubs • obumbrans illos
et uenit uox de nubc dicens
hic est filius mcus karissimus audite
eum 8 et statim circumspicientes
neminem amplius uiderunt
nisi Ihm tantum secum
9 et dcscendentibus illis de monte
praeccpit illis • ut ne cui quae uidisscnt
narrarent • nisi cum filius
hominis a mortuis resurrexisset
10 et uerbum continuerunt
aput se conquaerentes
quid esset quod a mortuis surrexisset
11 Et interrogabant illum dicentes
quia scribae dicunt
quia Heliam oportet primum uenire
12 ad ille respondens ait illis
si Helias uenit primum restituere omnia
Et quo mo do scriptum est • in filium hominis
ut multa patiatur • et contemnatur
13 sed dico uobis - quia et Helias uenit
et fecerunt illi quaecumque uoluerunt
sicut scriptum est in eum
14 et ueniens ad discipulos -uidit turbam
magnam ad eos et scribae
conquirentcs cum illis -15 et comfestim
omnis turba uidentes Ihm expauerunt
et gaudentes salutauerunt eum
16 et interrogauit illos quid conquiritis
inter uos • 17 et respondit ei
unus de turba magistcr
adtuli filium meum ad te
Iiabcutcrn Spm mutum

18 et ubicumque eum adprachenderit,
applontat et spumat • et stridet dentibus
et arescit- et dixi discipulis tuis
ut eicerent illut • et non potuerunt
eicere eum 19 et respondens eis dixit
o generatio incredula • quandiu apud uos ero
quandiu uos patiar -adferte illum
ad me 20 et adtulerunt eum
et uidens illum sps • conturbabit eum
et elisus in. terra • uolutabatur spumans
21 et interrogauit patrem eius
quantum temporis est •ex quo hoc accidit ei.
22 ad ille dixit ab infantia • et frequenter illum
in ignem • et in aquam mittit
ut eum perdat • sed si quid potes
subueni nobis Dme • misertus super nos
23 Ihs autem dixit illi • si potes credere omnia
possibilia credenti
24 et continuo exclamans pater pueri
cum lacrimis ait credo • adiuua
incredulitatem meam - 25 et cum uideret Ihs
qnod concurreret turba
comminatus est spiritui immundo
dixit illi mute et surde Spe
ego tibi praecipio exi ab ill o
et cabe ne introeas in eum.
et clamans 26 et multum discerpens
exiit ab eo • et factus est sicut mortuus
ita ut multi dicerent quia mortuus est
27 Ihs autcm tenens manum cius
eleuabit illum et surrexit
28 et cum introisset ipse in domum
discipiili eius secreto • interrogabant eum

quare nos non potumius eicere illud
29 et dixit illis • hoc genus
in nullo potest exire
nisi in orationibus et ieiuniis
et inde profecti - 30 transiebant
in Galilaea • nec uolebat quem quam scire
31 docebat enim discipulos suos
et dicebat illis quia Filius hominis
tradetur in manus hominum
et occident eum et in tres dies
resurget 32 ad illi ignorabant uerbum
et timebant eum interrogare
33 et uenerunt in Cafarnaum
qui cum domi esset • interrogabat eos
quid in uia tractatis • 34 ad illi tacebant
inter se enim disquirebant
quis esse illorum maior
35 tunc consedit et uocauit • xii •
36 et accipiens puerum
statuit illum in medio eorum
quem cum conplexus est ait illis
37 quis quis ex huiusmo di pueris
receperit in nomine meo me recipit
et quicumque me susceperit
non me suscipit sed eum qui me misit
38 respondens illi Iohannes dixit
magister uidemus quem dam in nomine tuo
eicientem dae monia
qui non sequitnr nobiscum
et prohibuimus eum 39 ad ille respondens ait
nolite prohibere nemo est enim
qui faciat uiruirtutem • in nomine meo
et poterit • male 1oqui de me
 
40 qui enim non est aduersus uos • pro uobis est
41 quisquis enim potum dederit uobis
calicem aquae in nomme meo
qui a Xpi estis • amen dico uobis
quia non perdet mercedem suam
42 quisquis scanclalizauerit
unum ex his pusillis fidem
habentium bonum illi magis
si circum daretur mola collo eius
et in mare mitteretur
43 et si scandalizat te manus tua
abscide illam • bonum est tibi
deuilem introire in uitam
quam duas manus habentem mitti in
gehennam • ubi est ignis
inextinguibilis 44 ubi mermis eorum
non morietur • et ignis non extinguetur
45 et si pes tuus scandalizat te
abscide illum
bonum est tibi clodum introire
in uitam aeternam
quam duo pedes habentem mitti in
gehennam •in ignem extinguibilem
46 ubi uermis eorum non morietur
et ignis non extinguitur
47 quod si oculus tuus scandalizat te
exime illum
bonum est tibi eurn uno oculo introire
in rcgnum Di
quam duos oculos habentem ire in gehennam
48 ubi uermis corum non morietur
et ignis non extinguitur
49 omne enirn sacrificium • sali salietur

50 bonum est sal quod si sal
insulsum fucrit in quo illud condietur
habete in uobis salem • et pacem habete
inter uos


KATA MAPKON IX, Codex Bezae Cantabrigiensis




1 - καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν
ὅτι εἰσίν τινες [ὧ]δε τῶν ἑστηκότων μετ᾽ἐμου
οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου
ἕως ἂν ἴδωσιν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ
ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει. 2 Καὶ μετὰ ἡμέρας ἓξ
παραλαμβάνει ὁ Ἰης τὸν Πέτρον
καὶ τὸν Ἰάκωβον καὶ τὸν Ἰωάννην,
καὶ ἀνάγει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν
κατ’ ἰδίαν μόνους, καὶ τάτε μορφώθη
ἔμπροσθεν αὐτῶν,
3 καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγενένοντο στίλβοντα
λευκὰ λίαν ὡς χιὼν,
ὡς οὐ δύναται τις λευκᾶναι ἐπὶ τῆς γῆς.
4 καὶ ὤφθη αὐτοῖς Ἡλείας σὺν Μωϋσεῖ,
καὶ συνελάλουν τῷ Ἰηῦ. 5 καὶ ἀποκριθεὶς
ὁ Πέτρος εἶπεν τῷ Ἰηῦ· ῥαββεί,
καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι,
θέλεις ποιήσω σκηνάς τρεῖς,
σοὶ μίαν καὶ Μωϋσεῖ μίαν καὶ Ἡλείᾳ μίαν.
6 οὐ γὰρ ᾔδει τί λαλήσει·
ἔκφοβοι γὰρ ἐγένοντο.

7 καὶ ἐγένετο νεφέλη ἐπισκιάζουσα αὐτοῖς,
καὶ ἦλθεν φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα,
Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἀκούετε αὐτοῦ.
8 καὶ εὐθέως περιβλεψάμενοι
οὐκέτι οὐδένα εἶδον
ει μὴ τὸν Ἰησοῦν μόνον μεθ’ ἑαυτῶν.
9 Καὶ καταβαινόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ ὄρους
διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενὶ ἃ εἴδοσαν
διηγήσωνται, εἰ μὴ ὅταν ὁ υἱὸς
τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ.
10 καὶ τὸν λόγον ἐκράτησαν
πρὸς ἑαυτοὺς συζητοῦντες
τί ἐστιν ὅταν ἐκ νεκρῶν ἀναστ.
11 καὶ ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες·
ὅτι [..] οἱ γραμματεῖς λέγουσιν·
Ἡλείαν δεῖ πρῶτον ἐλθεῖν ;
12 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς·
Εἰ Ἡλείας ἐλθὼν πρῶτος ἀποκαταστάνει πάντα.
καὶ πῶς γέγραπται ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου;
ἵνα πολλὰ πάθῃ καὶ ἐξουθενωθῇ.
13 ἀλλὰ λέγω ὑμῖν ὅτι καὶ Ἡλείας ἐλήλυθεν,
καὶ ἐποίησαν αὐτῷ ὅσα ἤθελον,
καθὼς γέγραπται ἐπ’ αὐτόν.
14 Καὶ ἐλθὼν πρὸς τοὺς μαθητὰς εἶδεν ὄχλον
πολὺν πρὸς αὐτοὺς καὶ τοὺς γραμματεῖς
συζητοῦντας [.] αὐτoîς. 15 καὶ εὐθεὼς
πᾶς [.] ὄχλος ἰδόντες τὸν Ιην ἐθάμβησαν,
καὶ προσχέροντες ἠσπάζοντο αὐτόν.
16 καὶ ἐπηρώτησεν αὐτούς· τί συνζητεῖτε
ἐν ὑμῖν ; 17 καὶ ἀπεκρίθη αὐτῷ
εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου, Διδάσκαλε,
ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρὸς σέ,
ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον,

18 καὶ ὅπου ν αὐτὸν καταλάβῃ
άσσει [.] καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας
καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου
ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσιν, καὶ οὐκ ἴσχυσαν.
ἐκβαλεῖν αὐτό. 19 καὶ [.] ἀποκριθεὶς αὐτοῖς λέγει·
ὦ γενεὰ ἄπιστε, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι ;
ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετε αὐτὸν
πρός με. 20 καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν
[..] καὶ ἰδὼν αὐτὸν, τὸ πνεῦμα [.] ετάραξεν αὐτόν,
καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων.
21 καὶ ἐπηρώτησεν τὸν πατέρα αὐτοῦ·
πόσος χρόνος ἐστὶν ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ;
ὁ δὲ εἶπεν· ἐκ παιδός· 22 καὶ πολλάκις αὐτὸν
[.] εἰς πῦρ [.] καὶ εἰς ὕδατα βάλλει,
ἵνα αὐτόν ἀπολέσῃ · ἀλλὰ εἴ τι δύνῃ,
βοήθησον ἡμῖν Κε σπλαγχνισθεὶς ἐφ’ ἡμᾶς.
23 ὁ δὲ Ἰης εἶπεν αὐτῷ, [.] εἰ δύνῃ πιστεῦσαι; πάντα
δυνατὰ τῷ πιστεύοντι.
24 καὶ εὐθεὼς κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου
μετὰ δακρύων λέγει· πιστεύω·
βοήθει τῇ ἀπιστίᾳ μου . 25 καὶ ὅτε εἶδεν [.] Ἰης
ὅτι ἐπισυντρέχει ὄχλος,
ἐπετίμησεν τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ
εἰπὼν αὐτῷ· Τὸ ἄλαλον καὶ κωφὸν πνεῦμα,
ἐγὼ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ
καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν.
26 καὶ κράξας καὶ πολλὰ σπαράξας
ἐξῆλθεν ἀπ᾽ αὐτοῦ · καὶ ἐγένετο ὡς νεκρός,
ὥστε πολλοὺς λέγοντας ὅτι ἀπέθανεν.
27 ὁ δὲ Ἰης κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτοῦ
ἤγειρεν αὐτόν, καὶ ἀνέστη.
28 καὶ εἰσελθόντος αὐτοῦ εἰς οἶκον
οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ κατ’ ἰδίαν ρώτων αὐτόν·

Διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό;
29 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Τοῦτο τὸ γένος
ἐν οὐδεν δύναται ἐξελθεῖν
εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστεία.
30 Κἀκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο
διὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνοῖ·
31 ἐδίδασκεν γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ,
καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι [.] υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπου,
καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ [.] μετὰ τρεῖς ἡμέρας
ἀναστήσεται. 32 οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ῥῆμα,
καὶ ἐφοβοῦντο αὐτὸν ἐπερωτῆσαι.
33 Καὶ ἤλθοσαν εἰς Καφαρναούμ.
καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ γενόμενος ἐπηρώτα αὐτούς·
τί ἐν τῇ ὁδῷ διελογίζεσθε; 34 οἱ δὲ ἐσιώπων·
πρὸς ἀλλήλους γὰρ διελέχθησαν [..]
τίς μείζων γενήται αὐτῶν.
35 τότε καθίσας ἐφώνησεν τοὺς δώδεκα,[...]
36 καὶ λαβὼν τὸ παιδίον
ἔστησεν αὐτὸν ἐν μέσῳ αὐτῶν,
καὶ ἐνανκαλισάμενος αὐτὸ εἶπεν αὐτοῖς·
37 ὃς ἂν [.] τῶν τοιούτων παιδίων
δέξηται ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται·
καὶ ὃς ἂν ἐμὲ δέχηται,
οὐκ ἐμὲ δέχεται ἀλλὰ τὸν ἀποστείλαντά με.
38 Ἀπεκρίθη αὐτῷ [.] Ἰωάννης καὶ εἶπεν ·
Διδάσκαλε, εἴδαμέν τινα ἐν τῷ ὀνόματί σου
ἐκβάλλοντα δαιμόνια,
ὃς οὐκ κολουθεῖ μεθ᾽ἡμῶν,
καὶ ἐκωλύομεν αὐτόν. 39 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν·
μὴ κωλύετε [.], οὐδεὶς γάρ ἐστιν
ὃς ποιήσει δύναμιν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου
καὶ δυνήσεται ταχὺ κακολογῆσαί με·

40 ὃς γὰρ οὐκ ἔστιν καθ’ μῶν, ὑπὲρ μῶν ἐστιν.
41 ὃς γὰρ ἂν ποτίσῃ ὑμᾶς
ποτήριον ὕδατος ἐν τῷ ὀνόματι μου
ὅτι Χριστοῦ ἐστε, ἀμὴν λέγω ὑμῖν
ὅτι οὐ μὴ ἀπολέσει τὸν μισθὸν αὐτοῦ.
42 Καὶ ὃς ἂν σκανδαλίζ
ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πίστιν
ἐχόντων, καλόν ἐστιν αὐτῷ μᾶλλον
εἰ περιέκειτο μύλος ὀνικὸς ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ
καὶ εἰς τὴν θάλασσαν έβλήτη.
43 καὶ ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἡ χείρ σου,
ἀπόκοψον αὐτήν· καλόν ἐστίν σοι
κυλλὸν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν,
ἢ [.] δύο χεῖρας ἔχοντα βληθῆναι
εἰς τὴν γέενναν, ὅπου ἐστὶν τὸ πῦρ
τὸ ἄσβεστον. 44 ὁ σκώληξ αὐτῶν
οὐ τελευτᾷ καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται

45 κἄν ὁ πούς σου σκανδαλίζῃ σε,
ἀπόκοψον αὐτόν·
καλόν σοι ἐστίν χωλὸν εἰσελθεῖν
εἰς τὴν ζωὴν αἰώνιον
ἢ τοὺς δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι
εἰς τὴν γέενναν 46 εἰς τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον,
ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ
καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται
.
47 καὶ [.] ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε,
ἔκβαλε αὐτόν·
καλόν σοί ἐστιν μονόφθαλμον εἰσελθεῖν
εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θῦ,
ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα ἀπελθεῖν εἰς τὴν γέενναν,
48 ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ
καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται·
49 πᾶσα γὰρ θυσία ἀλὶ ἁλισθήσεται.

50 καλὸν τὸ ἅλας· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας
ἄναλον γενήσεται, ἐν τίνι αὐτὸ ἀρτύσεται;
ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς ἅλα, καὶ εἰρηνεύετε
ἐν ἀλλήλοις.