1 - In illis autem diebus
iterum cum multa turba esset
et non habentibus eis quod manducent
conuocatis discipulis ait illis
2 - misereor super istam turbam

quoniam iam triduum est- ex quo hic sunt
et non habent quod manducent
3 et dimittere eos ieiunos nolo in domo
ne fatigentur in uia quoniam qui dam ex illis
dc longe uenerunt 4 et responderunt ei
discipuli sui unde istos possit
quis saturare panibus in solitudinem
et interrogauit eos 5 quod panes habetis
qui dixerunt septe 6 et praecepit turbae
discumbere in terram. et accepit .uii. panes
et gratias agens fregit et dedit
discipulis suis ut adponerent
7 et adposuerunt turbae et habebant
pisces paucos et gratias agens dixit
et ipsos iussit adponi
8 et manducauerunt et saturati sunt
et sustulerunt quod superauerat
fragmentorum sportas septem
9 erant autem qui manducauerant ad iiii milia
et dimisit eos 10 et ipse ascendens
in nauem cum discipulis suis
et uenit in partes Magidan
11 et exierunt pharisaei et coeperunt
quaerentes ab illo
signum de caelo
temptantes eum 12 et ingemiscens
Spu ait
quid gencratio ista quaeret signum
amen dico uobis si dabitur
generationi huic signum
13 emissum faciens illos iterum.
asccndit in nauem abiit ultra
14 et obliti sunt discipuli sumere panea

nisi unum pancm quem habebant secum
in nauem 15 et praecepit eis dicens
uidete a fermento pharisaeorum
et fermento Herodis 16 et cogitabant
ad alterutrum quod panes non haberent
17 quo cognito Ihs ait illis quid cogitatis
in cordibus uestris quia panes non habetis
nondum intellegistis nec perspicitis
sic obtusa sunt corda uestra
18 oculos habentes non uidetis
nec aures habentes non auditis
nec meministis
19 quando de u panibus quos fregi
in quinque milia
et quod cofinos fragmentorum
sustulistis - ad illi dixerunt xii
20 quando autem uii - in quattuor milia
quod sportas fraementorum tulistis
ad illi dixerunt uii 21 et ait illis
quomodo non intellexistis
22 et ueniunt Uethaniam et adferunt
ei caecum et rogauerunt eum
ut illum tangeret
23 et adpraehendi manum caeci
eduxit eum extra uicum
et expuens in oculos eius
et inpositis manibus illi interrogabat eum
si quid uideret 24et aspiciens ait
uideo homines uelut arbores
ambulantes 25 et iterum inposuit ei manus
super oculos eius
et coepit uidere et restitutus est
ita ut uideret clare omnia

26 et dimisit illum in domum suam
et ait illi uade in domum tuam
et nemini dixeris in uico
27 et profectus est Ihs et discipuli eius
in Caesariani Philipphi et in uia
interrogabat discipulos suos dicens
quem me dicunt esse homines
28 qui responderunt ei diccntes
Iohannen Baptistam-alii autem Heliam
alii autem quasi unum ex prophetis
29 ipse autem interrogauit eos
nos autem quem me dicitia esse
respondens autem petrus dicit illi tu es xps
30 et comminatus est eis
nemini dicerent de illo
31 et coepit docere illos quoniam oportet filium
hominis multa pati
et reprobari a senioribus
et a summis sacerdotibus et scribis

et tertia die resurgere
32 et palam uerbum loquebatur
quem respiciens Petrus coepit obiurgare eum
33 ad ille conuersus uidens
discipulos suos comminatus est Petro
dicens uade retro me Satana
quoniam non sapis quae sunt Di
sed quae sunt homimum
34 et conuocata turba
cum discipulis suis dixit
si quis uult post me sequi
deneget se ipsum et tollat crucem suam
et sequatur me 35 qui enim uolucrit

animam suamm saluam facerc pcrdct eam
qui autem perdiderit eam
propter euangclium saluam faciet eain
36 quid enim proderit homini
si lucretur uniuersum orbem
et detrimentum patiatur animae suae
37 aut quid dauit liomo commutatione pro anima
sua 38 qui autem confessus fuerit me
ct mea uerba in generatione hac
adultera et peccatrice
et filius hominis confundetur eum
cum uenerit in gloriam Patris sui
cum angelis sanctis.


KATA MAPKON VIII, Codex Bezae Cantabrigiensis




1 Ἐν ἐκείναις δὲ ταῖς ἡμέραις
πάλιν πόλλου ὄχλου ὄντος
καὶ μὴ ἐχόντων αὐτῶν τί φάγωσι,
προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς [.] λέγει αὐτοῖς·
2 σπλαγχνίζομαι ἐπὶ το ὄχλου τούτου,

ὅτι ἤδη ἡμέραι τρεῖς εἶσιν· ἀπὸ πότε ὧδε εἶσιν
καὶ οὐκ ἔχουσιν τί φάγωσιν.
3 καὶ [.] ἀπολῦσαι αὐτοὺς νήστεις εἰς οἶκον [.], οὐ θέλω
μὴ
ἐκλύθωσιν ἐν τῇ ὁδῷ, ὅτι καί τινὲς ἐξ αὐτῶν
ἀπὸ μακρόθεν ἥκασιν. 4 καὶ ἀπεκρίθησαν αὐτῷ
οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ [.] πόθεν τούτους δυνήσεταί
τις [.] χορτάσαι ἄρτων ἐπ’ ἐρημίας;
5 καὶ ἐπηρώτα αὐτούς· πόσους ἄρτους ἔχετε ;
οἱ δὲ εἶπον· ἑπτά. 6 καὶ παραγγέλλει τῷ ὄχλῳ
ἀναπεσεῖν ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ λαβὼν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους
καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ ἐδίδου
τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα παραθῶσιν·
καὶ παρέθηκαν τῷ ὄχλῳ. 7 καὶ εἶχαν
ἰχθύδια ὀλίγα· καὶ εὐχαριστήσας [.] εἶπεν
καὶ αὐτοὺς ἐκέλευσεν παρατειθέναι .
8 καὶ ἔφαγον καὶ ἐχορτάσθησαν,
καὶ ἦραν τὸ περισσεύμα
τῶν κλασμάτων σφυρίδας ἑπτὰ.
9 ἦσαν δὲ οἱ φάγοντες ὡς τετρακισχίλιοι·
καὶ ἀπέλυσεν αὐτούς. 10 Καὶ αὐτὸς ἀνέβη
εἰς τὸ πλοῖον μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ
καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια Μελεγαδά.
11 καὶ ἐξήλθοσαν οἱ Φαρισαῖοι καὶ ἤρξαντο
συνζητεῖν συν αὐτῷ, ζητοῦντες παρ’ αὐτοῦ
τὸ σημεῖον ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ,
πειράζοντες αὐτόν. 12 καὶ ἀναστενάξας
τῷ πνεύματι[.]λέγει·
τί ἡ γενεὰ αὕτη ζητεῖ σημεῖον;
ἀμὴν λέγω ὑμῖν εἰ δοθήσεται
τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον.
13 καὶ ἀφεὶς αὐτοὺς πάλιν
ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ἀπῆλθεν εἰς τὸ πέραν.
14 Καὶ ἐπελάθοντο οἱ μαθηταὶ λαβεῖν ἄρτους,

[.] εἰ μὴ ἕνα ἄρτον [.] εἶχον μετ’ ἑαυτῶν
ἐν τῷ πλοίῳ. 15 καὶ διεστέλλετο αὐτοῖς λέγων·
[.], βλέπετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων
καὶ τῆς ζύμης Ἡρῴδου. 16 καὶ διελογίζοντο
πρὸς ἀλλήλους ὅτι ἄρτους οὐκ εἶχαν.
17 καὶ γνοὺς ὁ Ἰης λέγει αὐτοῖς· τί διαλογίζεσθε
ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχετε;
οὔπω νοεῖτε οὐδὲ συνίετε;
πεπωρωμένη ἐστιν ἡ καρδία ὑμῶν;
18 ὀφθαλμοὺς ἔχοντες οὐ βλέπετε,
καὶ ὦτα ἔχοντες οὐκ ἀκούετε,
οὐδὲ μνημονεύετε,
19 ὅτε τοὺς πέντε ἄρτους τοὺς ἔκλασα
εἰς τοὺς πεντακισχιλίους,
καὶ πόσους κοφίνους κλασμάτων
ἤρατε πλήρεις ; λέγουσιν αὐτῷ· δώδεκα.
20 ὅτε δὲ τοὺς ἑπτὰ εἰς τοὺς τετρακισχιλίους,
πόσας σφυρίδας [.] κλασμάτων ἤρατε;
οἱ δὲ εἶπον· ἑπτά. 21 καὶ λέγει αὐτοῖς·
πῶς οὔπω συννοεἶτε;
22 Καὶ ἔρχονται εἰς Βηθανίαν καὶ φέρουσιν
αὐτῷ τυφλὸν, καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν
ἵνα αὐτοῦ ἅψηται.
23 καὶ λαβόμενος τὴν χειρ τοῦ τυφλοῦ
ἐξήγαγεν αὐτὸν ἔξω τῆς κώμης,
καὶ πτύσας εἰς τὰ ὄμματα αὐτοῦ,
ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτῷ, ἐπερώτα αὐτόν,
εἴ τι βλέπει; 24 καὶ ἀναβλέψας λέγει·
βλέπω τοὺς ἀνθρώπους, [.] ὡς δένδρα [.]
περιπατοῦντας. 25 καὶ πάλιν ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας
ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ,
καὶ ἤρξατο ἀναβλέψαι , καὶ ἀποκατεστάθη,
ὤστε ἀναβλέψαι τηλαυγῶς πάντα.

26 καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν εἰς οἶκον αὐτοῦ
καὶ λέγει αὐτῷ· ὕπαγε εἰς τὸν οἶκον σου
καὶ μηδενὶ εἰπῂς εἰς τὴν κώμην.
27 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰης καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ
εἰς [..] Καισαρείαν τῆς Φιλίππου· καὶ ἐν τῇ ὁδῷ
ἐπηρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων[.]·
Τίνα με λέγουσιν εἶναι οἱ ἄνθρωποι ;
28 οἱ δὲ ἀπεκρίτησαν αὐτῷ λέγοντες
[.]Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν· ἄλλοι δὲ, Ἡλίαν,
ἄλλοι δὲ ὡς ἕνα τῶν προφητῶν.
29 αὐτὸς δὲ ἐπηρώτα αὐτούς·
ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι;
ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ· σὺ εἶ ὁ Χριστός.
30 καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς
ἵνα μηδενὶ εἴπωσιν περὶ αὐτοῦ.
31 Καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς ὅτι δεῖ τὸν υἱὸν
τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ παθεῖν,
καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ὑπὸ τῶν πρεσβυτέρων
καὶ ἀπὸ τῶν ἀρχιερέων καὶ τῶν γραμματέων
καὶ ἀποκτανθῆναι
καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀναστῆναι.
32 καὶ παρρησίᾳ τὸν λόγον ἐλάλει.
καὶ προσλαβόμενος ὁ Πέτρος ἤρξατο ἐπιτιμᾶν
αὐτῷ. 33 ὁ δὲ ἐπιστραφεὶς καὶ ἰδὼν
τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐπετίμησεν Πέτρῳ
λέγων· ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ,
ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θῦ
ἀλλὰ τῶν ἀνθρώπων.
34 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον
σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν [.]·
Εἰ τις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν,
ἀρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ
καὶ ἀκολουθείτω μοι. 35 ὃς γὰρ ν θέλῃ

τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν·
ὃς δ’ ἂν ἀπολέσει αὐτὴν
ἕνεκεν [.] τοῦ εὐαγγελίου, σώσει αὐτήν.
36 τί γὰρ ὠφελήσει τὸν ἄνθρωπον
ἐὰν κερδῆσ τὸν κόσμον ὅλον
καὶ ζημιωθτὴν ψυχὴν αὐτοῦ;
37 τί γὰρ δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα
τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; 38 ὃς δέ ἂν ἐπαισχυνθήσεται ἐμε
καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ
τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ,
καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν,
ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ
μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.