1 - et introibit iterum in synagogam
et erat ibi homo aridara habens manum.
2 et obserbabant eum si sabbatis
curaret ut accusarent eum
3 et ait homini
habenti manum aridam
surge et sta in medium 4 et dixit
ad illos • licet sabbatis
aliquid benefacere aut malefacere
animam salbam facere magis
quam perdere
ad illi tacebant • 5 et circumspiciens eos
cum ira indiguationis
super emortua cordis eorum
dixit homini extende manum tuam
et extendit et restituta est
manus illi statim
6 Exeuntes autem Pharisaei • cum Herodianis
consilium faciebant aduersus eum.
quo modo illum perderent
7 IHS autem cum discipulis suis
secessit ad marem

et multa turba a Galilaea
et Iudaea 8 et ab Hierosolymis
et ab Idumea et trans Iordanen
et circa Tyrum
et circa Sidonem multitudo magna
andientes quae faciebat • uenerunt ad eum
9 et dixit discipulis suis • ut in nauicula
sibi deseruiret propter turbam
uti ne conpremereut eum multi
10 multos enim sanauit
ita ut inruerent in eum • ut illum tangerent
quodquod habebant plagas 11 et sps • imniundi
cum uideret illum
procedebant ei • et exclamabant dicentes
tu es Filius Dei
12 et multa comminabatur eis
ut non manifestarent illum
13 Et ascendit in montem et vocauit ad se
quos voluit ipse • et uenerunt ad eum
14 et fecit ut essent • xii • cum ipso
et ut mitteret illos praedicare
euangelium 15 et dedit illis potestatem
curandi ualetudinens
et eiciendi daemonia
16 Et inposuit simoni nomen Petrus
17 et Iacobum Zebedaei
et Iohannen fratrem Iacobi
et inposuit eis nomina boanges
quod est filius tonitrui 18 et Andream
et Filippum • et Barthilomeum et Mattheum
et Thoman et Iacobum Alfei
et Lebbeum et Simonem Cananeum
19 et Iudas Scarioth
 
qui et tradidit eum
20 Et ueniunt in domum • et conuenit
iterum turba uti non possent
nec panem manducare 21 et cum audissent
de eo scribae et ceteri
exierunt tenere eum dicebant enim
quoniam exentiat eos 22 et scribae
qui ab Hierosolymis descenderunt dicebant
quoniam Beelzebul habet • et quia in principe
daemoniorun eicit daemonia
23 Et conuocatis eis
in parabolam dicebat Dms Ihs
quo modo potest satanas • satanan eicere
24 et si regnum in se diuidatur
non potest stare regia illa
25 et si domus super semetipsam diuidatur
non potest domus illa stare
26 Et si satanas satanan eicit
dispertitur super se • non potest stare
regnum eius sed finem habet
27 nemo autem potest uasa fortis
ingressus in domum diripere
nisi prius fortem alliget
et tunc domum eius diripiet
28 amen dico uobis • quoniam omnia
dimittuntur filiis hominum
peccata et blasphemiae
quaecumquae blasphemauerint
29 si quis autem blasphemauerit
in Spm Sanctum non habet remissionem
sed reus erit aetenai delicti
30 quoniam dicebant spm immundum habere eum
31 Et uenit mater ejus et fratres eius

et foris stantes • miserunt ad eum
uocantes illum 32 et sedebat circa eum turba
et dicunt ei ecce mater tua •
et fratres tui et sorores tuae
foras quaerunt te
33 Et respondit eis dicens • quae est mater mea
aut fratres mei 34 et circumspiciens
qui in circuitu ejus sedebant dixit
ecce mater mea et fratres mei
35 qui enim fecerit uoluntatem Di
hic meus frater • et soror et mater est.


KATA MAPKON III Codex Bezae Cantabrigiensis




1 Καὶ εἰσῆλθεν πάλιν εἰς τὴν συναγωγήν·
καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος ξηρὰν ἔχων τὴν χεῖρα.
2 καὶ παρετήρουντο αὐτὸν εἰ ἐν τοῖς σάββασιν
θεραπεύσει [.], ἵνα κατηγορήσουσιν αὐτόν.
3 καὶ λέγει τῷ ἀνθρώπῳ
τῷ ἔχοντι τὴν χεῖρα ἐξηραμμένην·
Ἔγειρε καὶ στήθει ἐν μέσ. 4 καὶ εἶπεν πρὸς
αὐτούς · Ἔξεστιν ἐν τοῖς σάββασιν
τι ἀγαθόν ποιῆσαι ἢ κακοποιῆσαι;
ψυχὴν σῶσαι μᾶλλον
ἢ ἀποκτεῖναι;
οἱ δὲ ἐσιώπων. 5 καὶ περιβλεψάμενος αὐτοὺς
μετ' ὀργῆς, συνλυπούμενος
ἐπὶ τῇ νεκρώσει τῆς καρδίας αὐτῶν,
λέγει τῷ ἀνθρώπῳ· Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου.
καὶ ἐξέτεινεν, καὶ ἀποκατεστάθη
ἡ χεὶρ αὐτοῦ εὐθέως.
6 ἐξελθόντες δὲ οἱ Φαρισαῖοι [.] μετὰ τῶν
Ἡρῳδιανῶν συμβούλιον ποιοῦντες κατ' αὐτοῦ,
ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσι.
7 ὁ δὲ Ἰησοῦς μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ
ἀνεχώρησε εἰς τὴν θάλασσαν·

καὶ πολὺς ὄχλος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας
[..] 8 καὶ [.] τῆς Ἰουδαίας 8 καὶ ἀπὸ Ἱεροσολύμων
καὶ [.] τῆς Ἰδουμέας καὶ οἱ πέραν τοῦ Ἰορδάνου
καὶ οἱ περὶ Τύρον
καὶ οἱ περὶ Σιδῶνα, πλῆθος πολύ,
ἀκούσαντες ἐποίει, ἦλθαν πρὸς αὐτόν.
9 καὶ εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα πλοιάριον
προσκαρτερῇ αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον,
ἵνα μὴ θλίβωσιν αὐτόν πολλοί·
10 πολλοὺς γὰρ ἐθεράπευσεν,
ὥστε ἐπιπίπτειν ἐν αὐτῷ ἵνα αὐτοῦ ἅψωνται
ὅσοι εἶχον μάστιγας· 11 καὶ [.] πνεύμα [.] ἀκάθαρτα,
ὅταν οὖν αὐτὸν ἐθεώρουν,
προσέπιπτον αὐτῷ καὶ ἔκραζον λέγοντες
[.] Σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ.
12 καὶ πολλὰ ἐπετίμα αὐτοῖς
ἵνα μὴ αὐτὸν φανερὸν ποιῶσιν.
13 Καὶ ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος, καὶ προσκαλεῖται
οὓς ἤθελεν αὐτός, καὶ λθον πρὸς αὐτόν.
14 καὶ ἐποίησεν ἵνα ὦσι δώδεκα μετ' αὐτοῦ
καὶ ἵνα ἀποστέλῃ αὐτοὺς κηρύσσειν τὸ
εὐαγγέλιον
15 καὶ ἔδοκεν αὐτοὶς ἐξουσίαν
θεραπεύειν τὰς νόσους
καὶ ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια·
16 καὶ ἐπέθηκεν Σίμωνι ὄνομα Πέτρον,
17 καὶ τὸν Ἰάκωβον τοῦ Ζεβεδαίου
καὶ τὸν Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν τοῦ Ἰακώβου·
καὶ ἐπέθηκεν αὐτοῖς ὀνόματα Βοανεργής,
ὅ ἐστιν υἱοὶ βροντῆς· 18 καὶ Ἀνδρέαν
καὶ Φίλιππον καὶ Βαρθολομαῖον καὶ Μαθθαῖον
καὶ Θωμᾶν καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ἁλφαίου
καὶ Λεββαῖον καὶ Σίμωνα τ Καναναῖον
19 καὶ Ἰούδαν ΣκαριώΘ,

ὃς καὶ παρέδωκεν αὐτόν.
20 Καὶ εἰσέρχονται εἰς οἶκον· καὶ συνέρχεται
πάλιν ὄχλος, ὥστε μὴ δύνασθαι [.]
μητὲ ἄρτους φαγεῖν. 21 καὶ ὄτε ἤκουσαν
περὶ αὐτοῦ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ λοιποί
ἐξῆλθον κρατῆσαι αὐτόν· ἔλεγον γὰρ
ὅτι ἐξέσταται αὐτούς. 22 καὶ οἱ γραμματεῖς
οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβάντες ἔλεγον
ὅτι Βεελζεβοὺλ ἔχει, καὶ ὅτι ἐν τῷ ἄρχοντι
τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.
23 καὶ προσκαλεσάμενος αὐτοὺς
ἐν παραβολαῖς ἔλεγεν ὁ Κύριος Ἰησοῦς·
Πῶς δύναται σατανᾶς σατανᾶν ἐκβάλειν;
24 καὶ ἐὰν βασιλεία ἐφ' ἑαυτὴν μερισθῇ,
οὐ δύναται σταθῆναι ἡ βασιλεία ἐκείνη·
25 καὶ ἐὰν οἰκία ἐφ' ἑαυτὴν μερισθῇ,
οὐ δύναται οἰκία ἐκείνη ἑστάναι.
26 καὶ ἐὰν ὁ σατανᾶς σατανᾶν ἐκβάλλει
μεμέρισται εφ᾽ἐαυτὸν, οὐ δύναται σταθῆναι,
ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἀλλὰ τὸ τέλος ἔχει.
27 οὐδεὶς δύναται τὰ σκεύη τοῦ ἰσχυροῦ
εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν [.] διαρπάσαι,
ἐὰν μὴ πρῶτον τὸν ἰσχυρὸν δήσῃ,
καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάζει.
28 Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πάντα
ἀφεθήσεται τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων
τὰ ἁμαρτήματα καὶ [.] βλασφημίαι
ὅσα ἂν βλασφημήσωσιν·
29 ὃς ἂν δέ τις βλασφημήσῃ
[.] τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν
[...] ἀλλὰ ἔνοχός ἔσται αἰωνίου ἁμαρτίας·
30 ὅτι ἔλεγον, Πνεῦμα ἀκάθαρτον ἔχειν.
31 καὶ ἔρχεται ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ,

καὶ ἔξω ἑστῶτες ἀπέστειλαν πρὸς αὐτὸν
φωνοῦντες αὐτόν. 32 καὶ ἐκάθητο πρὸς τὸν ὄχλον·
καὶ λέγουσιν αὐτῷ· Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου
καὶ οἱ ἀδελφοί σου καὶ αἱ ἀδελφαι σου
ἔξω ζητοῦσί σε. 33 καὶ ἀπεκρίθη
αὐτοῖς λέγων· Τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου
ἢ ἀδελφοί [.] ; 34 καὶ περιβλεψάμενος
τοὺς κύκλῳ [..] καθημένους εἶπεν·
Ἰδοὺ ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου·
35 ὃς γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ,
οὗτος μου ἀδελφός καὶ ἀδελφή [.] καὶ μήτηρ ἐστίν.