f


1 et cum adpropinquaret Hierosolyma
et in Bethaniam ad Montem Oliueti 
mittit duos ex discipulis suis 
2 et ait illis ite in castellum 
qui est contra uos · et statim 
introeuntes inuenietis pullum 
ligatum super quem nemo hominum 
sedit soluite illum et adducite 
3 et si quis uobis dixerit · quid soluitis pullum 
dicite quia dmo necessarius est 
et continuo illum dimittet · iterum hoc 
4 et abeuntes inuenerunt pullum alligatum 
ante ienuam foris in transitu 
et soluerunt eum 
5 et qui erant illic stantes 
dixerunt illis quid facitis soluentes pullum 
6 ad illi dixerunt sicut praeceperat illis Ihs 
et permiserunt illos 
7 et adduxerunt pullum ad Ihm 
et inponunt illi · uestimenta sua 
et sedebat super eum 
8 multi autem uestimenta sua 
sternebat in uia · alii autem frondes 
caedebant de arboribus 
et sternebat in uiam 
9 et qui praeibant · et qui sequebantur 
clamabant dicentes · benedictus qui uenit 
in nomine Dmi 10 et 
benedictum quod uenit 
regnum patris nostri Dauid 
ossanna in excelsis 
11 et cum introisset in Hierosolyma  

et in templum et circumspexisset omnia 
cum uespera iam esset hora 
exiit in Bethaniam cum · xii · discipulis 
12 et alia die cum exissent a Bethania 
esuriit · 13 et cum uidisset a longe ficum 
habente folia uenit uidere si quid esset 
in ea · et nihil inuenit praeter folia 
non enim erat tempus ficum 
14 respondens dixit ei 
iam non amplius in aeternum 
ex te quisquam fructum manducet 
et audiebant discipuli eius 
15 et intrauerunt in Hierosolyma 
et cum esset in templum 
coepit eicere inde 
uendentes et ementes 
in templo et mensas · nummulariorum 
et cathedras uentium 
columbas euertit · 16 et non sinebat 
ut quisquam transferret uas · per templum 
17 et docebat dicens illis scriptum est 
domus mea domus orationis 
uocauitur omnibus gentibus 
uos autem fecis eam 
speluncam latronum  18 et audierunt 
summi sacerdotes et scribae 
quaerebant quomodo illum perderent 
timebant enim eum 
quoniam omnia turba admirabatur 
super doctrina eius · 19 et cum uespere esset factu(m) 
egrediebantur de ciuitate 
20 et cum transirent mane 
uiderunt ficum aridam factam

a radicibus · 21 et recordatus petrus 
ait illi rabbi · ecce arbor ficui maledixisti 
aruit · 22 et respondens Ihs ait illis 
si habueritis fidem Di · 23 amen dico uobis 
quicumque dixerit monti huic 
tollere et mittere in mare 
et non aesitauerit in corde suo 
sed crediderit futurum · quodcumque dixerit 
erit illi · 24 propterea dico uobis 
omnia quaecumque oratis et petitis 
credite quia accipietis · et uenient uobis 
25 et cum stabitis ad orandum 
dimittite si quid habetis aduersum aliquem 
ut et Pater uester · qui est in caelis 
dimittat uobis delicta uestra 
26 si autem uos non dimiseritis 
neque Pater uester 
qui est in caelis remittet uobis 
delicta uestra 
27 et uenit iterum Hierosolyma 
et in templo deambulante eo 
accedunt ad eum 
summi sacerdotes et scribae 
et seniores populi · 28 et dicunt ei 
in qua potestate haec facis 
29 Ihs autem respondens dixit illis 
interrogauo uos et ego 
unum uerbum et respondite mihi 
et ego dico uobis 
in qua potestate haec facio 
30 baptisma Iohannis 
de caelo erat an ex hominibus 
respondete mihi

31 et cogitabant inter semet ipsos 
dicentes quid dicemus · si dixerimus de caelo 
dicet nobis quare non crededistis illi 
32 si dixerimus ex hominibus 
timemus plebem · omnes enim sciebant 
Iohannen · quia uere profeta erat 
33 et respondentes · dixerunt ad ihm nescimus 
respondens Ihs ait illis 
nec ego dico uobis in qua potestate haec 
facio ·


KATA MAPKON XI, Codex Bezae Cantabrigiensis




1 Καὶ ὅτε ἤγγιζεν εἰς Ἱεροσόλυμα
[..] καὶ εἰς Βηθανίαν πρὸς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν,
ἀποστέλλει β τῶν μαθητῶν αὐτοῦ
2 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑπάγετε εἰς τὴν κώμην
τὴν κατέναντι ὑμῶν, καὶ εὐθέως
εἰσπορευόμενοι [.] εὑρήσετε πῶλον
δεδεμένον ἐφ’ ὃν οὐδεὶς [.] ἀνθρώπων
κεκάθικεν λύσαντες αὐτὸν καὶ ἀγάγετε.
3 καὶ ἀν τις ὑμῖν εἴπῃ· τί λύετε τὸν πῶλον ;
εἴπατε ὄτι ὁ κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει,
καὶ εὐθὺς αὐτὸν ἀποστέλλει πάλιν ὧδε. 
4 Καὶ ἀπελθόντες εὗρον πῶλον δεδεμένον
πρὸς τὴν θύραν ἔξω ἐπὶ τοῦ ἀμφόδου
καὶ λύουσιν αὐτόν.
5 καί τινες τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων
ἔλεγον αὐτοῖς· τί ποιεῖτε λύοντες τὸν πῶλον;
6 οἱ δὲ εἶπον καθὼς εἰρήκει αὐτοῖς ὁ Ἰης,
καὶ ἀφῆκαν αὐτούς. 
7 Καὶ ἤγαγον τὸν πῶλον πρὸς τὸν Ἰην
καὶ ἐπιβάλλουσιν αὐτῷ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ,
καὶ κατίζει ἐπ’ αὐτόν.
8 πολλοὶ δὲ τὰ ἱμάτια αὐτῶν
ἔστρώνυον εἰς τὴν ὁδόν, ἄλλοι δὲ στιβάδας
ἐκόπτον ἐκ τῶν δενδρῶν.
καὶ ἐστρώννυον  τὴν ὁδόν
9 καὶ οἱ προσάγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες
ἔκραζον λέγοντες· [.] εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος
ἐν ὀνόματι Κυ·
10 καὶ εὐλογημένη ἡ ἐρχομένη
βασιλεία τοῦ πατρὸς ἡμῶν Δαυίδ·
ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις.
11 Καὶ εἰσελθὼν εἰς (Ἱ)εροσόλυμα

καὶ εἰς τὸ ἱερὸν καὶ περιβλεψάμενος πάντα,
ὀψίας ἤδη οὔσης τῆς ὥρας, ἐξῆλθεν
εἰς Βηθανίαν μετὰ τῶν ιβ μαθητῶν.
12 Καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξελθόντα  ἀπὸ Βηθανίας
ἐπείνασεν. 13 καὶ ἰδὼν ἀπὸ μακρόθεν
συκῆν ἔχουσαν φύλλα ἦλθεν εἴδειν ἐὰν τι
ἐστιν ἐν αὐτῇ, καὶ μηδὲν εὑρὼν εἰ μὴ φύλλα·
οὐ γὰρ  ἦν ὁ καιρὸς σύκων.
14 ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῇ·
μηκέτι εἰς τὸν αἰῶνα
ἐξ οὗ μηδεὶς καρπὸν φάγῃ.
καὶ ἤκουον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.
15 Καὶ εἰσελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα.
Καὶ ὅτε ἦν ἐν τῷ ἱερῷ
ἤρξατο ἐκβάλλειν ἐκεῖθεν
τοὺς πωλοῦντας καὶ  ἀγοράζοντας
ἐν τῷ ἱερῷ καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν
καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων
τὰς περιστερὰς [.] 16 καὶ οὐκ ἤφιεν
ἵνα τις διενέγκῃ τι διὰ τοῦ ἱεροῦ.
17 καὶ ἐδίδασκεν λέγων αὐτοῖς· γέγραπται
ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς
κληθήσεται πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν;
ὑμεῖς δὲ εποιήσατε αὐτὸν
σπήλαιον λῃστῶν.18 Καὶ ἤκουσαν
οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς
ἐζήτουν πῶς αὐτὸν ἀπολέσωσιν·
ἐφοβοῦντο γὰρ αὐτόν,
ὅτι πᾶς  ὁ ὄχλος ἐξεπλήσσετο
ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.19 Καὶ ὅτε ὀψὲ ἐγένετο,
ἐξεπορεύετο ἐκ τῆς πόλεως.
20 Καὶ παραπορευόμενοι τὸ πρωῒ
εἶδον τὴν συκῆν ἐξηραμμένην

ἐκ ῥιζῶν. 21 καὶ ἀναμνησθεὶς ὁ Πέτρος
λέγει αὐτῷ· Ῥαββί, ἰδοὺ ἡ συκῆ ἣν κατηράσω
ἐξηράνθη. 22 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰης λέγει αὐτοῖς·
εἰ ἔχετε πίστιν τοῦ θεοῦ, 23 ἀμὴν λέγω ὑμῖν
[.]ὃς ἂν εἴπῃ τῷ ὄρει τούτῳ·
ἄρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν,
καὶ μὴ διακριθῇ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ
ἀλλὰ πιστεύσῃ τὸ μέλλον ὃ ἂν εἴπῃ
γενήσεται αὐτῷ
. 24 διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν,
πάντα ὅσα προσεύχεσθε καὶ αἰτεῖσθε,
πιστεύετε ὅτι λήμψεσθε, καὶ ἔσται ὑμῖν. 
25 Καὶ ὅταν στήκετε προσευχόμενοι,
ἀφίετε εἴ τι ἔχετε κατά τινος,
ἵνα καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ὢν ἐν τοῖς οὐρανοῖς
ἀφήσει ὑμῖν τὰ παραπτώματα [.].
26 Εἰ δὲ ὑμεῖς οὖκ ἀφίετε,
οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν
ὁ ἐν οὐρανοῖς ἀφήσει ὑμῖν
τὰ παραπτώματα ὑμῶν.

27 Καὶ ἔρχεται πάλιν εἰς Ἱεροσόλυμα.
καὶ ἐν τῷ ἱερῷ περιπατοῦντος αὐτοῦ
ἔρχονται πρὸς αὐτὸν
οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς
καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ 28 καὶ λέγουσιν αὐτῷ·
ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; [...]
29 Ὁ δὲ Ἰης ἀπόκριθεις εἶπεν αὐτοῖς·
ἐπερωτήσω ὑμᾶς κάγὼ
ἕνα λόγον ἀποκρίθητέ μοι
καὶ ἐγῶ λέγω ὑμῖν
ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ·
30 τὸ βάπτισμα τὸ Ἰωάννου
ἐξ οὐρανῶν ἦν ἢ ἐξ ἀνθρώπων;
ἀποκρίθητέ μοι. 

31 Καὶ διελογίζοντο πρὸς ἑαυτοὺς
λέγοντες· τι εἴπωμεν· ἐὰν εἴπωμεν· ἐξ οὐρανοῦ,
λέγει ὑμῖν · διὰ τί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ;
32 έὰν εἴπωμεν· ἐξ ἀνθρώπων,
φοβοῦμεν τὸν λαόν· πάντες γὰρ ἤδεισαν
τὸν Ἰωάννην ὅτι ἀλητῶς προφήτης ἦν. 
33 Καὶ ἀποκριθέντες λέγουσιν τῷ Ἰηῦ οὐκ οἴδαμεν.
ἀποκριθεὶς ὁ Ἰης λέγει αὐτῷ·
οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐίς ποίᾳν ἐξουσίαν
ταῦτα ποιῶ.