Marc X D05 Latin

f


1 et inde exurgens
uenit in fines Iudaeae 
ultra Iordanen · et conuenit iterum 
turba ad eum sicut consuerat 
et iterum docebat eos · 2 et interrogabant 
illum si licet uiro 
uxorem dimittere temptantes eum 
3 ad ille respondens dixit eis 
quid uobis praecepit Moyses · 4 qui dixerunt 
permisit Moyses · libellum repudii 
dare scriptum et dimittere 
5 et respondens Ihs ait 
ad duritiam cordis uestri 
scripsit Moyses · praeceptum istut 
6 ab initio autem · masculum et feminam 
fecit Ds · 7 et dixit 
propter hoc relinquet homo 
patrem et matrem suam 
et adherebit ad uxorem suam 
8 et erunt duo in carne una 
itaquae non sunt duo · sed una caro 
9 quod ergo ds coniunxit · homo non deiungat 
10 et in domum iterum · discipuli eius 
de eodem sermonem 
interrogauerunt eum 11 dixit illis 
quicumque dimiserit uxorem suam 
et aliam duxerit · moechatur super eam 
et si mulier exiet a uiro 
et alium duxerit · moechatur 
13et adferunt illi pueros

ut tangeret eos discipuli autem eius 
comminabantur offerentibus 
14 uidens autem Ihs indigne tulit 
et ait illis sinite pueros 
uenire ad me et ne prohibueritis eos 
talium est enim regnum Di 
15 amen dico uobis · quisque non [receper]it 
regnum di   uelut puer 
non intrauit in illum 
16 et conuocans eos 
inponebat manus super illos 
et benedicebat eos 
17 et cum egressus esset ipse in uia 
adcurrit unus · et adgeniculans 
rogabat eum dicens Magister bone 
quid faciam ut uitam aeternam percipiam 
18 Ihs autem dixit illi quid me dicis bonum 
nemo bonus nisi solus unus Ds 
19 praecepta nosti 
ne adulteres ne occidas · ne fureris 
ne falsum testimonium dicas 
ne fraudem feceris 
honora patrem et matrem 
20 ad ille respondens ait illi 
magister omnia haec obseruabi 
ad iuuentute mea 
21 Ihs autem aspiciens eum dilexit eum 
et dixit illi unum tibi deest 
uade quaecumquae habes uende 
et da pauperibus 
et habebis thensaurum in caelo
et ueni sequere me · 22 ad ille contristatus 
33in hoc uerbo · et abiit tristis

erat enim habens multas pecunias 
23 et circumspiciens Ihs · ait discipulis suis 
quam difficile qui pecunias habent 
in regnum Di 
introibunt · 25 facilius est camellum 
per foramen acus transire 
quam diues in regnum Di 
24 discipuli autem eius 
pauebant in uerbis eius 
et Ihs rursus · respondens ait illis 
fili quam difficile est 
confidentes in pecunias 
in regnum di introire 
26 magis autem admirabantur dicentes 
ad semet ipsos · et quis poterit saluus fieri 
27 intuens autem eos Ihs ait 
aput homines hoc · inpossibile est 
aput dm   uero possibile 
28 et coipit Petrus dicere ei 
ecce nos missum fecimus omnia 
et secuti sumus te · 29 respondens autem Ihs 
amen dico uobis · nemo est qui reliquerit 
aut fratres aut sorores · aut matrem 
aut filios aut agros propter me 
aut propter euangelium · 30 qui non accipiet 
centiens tantum · nunc in hoc tempore 
qui autem reliquerit domum et sorores 
et fratres · et matrem et filios et agros 
cum persecutionibus · in aeuo uenturo 
uitam aeternam accipiet 
31 multi autem erunt primi nouissimi 
et nouissimi primi 
32 erant autem in uiam ascendentes

Hierosolyma · et erat praecedens Ihs 
et pauebant · et adsumpsit iterum · xii · 
coepit illis dicere quae ei essent 
uentura · 33 quia ecce ascendimus 
in Hierosolyma 
et filius hominis tradetur 
summis sacerdotibus et scribis 
et damnabunt eum morte 
et tradent eum 
gentibus 34 et inludent eum 
et conspuent eum 
et post tres dies resurget 
35 et accesserunt ad illum Iacobus 
et Iohannes · fili Zebedaei 
et dicunt illi Magister 
uolumus ut quodcumque petieremus te 
praestes nobis 
36 ad ille dixit illis praesta nobis 
37 et dixerunt ei da nobis 
ut unus ad dexteram tuam · et unus ad sinistra(m) 
sedeamus in gloria tua 
38 et Ihs respondens ait illis 
nescitis quid petatis potestis bibere calicem 
quem ego uiuiturus sum · aut baptismum 
quod ego baptizor baptizari 
39 ad illi dixerunt possumus · Ihs autem dixit illis 
calicem quidem · quem ego bibero bibetis 
et baptisma 
quod ego baptizor baptizamini 
40 sedere autem ad dexteram · uel ad sinistram 
non est meum dare · abiis paratum est 
41 et audientes ceteri · x · coeperunt indignari 
de Iacobo et Iohanne

42 quos cum aduocasset Ihs 
ait illis · scitis quod hi qui uidentur 
principari gentibus et dominantur 
eorum : et maiores eorum 
potestatem habent illorum 
43 non ita est in uobis 
sed quicumque uoluerit maior inter uos esse 
erit uester minister 
44 et quicumque uoluerit uestrum primus esse 
erit uester seruus · 45 nam et filius hominis 
non uenit ministrari sed ut ministrare 
et dare animam suam 
redemptionem pro multis · 46 et uenit 
Hiericho · et proficiscente eo 
inde cum discipulis suis 
et turba plurima · filius timeae 
Baritimeas · caecus saedebat circa uiam 
mendicans : 47 et cum audisset quia Ihs Nazorenus 
est · coepit clamare et dicere 
fili Dauid Ihu   miserere mihi 
48 et conminabantur illi multi · ut taceret 
ad ille multo magis · clamabat fili dauit 
miserere mei · 49 et stans Ihs 
dixit illum uocari 
illi autem dixerunt caeco 
animaequior esto surge uocat te 
50 ille autem proiecto uestimento suo 
exiliens   uenit ad eum 
51et respondens illi Ihs dixit 
quid uis faciam tibi · caecus autem dixit ei 
Dme Rabbi ut uideam · 52 Ihs autem ait illi 
uade fides tua te saluum fecit 
et confestim uidit

et sequebatur eum in uia



KATA MAPKON X, Codex Bezae Cantabrigiensis




1 Καὶ ἐκεῖθεν [ἀν]αστὰς
ἔρχεται εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας
πέραν τοῦ Ἰορδάνου, καὶ συνέρχεται
πάλιν ὁ ὄχλος πρὸς αὐτόν,  ὡς εἰώθι
καὶ πάλιν ἐδίδασκεν αὐτούς 2 καὶ  ἐπηρώτων
αὐτὸν εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶ
γυναῖκα ἀπολῦσαι, πειράζοντες αὐτόν.
3 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς·
τί ὑμεῖν ἐ[νε]τείλατο [Μ]ωϋσῆς; 4 οἱ δὲ εἶπαν·
ἐπέτρεψεν Μωϋσῆς βιβλίον ἀποστασίου
δοῦναὶ γράψαι καὶ ἀπολῦσαι.
5 Καὶ ἀποκριθείς ὁ Ἰης εἶπεν [.]
πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν
ἔγραψεν Μωϋσῆς τὴν ἐντολὴν ταύτην.
6 ἀπὸ δὲ ἀρχῆς [.] ἄρσεν καὶ θῆλυν
ἐποίησεν ὁ Θς καὶ εἶπεν·
7 ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος
τὸν πατέρα  καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ
καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα
αὐτοῦ, 8 καὶ ἔσονται οἱ β εἰς σάρκα μίαν·
ὥστε οὐκέτι εἰσὶν β ἀλλὰ μία σάρξ.
9 ὃ [.] ὁ θεὸς [.]έζευξεν ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.
10 Καὶ εἰ εἰς τὴν οἰκίαν πάλιν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ
περὶ τοῦ αὐτοῦ λόγου
ἐπηρώτων αὐτόν. 11 καὶ λέγει αὐτοῖς·
ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ
καὶ  ἄλλην γαμήσῃ μοιχᾶται ἐπ’ αὐτήν·
12 καὶ ἐὰν γυνὴ ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἄνδρος
καὶ  ἄλλον γαμήσῃ μοιχᾶται.
13 Καὶ προσέφερον αὐτῷ παιδία

ἵνα  ἅψηται αὐτῶν· οἱ δὲ μαθηταὶ αὐτοῦ
ἐπετίμων τοῖς προσφέρουσιν.
14 ἰδὼν δὲ ὁ Ἰης ἠγανάκτησεν
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἄφεται τὰ παιδαρία
ἔρχεσθαι πρός με, μὴ κωλύεται αὐτά,
τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θῦ.
15 ἀμὴν λέγω ὑμεῖν, ὃς ἂν μὴ δέξηται
τὴν βασιλείαν τοῦ [θῦ] ὡς παιδίον,
οὐ μὴ  εἰς αὐτήν εἰσελεὐσεται.
16 καὶ προσκαλεσάμενος αὐτὰ
[.] ἐτίθει τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτά.
καὶ εὐλόγει αὐτά
17 Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ εἰς ὁδὸν
προσδραμὼν εἷς καὶ γονυπετῶν αὐτὸν
ἠρώτα αὐτόν λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ,
τί ποιήσω ἵνα ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;
18 ὁ δὲ Ἰης εἶπεν αὐτῷ· τί με λέγεις ἀγαθόν;
οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ μόνος εἷς [.] Θς.
19 τὰς ἐντολὰς οἶδας·
μὴ μοιχεύσῃς μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς,
μὴ ψευδομαρτυρήσεις,
μὴ ἀποστερήσεις,
τείμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα.
20 ὁ δὲ ἀποκριθείς εἷπεν αὐτῷ·
διδάσκαλε,  πάντα ταῦτα ἐφύλαξα
ἐκ νεότητός μου. 
21Ὁ δὲ Ἰης ἐμβλέψας αὐτῷ ἠγάπησεν αὐτὸν
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἕν σοι ὑστερεῖ·
ὕπαγε, ὅσα ἔχεις πώλησον
καὶ δὸς τοῖς πτωχοῖς,
καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ,
καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. 22 ὁ δὲ ἐστύγνασεν
ἐπὶ τούτῳ τῷ λόγῳ καὶ ἀπῆλθεν λυπούμενος·

ἦν γὰρ ἔχων  πολλά κρήματα.
23 Καὶ περιβλεψάμενος ὁ Ἰης λέγει τοῖς μαθηταῖς
αὐτοῦ· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα
ἔχοντες εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θῦ
εἰσελεύσονται.  25 τ[ακ]εἷον [.] κάμηλος
διὰ τρυμαλίδος  ῥαφίδος διελεύσεται
ἢ πλούσι[ος εἰς] τὴν βασιλείαν τοῦ Θῦ

24 οἱ δὲ μαθηταὶ αὐτοῦ
ἐθαμβοῦντο ἐπὶ τοῖς λόγοις αὐτοῦ.
ὁ δὲ Ἰης πάλιν ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς,
Τέκνα, πῶς δύσκολόν ἐστιν
τους πεποίτοτας ἐπὶ τοῖς κρήμασιν
εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θῦ εἰσελθεῖν:
26 οἱ δὲ περισσῶς ἐξεπλήσσοντο λέγοντες
πρὸς ἑαυτούς· καὶ τίς δύναται σωθῆναι;
27 ἐνβλέψας δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰης λέγει·
παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο ἀδύνατον ἐστιν,
[.] παρὰ δὲ τῷ Θῷ δύνατον [...].
28 Καὶ ἤρξατο  [.]Πέτρος λέγειν αὐτῷ·
εἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα
καὶ ἠκολουθήκαμέν σοι. 29 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰης·
ἀμὴν λέγω ὑμεῖν, οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν
[.] ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ μητέρα
[.] ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν ἐμοῦ
ἢ ἕνεκα τοῦ εὐαγγελίου, 30 ὅς ἂν μὴ λάβῃ
ἑκατονταπλασίονα [.] ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ
ὅς δὲ ἄφηκεν οἰκείαν καὶ ἀδελφὰς
καὶ ἀδελφοὺς καὶ μητέρα καὶ τέκνα καὶ ἀγροὺς
μετὰ διωγμοῦ, ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ
ζωὴν αἰώνιον λήμψεται.
31 πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι
καὶ ἔσχατοι πρῶτοι.
32Ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες

εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ἦν προάγων αὐτοὺς ὁ Ἰης,
καὶ ἐθαμβοῦντο, [...] καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς ιβ
ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ
συμβαίνειν 33 ὅτι ἰδοὺ ἀναβαίνομεν
εἰς Ἱεροσόλυμα,
καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται
τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ [.] γραμματεῦσιν,
καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτου
καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν
τοῖς ἔθνεσιν 34 καὶ ἐμπεξουσιν αὐτῷ
καὶ ἐμπτύχουσιν αὐτῷ
[...], καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀναστήσεται.
35 Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος
καὶ Ἰωάννης οἱ υἱοὶ Ζεβεδαίου
καὶ λέγουσι αὐτῷ· διδάσκαλε,
θέλομεν [..] ὃ ἅν  σε ἐρωτήσωμέν
ποιήσῃς ἡμῖν.
36 ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς· [...] ποιήσω ὑμῖν;
37 καὶ εἶπαν αὐτῷ· δὸς ἡμῖν
ἵνα εἷς  ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων
καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου.
38 ὁ δὲ Ἰης ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς·
οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον
ὃ ἐγὼ πίνω ἢ τὸ βάπτισμα
ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι;
39 οἱ δὲ εἶπαν [.] δυνάμεθα. ὁ δὲ Ἰης εἶπεν αὐτοῖς·
τὸ μὲν ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε
καὶ τὸ βάπτισμα
ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε,
40 τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου ἢ ἐξ εὐωνύμων
οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ’ οἷς ἡτοίμασται.
41 [.] ἀκούσαντες οἱ λοίποι ·ι· ἤρξαντο ἀγανακτεῖν
περὶ τοῦ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου.

42 καὶ προσκαλεσάμενος αὐτοὺς ὁ Ἰης
λέγει αὐτοῖς· οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες
ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν
αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν
κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν.
43 οὐχ οὕτως [.] ἐστιν ἐν ὑμῖν,
ἀλλ’ ὃς ἂν θέλῃ μέγας  ἐν ὑμῖν εἰναι
ἔσται ὑμῶν διάκονος,
44 καὶ ὃς ἂν θέλῃ ὑμῶν εἶναι πρῶτος
ἔσται ὑμῶν δοῦλος· 45 καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι ἀλλὰ διακονῆσαι
καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ
λύτρον ἀντὶ πολλῶν.46 Καὶ ἔρχεται
εἰς Ἰεριχώ. Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ
[.]ἐκεῖθεν μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ
καὶ ὄχλου ἱκανοῦ ὁ υἱὸς Τιμαίου
Βαριτειμίας , τυφλὸς [.] , ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδόν.
ἐπετῶν 47 καὶ ἀκούσας ὅτι Ἰης ὁ Ναζορηνός
ἐστιν ἤρξατο κράζειν καὶ λέγειν·
υἱὸς Δαυὶδ Ἰηῦ, ἐλέησόν με.
48 καὶ ἐπετίμων αὐτῷ πολλοὶ ἵνα σιωπήσῃ·
ὁ δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν, Υἱὸς Δαυίδ, ἐλέησόν με.
ἐλέησόν με  49 καὶ στὰς ὁ Ἰης
εἶπεν·  αὐτόν φωνήθηναι.
οἱ δὲ λέγουσιν τῷ τυφλῷ·
θάρσει, ἔγειρε, φωνεῖ σε.
50 ὁ δὲ ἀποβαλὼν τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ
ἀναπηδήσας ἦλθεν πρὸς αὐτόν.
51καὶ ἀποκριθεὶς αὐτῷ ὁ Ἰης εἶπεν·
τί  θέλεις ποιήσω σοι; ὁ δὲ τυφλὸς εἶπεν αὐτῷ·
κε ραββεί, ἵνα ἀναβλέψω. 52 ὁ δὲ Ἰης εἶπεν αὐτῷ·
ὕπαγε, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε.
καὶ εὐθέως ἀνέβλεψεν

καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ἐν τῇ ὁδῷ.