1 - Et factum est in continenti et ipse
circuibat circa ciuitatem et castellum
praedicans et euangelizans
regnum Dei et XII cum illo
2 et mulieres quaedam quae erant curatae
a spiritibus immundis et
infirmitatibus Maria quae uocabatur
Magdalene de qua .uii. daemonia exierant

3 et Iohana uxor chuza procuratoria
Herodis et Susanna et aliae multae
quae et ministrabant illis de
substautia sua 4 congregato autem
populo multo et qui ad ciuitatem
iter faciebant ad eum dixit
parabolam talem ad eos
5 Exiuit seminator semlnare semen
suum et in quo seminat aliut quidem cedit
ad uiam et conculcatum est et
uolatilia comederunt illud6 et aliud cecidit
super petram et cum creuisset aridum factus est
propter quod non haberet umorem7 et aliud cecidit
in medio spinarum et cum germinassent
spinae suffocauerunt illud 8 et aliud
cecidit super terram bonam et uberam
et cum germinasset fecit fructum centuplum
haec dicens clamabat qui habet aurea
andiendi audiat. 9Interrogabant autem
illum discipuli eius quae essent
parabola haec 10 ad ille dixituobis
datum est mysterium regni dei
scire reliquis autem.
in parabolis ut uidentes non uideant
et audientes non audiant 11 est autem.
haec parabola semen est uerbum
dei 12 qui autem ad uiam sunt
qui audiunt quorum uenit diabolus
et tollit a corde eorum uerbum
ut non credentes salui fiant 13 qui autem.
super petram qui cum audierunt cum
gaudio accipiunt uerbum et radicem.
non habent qui ad tempus credunt

et in tempore temptationis recedunt
14 quod autem in spinas cecidit hi sunt
qui audierunt et a sollicitudinibus
diuitiarum et suabitati abientes
suffocautur et non adferent fructum
15 quod autem in terram bonam hi sunt
qui in corde bono audientes
uerbum Dei continent et
fructificant in sufferentia
16 Nemo autem lucernam accendens coperit eam
uaso aut suptus lectum ponit
sed super candelabrum ponit ut qui
intrant uideant lumen
17 non est enim absconsum quod non in palam uenit
nec occultum sed ut sciatur
et in palam ueniet 18 uidete ergo
quo modo auditis qui enim habet
dabitur ei
et qui non habet tolletur
ab eo et quod putat se habere 19 aduenit autem
ad eum mater eius et fratres
eius et non poterant contingere
ei propter turbam 20 nuntiatum est autem
ei qui mater(ter) tua et fratres tui
foras stant quaerentes te 21 ad ille
respondens dixit eis mater mea et
fratres mei hi sunt qui uerbum Dei
audiunt et faciunt 22 factum est autem
in una dierum ascenderunt eum
in nauem et discipuli eius
et dixit ad eos pertranseamus
in contra stagnum et nauigarunt
23 nauigantibus autem illis obdormiuit
et descendit procella uenti multa

in stagnum et conplebantur
et periclitabantur 24 accedentes autem
excitauerunt eum dicentes Dme Dme
perimus ad ille surgens inperauit
uento et undae et cessauerunt
et facta est tranquillitas25 dixit autem illis
ubi est fides uestra timentes autes
mirabantur dicentes ad inuicem
quisnam hic est quoniam et uentis
inperat et aquae et obaudiunt ei
26 deuenerunt autem in regionem
Gerasenorum quae est contra
Galilaeam 27 et exierunt in terram et
obuiauit illi uir de ciuitate
qui habebat daemonia a temporibus multis
qui tunicam non induebatur et
domo non manebat sed in.
monimentis 28 uidens autem Ihm exclamauit
uoce magna dixit
quid mihi et tibi fili altissimi rogo te
ne me torqueas 29 dicebat enim
daemonio in mundo exi ab
homine multis enim temporibus
abripiebat eum ligabatur enim
catenis et conpedibus et custodiabatur
et disrumpebat uincula ducebantur enim
a daemonio in desertum
30 interrogauit autem eum Ihs dicens
quid tibi nomen est ad ille dixit legio
nomen mihi multa enim erant daemonia
31 rogabant autem ut non praeciperet
illis in abyssum abire
32 erat autem ibi grex porcorum pascentium

in montem rogabant e[ni]m eum
ut in porcos introirent
ad ille praecepit eis cum 33 exissent autem
daemonia ab homine
abierunt in porcos
abiit autem grex per
praecipitium in stagnum
et suffocata est 34 uidentes autem qui pascebant
quod factum est fugerunt et nuntiauerunt
in ciuitatem et in agros
35 aduenientes autem de ciuitate
et uidentes sedentem
qui habuerat daemonium sobrium
et uestitum sedentem
ad pedes Ihu timuerunt
36 adnuntiauerunt enim illis qui uiderant
quomodo salbatus est legion 37 rogauerunt autem
Ihm omnes et regio
Gerasenorum abire ab eis
timore enim magnum conpraehensi erant
ascendens autem reuersus est
38 rogabat autem
eum uir a quo exierant
daemonia ut esset cum eo
dismisiti autem illum dicens 39 uade
in domum tuam narrans quanta tibi
Ds fecit et uadens in
ciuitatem nuntiabat quanta illi fecit
Ihs 40 factum est autem cum reuerteretur
Ihs excepit eum populus
erant enim omnes expectantes eum
41 Et ueniens uir- cui nomen Iairus - et
hic princeps synagogae cadens
sub pedes Ihu rogabat eum

introire in domum eius 42 erat enim
filia illi unica annorum xii
moriens et factum est cum
iter faceret turbae suffocabant
eum 43 et mulier quae erat in profluuio sanguinis
ab annis xii quem nemo poterat curare
44a - accedens tetigit tunicam eius [44b]
44c - eius 45 Ihs autem sciens quae exiuit;
ab eo uirtus interrogabat quis me tetigit
negantibus autem omnibus dixit Petrus
et qui cum eo erant magister turbae te conprimunt
et contribulant et dicis quis me
tetigit 46 ad ille dixit tetigit me quis ego enim
sciui uirtutem. exisse a me
47 uidens autem mulier quia non latuit tremibunda
uenit et procidens ad eum
[44b et confestim stetit profluuius sanguinis]
propter quam causam tetigit eum adnuntiabit
in conspectu omnis populi et quia sanata est
confestim. 48 ad ille dixit ei filia
fides tua te salbam fecit uade in pacem
49 adhuc eo loquente ueniunt ab
archisynagogo dicentes illi quoniam
mortua est filia tua iam noli uexare
magistrum 50 Ihs autem audiens
uerbum respondit illi dicens
noli timere tantum crede et salbabitur
51 intrans autem in domum non admisit
introire secum quemquam nisi Petrum.
et Iohanen et Iacobum et
patrem puellae et matrem
52 plorabant autem omnes et plangebant
eam ad ille dixit nolite plorare

non enim mortua est sed dormit
53 et deridebant eum scientes quoniam
mortua est 54 ipse autem tenens manum
eius clamauit dicens puella surge
55 et conuersus est spiritus eius
et surrexit confestim et praecepit
dari ei manducare 56 parentes autem
eius uidentes expauerunt
praecepit autem illis nemini dicere
quod factum est.


KATA ΛΟΥΚΑΝ VIII Codex Bezae Cantabrigiensis

 


1 - Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ καθεξῆς καὶ αὐτὸς
διώδευεν κατὰ πόλιν καὶ κώμην
κηρύσσων καὶ εὐαγγελιζόμενος
τὴν βασιλείαν τοῦ Θῦ, καὶ οἱ .ιβ. μετ᾿ αὐτοῦ,
2 καὶ γυναῖκές τινες αἳ ἦσα[ν] τεθεραπευμέναι
ἀπὸ πνευμάτων πονηρῶν καὶ
ἀσθενειῶν, Μαρία ἡ καλουμένη
Μαγδαληνή, ἐξ ἧς .ζ. δαιμόνια  ἐξεληλύθει,

3 καὶ Ἰωάνα γυνὴ Χουζᾶ ἐπιτρόπου
Ἡρῴδου καὶ Σουσάννα καὶ ἕτεραι πολλαί,
αἵτινες καὶ διηκόνουν αὐτοῖς ἐκ τῶν
ὑπαρχόντων αὐτῶν. 4 Συνελθόντος  
δὲ ὄχλου πολλοῦ καὶ τῶν τὴν πόλιν
ἐπιπορευομένων πρὸς αὐτὸν εἶπεν
[.]παραβολν τοιαύτην πρὸς αὐτούς,
5 Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων  σπεῖραι τὸν σπόρον
αὐτοῦ. καὶ ἐν τῷ σπείρειν [,] ὃ μὲν ἔπεσεν
παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη καὶ τὰ
πετεινὰ [..] κατέφαγεν αὐτό. 6 καὶ ἄλλο
πεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη
διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα. 7 καὶ ἄλλο
ἔπεσεν [.] μέσον τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι
 αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό. 8 καὶ ἄλλο
ἔπεσεν έπὶ τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ καλήν
καὶ φυὲν καὶ ἐποίησεν καρπὸν ἑκατονταπλασίονα.
ταῦτα λέγων ἐφώνει, Ὁ ἔχων ὦτα
ἀκούειν ἀκουέτω. 9 Ἐπηρώτων δὲ
αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ  τὸ, τίς εἴη
ἡ παραβολή αὕτη  . 10  ὁ δὲ εἶπεν, Ὑμῖν
δέδοται τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θῦ,
γνῶναι  τοῖς δὲ λοιποῖς
ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ ἴδωσιν
καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν. 11Ἔστιν δὲ
αὕτη ἡ παραβολή: Ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος
τοῦ Θῦ. 12 οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν εἰσιν
οἱ ἀκολουθοῦντες ων  ἔρχεται ὁ διάβολος
καὶ αἴρει  ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν,τὸν λόγον
ἵνα μὴ, πιστεύσαντες, σωθῶσιν. 13 οἱ δὲ
ἐπὶ τὴν πέτραν οἳ ὅταν ἀκούσωσιν μετὰ
χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ [.] ῥίζαν
οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσιν

καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται.
14 τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσιν
οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν
[.] πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι
συμπνίγονται καὶ οὐ τελεσφοροῦσιν.
15 τὸ δὲ εἰς  τὴν καλὴν γῆν, οὗτοί εἰσιν
οἵτινες ἐν καρδίᾳ [.] ἀγαθῇ ἀκούσαντες
τὸν λόγον τοῦ Θῦ κατέχουσιν καὶ
καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ.
16 Οὐδεὶς δὲ λύχνον ἅψας καλύπτει αὐτὸν
σκεύει ἢ ὑποκάτω τῆς κλίνης τίθησιν,
ἀλλὰ ἐπὶ τὴν λυχνίαν τίθι  ἵνα οἱ εἰσ-
πορευόμενοι βλέπωσιν τὸ φῶς.
17 οὐ γάρ ἐστιν κρυπτὸν ὃ οὐ φανερὸν ἔσται,
οὐδὲ ἀπόκρυφον ἀλλὰ ἵνα γνωσθῇ
καὶ εἰς φανερὸν ἔλθῃ. 18 βλέπετε οὖν
πῶς ἀκούετε: ὃς γὰρ ἂν  ἔχῃ,
δοθήσεται αὐτῷ,
καὶ ὃς ἂν μὴ ἔχῃ, ἀρθήσεται
ἀπ' αὐτοῦ καὶ ὃ δοκεῖ ἔχειν . 19 Παρεγένετο δὲ
πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ  αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ 
αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠδύναντο συντυχεῖν
αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον. 20 ἀπηγγέλη δὲ αὐτῷ,
ὅτι Ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου
ἔξω
ἑστήκασιν  ζητοῦντες  σε. 21 ὁ δὲ
ἀποκριθεὶς εἶπεν [.] αὐτοῖς, μήτηρ μου καὶ οἱ
ἀδελφοί μου οὗτοί εἰσιν οἱ τὸν λόγον τοῦ Θῦ
ἀκούοντες καὶ ποιοῦντες. 22 Ἐγένετο δὲ
ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν [.] ἁναβῆναι αὐτὸν
εἰς πλοῖον καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ,
καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς, Διέλθωμεν
εἰς τὸ πέραν τῆς λίμνης: καὶ ἀνήχθησαν.
23 πλεόντων δὲ αὐτῶν ἀφύπνωσεν.
καὶ κατέβη λαῖλαψ ἀνέμου πολλὴ

εἰς τὴν λίμνην, καὶ συνεπληροῦντο
καὶ ἐκινδύνευον. 24 προσελθόντες δὲ
διήγειραν αὐτὸν λέγοντες, Κε, Κε , ἀπολλύμεθα.
ὁ δὲ  γερθεὶς ἐπετίμησεν
τῷ ἀνέμῳ καὶ τῷ κλύδωνι [..] καὶ ἐπαύσαντο,
καὶ ἐγένετο γαλήνη. 25 εἶπεν δὲ αὐτοῖς,
Ποῦ στιν ἡ πίστις ὑμῶν; φοβηθέντες δὲ
ἐθαύμασαν, λέγοντες πρὸς ἀλλήλους,
Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν ὅτι καὶ τοῖς ἀνέμοις
ἐπιτάσσει καὶ τῷ ὕδατι, καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ;
26 κατέπλευσαν δὲ εἰς τὴν χώραν τῶν
Γερασηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντιπέρα τῆς
Γαλιλαίας. 27 καὶ ἐξῆλθον   ἐπὶ τὴν γῆν καὶ
ὑπήντησέν αὐτῷ ἀνήρ [.] ἐκ τῆς πόλεως
ὃς εἶχεν δαιμόνια ἀπό χρόνων ἱκανῶν
ὃς ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο , καὶ
ἐν οἴκῳ οὐκ ἔμενεν ἀλλ' ἐν τοῖς
μνήμείοις.
28 ἰδὼν δὲ τὸν Ἰην ἀνέκραξεν [..] 
φωνῇ μεγάλῃ [καὶ] εἶπεν,
Τί ἐμοὶ καὶ σοί, [.] υἱὲ [..] τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου,
μή με βασανίσῃς. 29 ἔλεγεν  γὰρ τῷ
δαιμονίῳ τῷ ἀκαθάρτῳ ξελθε ἀπὸ τοῦ
ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις
συνηρπάκει αὐτόν,  ἐδεσμεῖτο  γὰρ
ἁλύσεσιν καὶ πέδαις φυλασσόμενος,
καὶ διέρησσε τὰ δεσμὰ, ἠλαύνετο γὰρ
ὑπὸ τοῦ δαιμονίου εἰς τὴν ἔρημον.
30 ἐπηρώτησεν δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων,
Τί  σοι  ὄνομά  ἐστιν; ὁ δὲ εἶπεν, Λεγιών
ὄνομά μοιπολλὰ γὰρ ἦσαν  δαιμόνια.
31 παρεκάλουν δὲ [.] ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ
αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν.
32 Ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων [.] βοσκομένη

ἐν τῷ ὄρει: [.] παρεκάλουν δὲ αὐτὸν
ἵνα εἰς τοὺς χοίρους εἰσέλθωσιν:
ὁ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. 33 ἐξελθόντα δὲ
τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου
ὥρμησαν εἰς τοὺς χοίρους,
ὥρμησαν δὲ ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ
κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην
καὶ ἀπεπνίγη. 34 ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες
τὸ γεγονὸς ἔφυγαν καὶ ἀπήγγειλαν
εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς.
35 παραγενομένων δὲ ἐκ τῆς πόλεως
καὶ
θεωρεσάντων   καθήμενον τὸν
δαιμ
ονιζόμενον σωφρονοῦντα
καὶ
 ἱματισμένον καθήμενον  
παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰηῦ, [.] ἐφοβήθησαν.
36 ἀπήγγειλαν γὰρ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες
πῶς ἐσώθη ὁ λίων. 37 ἠρώτησαν δὲ
τὸν Ιην  πάντες καὶ ἡ χώρα  τῶν
Γερασηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ' αὐτῶν,
[.] φόβῳ γὰρ μεγάλῳ συνείχοντο:
[.]  ἐμβὰς δὲ [..] ὑπέστρεψεν.
38 ἠρώτα δὲ αὐτὸν
ὁ ἀνὴρ ἀφ' οὗ ἐξεληλύθει
τὰ δαιμόνια εἶναι σὺν αὐτῷ:
ἀπέλυσεν δὲ αὐτὸν λέγων, 39  Πορεύου
εἰς τὸν οἶκόν σου,[.] διηγούμενος ὅσα σοι
ὁ Θς ἐποίησεν. καὶ ἀπελθὼν κατὰ [.] τὴν
πόλιν ἐκήρυσσεν ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ
ὁ Ἰης. 40 Ἐγένετο  δὲ ἐν τῷ ὑποστρέψαι
τὸν Ἰην ἀποδέξασθαι αὐτὸν τὸν ὄχλον,
ἦσαν γὰρ πάντες προσδοκῶντες αὐτόν.
41 καὶ [.] ἐλθὼν ἀνὴρ [τῆς  συναγω]γῆς  πεσὼν [.]
- οὗτος ἄρχων τῆς συναγωγῆς [..] πεσὼν
ὑπὸ τοὺς πόδας τοῦ Ἰηῦ παρεκάλει αὐτὸν

εἰσελθεῖν εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, 42 ἦν γὰρ
θυγάτηρ αὐτῷ μονογενὴς  [.] ἐτῶν .ιβ.
[..] ἀποθνήσκουσα. Καὶ ἐγένετο  ἐν τῷ
πορεύεσθαι
αὐτὸν οἱ ὄχλοι συνέπνιγαν
αὐτόν. 43 καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος
ἀπὸ ἐτῶν .βι., ἣν οὐδε εἷς ἴσχυεν θεραπεῦσαι
44 προσελθοῦσα [.] ἥψατο [..] τοῦ ἱματίου αὐτοῦ,
καὶ παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος
αὐτῆς. 45  ὁ δὲ Ἰης γνοὺς τὴν ἐξελθοῦσαν
ἐξ αὐτοῦ  δύνα
μιν  ἐπηρώτα , Τίς μου ἥψατο ;
ἀρνουμένων δὲ πάντων εἶπεν ὁ Πέτρος,
καὶ οἱ  σὺν αὐτῷ, Ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσίν σε
καὶ ἀποθλίβουσιν καὶ λέγεις , Τίς μου
ἥψατο
; 46 ὁ δὲ [.] εἶπεν,  ἥψατό μού τις, ἐγὼ γὰρ
ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ' ἐμοῦ.
47 ἰδοῦσα δὲ ἡ γυνὴ ὅτι οὐκ ἔλαθεν
ἔντρομος 
οὖσα ἦλθεν καὶ προσπεσοῦσα αὐτῷ
δι' ἣν αἰτίαν ἥψατο αὐτοῦ ἀπήγγειλεν
ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ ὅτι ἰάθη
παραχρῆμα. 48 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ, Θυγάτερ,
ἡ πίστις σου σέσωκέν σε: πορεύου ἐν [ε]ἰρήνῃ.
49Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἔρχονται [.] ἀπὸ τοῦ
ἀρχισυναγώγου λέγοντες αὐτῷ ὅτι
Τέθνηκέν σου ἡ θυγάτηρ , μηκέτι σκύλλε
τὸν διδάσκαλον. 50 ὁ δὲ Ἰης ἀκούσας
τὸν λόγον ἀπεκρίθη αὐτῷ λέγων,
Μὴ φοβοῦ, μόνον πίστευε, καὶ σωθήσεται.
51 εἰσελθὼν δὲ εἰς τὴν οἰκίαν οὐκ ἀφῆκεν
εἰσελθεῖν  σὺν αὐτῷ τινα εἰ μὴ Πέτρον
καὶ Ἰωάνην καὶ Ἰάκωβον καὶ τὸν
πατέρα τοῦ κορασίου καὶ τὴν μητέρα.
52 ἔκλαιον δὲ πάντες καὶ ἐκόπτοντο
αὐτήν. ὁ δὲ εἶπεν, Μὴ κλαίετε,

οὐ γὰρ ἀπέθανεν ἀλλὰ καθεύδει.
53 καὶ κατελοῦν αὐτοῦ, εἰδότες ὅτι
ἀπέθανεν. 54 αὐτὸς δὲ κρατήσας τῆς χειρὸς
αὐτῆς ἐφώνησεν λέγων, Ἡ παῖς, ἔγειρε.
55 καὶ ὑπέστρεψεν τὸ πνεῦμα αὐτῆς,
καὶ ἀνέστη παραχρῆμα, καὶ ἐπέταξεν
δοθῆναι αὐτῇ φαγεῖν. 56  οἱ δὲ γονεῖς
αὐτῆς θεωροῦντες  ἐξέστησαν:
παρήγγειλεν δὲ αὐτοῖς μηδὲ εἰπεῖν
τὸ γεγονός.