1 Et factum est cum consummasset omnia uerba loquens uenit
Cafarnaum 2 centurionis autem
cuiusdam puer male habens incipiebat mori
qui erat illi honoratus 3 et audiens de Ihs
misit seniores Iudaeorum
rogans eum ut ueniens saluet
seruum eius 4 ad illi aduenientes
rogabant eum festinanter dicentes
quoniam dignus est cui hoc praestes 5 diligit
enim gentem nostram et synagogam
ipse aedificabit nobls 7 ibat autem.
cum eis Ihs iam autem non longe
cum essed de domo misit
ad eum centurio amicos
dicens ei Dme noli te uexare non enim sum
dignus ut sub tectum meum
intres 7 sed dic uerbo et salbabitur
puer meum 8 et enim ego homo
sub potestate constitutus habens
sub me milites et dico huic
uade et uadit et alii ueni et uenit
et seruo meo fac hoc et facit
9 audiens autem haec Ihs miratus est
et conuersus dixit sequenti
populo amen dico uobis numquam
tantam fidem inueni in Istrahel
10 et conuersi in domum qui missi erant

serui inuenerunt aegrum sanum
11 Et alia die ibat in ciuitatem quae dicitur
Nain et ibant cum. eo discipuli
eius et turba multa 12 factum est autem ut
adpropiaret porte ciuitatis et ferebatur
mortuum filius unicus matri
suae cum esset uidua et multus populus
ciuitatis cum ea erat 13 uidens autem.
Ihs misertus est ei et dixit illi
noli plorare 14 et accedens tetigit
sartofagum qui autem portabant steterunt
et dixit iuvenis iuvenis tibi dico
surge 15 et resedit mortuus
et coepit loqui et dedit eum
matri suae 16 accepit autem timor
omnes et honorificabant Dm dicentes
quoniam profeta magnus surrexit in nobis
et quoniam uisitauit Ds plebem suam
17 et exiuit hoc uerbum in totam
Iudaeam de illo et in omni
regione 18 et in quibus usque ad Iohanen
Baptistam qui et aduocans
duos ciscipulorum suorum 19 dixit
euntes dicite ei tu es qui
uenturus es an alium expectamus
20 et aduenientes uiri ad
eum dixerunt Iohannes Baptista
misit nos ad te dicens
tu es qui uenturus es an alium ex
pectamus 21 in ipsa autem hora curabit
multos ab infirmitatibus et plagis
et iniquorum spirituum et caecos
faciebat uidere 22 et respondens dixit

illis euntes dicite Iohani
quae uiderunt oculi uestri et quae
audierunt aures uestre quia caeci
uident clodi ambulant
leprosi mundantur et surdi
audiunt mortui resurgunt
pauperes euangelizantur 23 et
beatus erit qui non fuerit scandalizatus
in me 24 euntibus autem nuntiis
Iohanni coepit dicere de Iohane
turbis quid existis in desertum
uidere harundinem a
uento moueri 25 sed quid
existis uidere hominem in mollibus
uestimentis uestitum ecce qui
in uestimentis gloriosis et aepulatione
agent in regibus sunt
26 sed quid existis uidere profetam.
etiam dico uobis et amplius
profeta 28a quoniam nemo maior in
natis mulierum profeta
Iohanis Baptiste 27 hic est
de quo scriptum est ecce mitto
angelum meum ante faciem tuam
qui praeparauit uiam tuam
28b dico autem uobis quoniam qui minor est
eius in regno caelorum maior
illo est 29 et omnis populus audiens et publicani
iustificabit Dm baptizati
baptisma Iohanis 30 pharisaei autem.
et legis doctores consilium Dei abusi sunt
non baptizati ab eo 31 cui ergo
similabo homines generationis

huius et cui sunt similes 32 similes
sunt infantibus qui in foro
sedentibus et adloquentibus
inuicem dicentibus cantabimus uobis
et non saltastis lamentauimus
et non plorastis 33 uenit enim Iohanes
baptista neque edens neque bibens
et dicitis daemonium habet
34 uenit filius hominis
edens et uibens et dicitis
ecce homo manducator et
uini potator amicus publicanorum
et peccatorum 35 et iustificata est
sapientia a filis suis
36 rogauit autem illum quidam pharisaeorum.
ut manducaret cum eo et intrans in
domum pharisaei recubuit
37 et ecce mulier in ciuitate peccatrix
sciens quoniam in domo pharisaei
recumbet accipiens unguenti alabastrum
38 et stans retro ad pedes eius
plorans lacrimis inpleuit
pedes eius et capillis
capitis sui extersit et
osculabatur pedes eius
et unguebat unguento 39 uidens autem
pharisaeus ad quem recumbebat
dixit intra se hic si esset propheta
sciebat utique quis et qualis mulier
quae tangit eum quia peccatrix
est 40 et respondens Ihs dixit
ad eum Simon habeo tibi quod dicere
ad ille dixit magister dic ad ille dixit

41 duo debitores erant quidam faeneratori
unus debebat denarios quingentos
alius autem. denarios quinquaginta
42 non habentibus illis unde redderent
utrisque donauit quis ergo eum
plus diligit 43 respondens Simon
dixit suspicor quoniam cui plus
donauit ad ille dixit illi recte
iudicasti 44 et conuersus ad mulierem
dixit Simoni uides hanc
mulierem introibi in domum tuam
et aquam in pedes mihi non dedisti
haec autem lacrimis inrigauit mihi
pedes et capillis suis
extersit 45 osculum mihi non dedisti
haec autem ex quo introibi non cessauit
osculans mihi pedes 46 oleo caput meum
non unxisti haec autem
unguento unxit 47 propter quod dico tibi
dimittentur illi multa 48 dixit autem ei
dimissa sunt tibi peccata 49 et coeperunt
qui simul recumbebant dicere intra se
quis est hic qui et peccata dimittit
50 dixit autem ad mulierem mulier
fides tua te salbam fecit uade in pace.


KATA ΛΟΥΚΑΝ, VII, Codex Bezae Cantabrigiensis




1 Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ταῦτα τὰ ῥήματα λαλῶν,
[...] ἦλθεν εἰς Καφαρναούμ. 2 Ἑκατοντάρχου δέ
τινος τις κακῶς ἔχων ἤμελλεν τελευτᾶν,
ὃς ἦν αὐτῷ τίμειος. 3 καὶ ἀκούσας δὲ περὶ τοῦ Ἰηῦ
ἀπέστειλεν [,] πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων,
ἐρωτῶν αὐτὸν ὅπως ἐλθὼν διασώσῃ
τὸν δοῦλον αὐτοῦ. 4 οἱ δὲ παραγενόμενοι [..]
ἡρώτων
αὐτὸν σπουδαίως, λέγοντες
ὅτι Ἄξιός ἐστιν ᾧ παρέξῃ τοῦτο, 5 ἀγαπᾷ
γὰρ τὸ ἔθνος ἡμῶν καὶ τὴν συναγωγὴν
αὐτὸς οἰκοδόμησεν ἡμῖν. 6 ἐπορεύετο δὲ
μετ᾿
αὐτῶν ὁ Ἰης. ἤδη δὲ [.] οὐ μακρὰν
ἀπέχοντος αὐτοῦ [.] τῆς οἰκίας
ἔπεμψεν πρὸς αὐτὸν
 
ὁ ἑκατοντάρχος φίλους λέγων αὐτῷ, Κε, μὴ
σκύλλου,
οὐ γὰρ εἰμι ἱκανός
ἵνα ὑπὸ τὴν στέγην [.] εἰσ-
έλθῃς:7[.....] ἀλλ᾿ εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου.
8 καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός
εἰμι ὑπ᾿ ἐξουσίαν τασσόμενος, ἔχων
ὑπ' ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ,
Πορεύου, καὶ πορεύεται,
καὶ ἄλλῳ, Ἔρχου, καὶ ἔρχεται,
καὶ τῷ δούλῳ μου, Ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ.
9 ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰης ἐθαύμασεν [.]
καὶ στραφεὶς εἶπεν τῷ ἀκολουθοῦντι [.]
ὄχλῳ, Άμὴν, Λέγω ὑμῖν, οὐδέποτε 
τοσαύτην πίστιν εὗρον ἐν τῷ Ἰσραὴλ.
10 καὶ ὑποστρέψαντες εἰς [.] οἶκον οἱ πεμφθέντες

δοῦλοι
εὗρον τὸν ἀσθενοῦντα ὑγιαίνοντα.
11 Καὶ [.] τῇ ἑξῆς ἐπορεύετο εἰς πόλιν καλουμένην
Ναΐν, καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ
αὐτοῦ καὶ ὄχλος πολύς. 12 ἐγένετο  δὲ ὡς
ἤγγιζεν τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, [..] ἐξεκομίζετο
τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ
αὐτοῦ, [..] χήρα οὔση , καὶ
πολὺς  ὄχλος τῆς
πόλεως συνεληλύθι αὐτῇ. 13 ἰδὼν δὲ
[.] ὁ Ἰης ἐσπλαγχνίσθη ἐπ' αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ,
Μὴ κλαῖε. 14 καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς
σοροῦ, οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν,
καὶ εἶπεν, Νεανίσκε, νεανίσκε σοὶ λέγω,
ἐγέρθητι. 15 καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς
καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν
τῇ μητρὶ αὐτοῦ. 16 ἔλαβεν δὲ φόβος
πάντας, καὶ ἐδόξαζον τὸν Θν λέγοντες
ὅτι Προφήτης μέγας ἐξηγέρθη ἐν ἡμῖν,
καὶ ὅτι Ἐπεσκέψατο ὁ Θς τὸν λαὸν αὐτοῦ.
17 καὶ ἐξῆλθεν οὗτος ὁ λόγος ἐν ὅλῃ
τῇ Ἰουδαίᾳ περὶ αὐτοῦ καὶ ἐν πάσῃ
τῇ περιχώρῳ. 18 Ἐν οἳς καὶ μἐχρι Ἰωάνου
τοῦ Βαπτιστοῦ
[....] ὃς καὶ προσκαλεσάμενος
δύο [.] τῶν μαθητῶν αὐτοῦ 19 λέγει
πορευθέντες εἴπατε αὐτῷ  , Σὺ εἶ ὁ
ἐρχόμενος ἢ ἄλλον προσδοκῶμεν;
20 καὶ παραγενόμενοι οἱ ἄνδρες  πρὸς
αὐτὸν εἶπαν, Ἰωάνης ὁ βαπτιστὴς
ἀπέστακλεν ἡμᾶς πρὸς σὲ λέγων,
Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἢ ἕτερον προσ-
δοκῶμεν; 21 ἐν αὐτῇ δὲ
τῇ ὥρᾳ ἐθεράπευεν
πολλοὺς ἀπὸ νόσων καὶ μαστίγων
καὶ
πονηρῶν πνευμάτων , καὶ τυφλος [.]
ἐποίει βλέπειν. 22 καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν

αὐτοῖς, Πορευθέντες εἴπατε Ἰωάνῃ
εἶδον ὑμῶν οἱ ὀφθ[αλμο]ὶ καὶ ἃ
ἤκουσαν ὑμῶν τὰ ὦτα ὅτι τυφλοὶ
ἀναβλέπουσιν, χωλοὶ περιπατοῦσιν,
λεπροὶ καθαρίζονται καὶ κωφοὶ
ἀκούουσιν, νεκροὶ ἐγείρονται,
πτωχοὶ εὐαγγελίζονται: 23 καὶ
μακάριός ἐστιν ὃς ἂν μὴ σκανδαλισθῇ
ἐν ἐμοί. 24 Ἀπελθόντων δὲ τῶν ἀγγέλων
Ἰωάνου ἤρξατο λέγειν περὶ Ἰωάνου τοῖς
ὄχλοις
, Τί  ἐξήλθατε εἰς τὴν ἔρημον
θεάσασθαι; κάλαμον ὑπὸ
ἀνέμου σαλευόμενον; 25 ἀλλὰ τί
ἐξήλθατε ἰδεῖν; ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς
ἱματίοις ἠμφιεσμένον; ἰδοὺ οἱ
ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ καὶ τρυφῇ
διάγοντες ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσίν.
26 ἀλλὰ τί ἐξήλθατε ἰδεῖν; προφήτην;
ναί, λέγω ὑμῖν, καὶ περισσότερον
προφήτου. 28
a  ὅτι  οὐδεὶς  μείζων ἐν
γεννητοῖς γυναικῶν προφήτης 
Ἰωάνου τοῦ Βαπτιστοῦ : 27  οὗτός ἐστιν
περὶ οὗ γέγραπται, Ἰδοὺ ἀποστέλλω
τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου [.],
ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου [..].
28
b λέγω δὲ ὑμῖν, ὅτι ὁ μικρότερος
αὐτοῦ ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θῦ μείζων
αὐτοῦ ἐστιν.
29 Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀκούσας καὶ οἱ τελῶ-
ναι ἐδικαίωσαν τὸν Θν, βαπτισθέντες
τὸ βάπτισμα Ἰωάνου: 30 οἱ δὲ Φαρισαῖοι
καὶ οἱ νομικοὶ τὴν βουλὴν τοῦ Θῦ ἠθέτησαν [..]
μὴ βαπτισθέντες ὑπ' αὐτοῦ. 31 Τίνι οὖν
ὁμοιώσω τοὺς ἀνθρώπους τῆς γενεᾶς

ταύτης, καὶ τίνι εἰσὶν ὅμοιοι; 32 ὅμοιοί
εἰσιν τοῖς  παιδίοις τοῖς ἐν τῇ ἀγορᾷ
καθημένοις καὶ προσφωνοῦσιν
ἀλλήλοις, λέγοντες, Ηὐλήσαμεν ὑμῖν
καὶ οὐκ ὠρχήσασθε: ἐθρηνήσαμεν
καὶ [οὐ]κ ἐκλαύσατε. 33 ἐλήλυθεν γὰρ Ἰωάνης
ὁ βαπτιστὴς μήτε ἐσθίων [,] μήτε πίνων [.],
καὶ λέγετε, Δαιμόνιον ἔχει:
34 ἐλήλυθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
ἐσθ[ί]ων καὶ πείνων, καὶ λέγετε,
Ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ
οἰνοπότης, φίλος τελωνῶν
καὶ ἁμαρτωλῶν. 35 καὶ ἐδικαιώθη
ἡ σοφία ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῆς.
36 Ἠρώτησεν  δέ αὐτὸν τις [...] τῶν Φαρισαίων
ἵνα φάγῃ μετ' αὐτοῦ: καὶ εἰσελθὼν εἰς
τὸν οἶκον τοῦ Φαρισαίου κατεκλίθη.
37 καὶ ἰδοὺ γυνὴ [.] ἦν ἐν τῇ πόλει ἁμαρτωλός, [.] 
γνοῦσα
ὅτι ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου,
κατάκειται,
κομίσασα μύρου ἀλάβαστρον
38 καὶ στᾶσα ὀπίσω παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ
κλαίουσα, τοῖς δάκρυσιν [.] ἔβρεξε τοὺς
πόδας αὐτοῦ καὶ ταῖς θριξεὶ τῆς
κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμαξεν, καὶ
κατεφίλει τοὺς πόδας αὐτοῦ
καὶ ἤλειφεν τῷ μύρῳ. 39 ἰδὼν δὲ
ὁ Φαρισαῖος παρ᾿ ᾧ κατέκειτο,
εἶπεν ἐν ἑαυτῷ [.], Οὗτος εἰ ἦν προφήτης,
ἐγίνωσκεν ἂν τίς καὶ ποδαπὴ ἡ γυνὴ
ἡ ἁπτομένη αὐτοῦ, ὅτι ἁμαρτωλός
ἐστιν. 40 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰης εἶπεν
πρὸς αὐτόν, Σίμων, ἔχω σοί τι εἰπεῖν.

ὁ δέ ἔφη , Διδάσκαλε, εἰπόν [.].
41 ὁ δὲ εἰπεῖν,
δύο χρεοφειλέται ἦσαν δανιστῇ τινι:
ὁ εἷς ὤφειλεν δηνάρια πεντακόσια,
ὁ δὲ ἕτερος 
δηνάρια πεντήκοντα.
42 μὴ ἐχόντων αὐτῶν ἀποδοῦναι
ἀμφοτέροις ἐχαρίσατο. τίς οὖν [.] αὐτόν
πλον ἀγαπήσει ; 43 ἀποκριθεὶς  Σίμων
εἶπεν, Ὑπολαμβάνω ὅτι ᾧ τὸ πλον
ἐχαρίσατο. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Ὀρθῶς
ἔκρινας. 44 καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν γυναῖκα
εἶπεν τῷ Σίμωνι , Βλέπεις ταύτην
τὴν γυναῖκα; εἰσῆλθόν σου εἰς τὴν οἰκίαν,
καὶ  ὕδωρ  ἐπὶ πόδας μοι οὐκ ἔδωκας:
αὕτη δὲ τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξέν μου
τοὺς πόδας καὶ ταῖς θριξὶν αὐτῆς
ἐξέμαξεν. 45 φίλημά μοι οὐκ ἔδωκας:
αὕτη δὲ ἀφ' ἧς εἰσῆλθον οὐ διέλιπεν
καταφιλοῦσά μου τοὺς πόδας. 46 ἐλαίῳ τὴν
κεφαλήν μου
οὐκ ἤλειψας: αὕτη δὲ
μύρῳ ἤλειψεν [...]. 47 οὗ χάριν δὲ λέγω σοι,
ἀφέωνται [.] αὐτῇ πολλά,[......] 48 εἶπεν δὲ αὐτῇ,
Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι. 49 καὶ ἤρξαντο
οἱ συνανακείμενοι λέγειν ἐν ἑαυτοῖς,
Τίς ἐστιν οὗτός ὃς καὶ ἁμαρτίας ἀφίησιν;
50 εἶπεν δὲ πρὸς τὴν γυναῖκα, Γύναι
ἡ πίστις σου σέσωκέν σε: πορεύου ἐν [ε]ἰρήνῃ.