1-AUTEM IN EO DUM POPULUS SUPER EUM ESSET
UT AUDIRET VERBUM DEI STANTE
ILLO AD STAGNUM GENNESARED
2 ET VIDIT DUAS NAVES STANTES AD STAGNUM
PISCATORES AUTEM AB EIS EXIENTES
lAVABANT RETIAM 3 ASCENDENS AUTeM IN UNAM
NAVEM QUAE ERAT SIMONIS ROGAUIT
EUM INDUCERE A TERRA
QUANTUM QUANTUM ET SEDENS IN NAVE
TURBAS DOCEBAT 4 CUM AUTEM CESSASSET
LOQUENS DIXIT AD SIMONEM
ADDUC IN ALTUM et MITTITE
RETIAS VESTRAS IN CAPTURAM 5 SIMON AUTEM
RESPONDENS DIXIT ILLI MAGISTER
PER TOTAM NOCTEM LABORANTES
NIHIL ACCEPIMUS IN TUO AUTEM VERBO NON
PRAETERIBO 6 ET CONFESTIM MITTENTES
RETIAS CONCLUSERUNT PISCIUM MULTITUDINEM
MULTAM UT ETIAM RETIAE RUMPERENTUR 7 ET
INNUEBANT SOCIIS QUI ERANT IN ALIA
NAVE UT VENIENTES ADIUBARENT EOS
VENIENTES ERGO IMPLEBERUNT UTRASQUE
NAVES UT ETIAM PENAE MERGERENT
8 SIMON AUTEM PROCIDIT AD PEDES EIUS
DICENSROGO EXI A ME
QUONIAM VIR PECCATOR SUM DOMINE
9 TIMOR ENIM ADPRAEHENDIT EUM
IN CAPTURA PISCIUM QUOS CEPERANT
10 ERANT AUTEM SOCII EIUSIACOBUS
ET IOHANES FILI ZEBEDAEI iLLE AUTEM DIXIT
ILLIS VENITE ET NOLITE FIERI PISCATORES
PISCIUM FACIAM ENIM VOS PISCATORES HOMINUM
11 AD ILLI AUDIENTES OMNIA DERELIQUERUNT

SUPER TERRA ET SECUTI SUNT EUM
12 ET FACTUM EST DUM ESSET IN UNA
CIVITATIUM ET ECCE IN QUA ERAT VIR LEPROSUS ET VIDENS
IHS CECIDIT IN FACIEM DICENS
DME SI VIS POTES ME MUNDARE
13 EXTENDENS AUTEM MANUM TETIGIT EUM
DICENS VOLO MUNDARI ET CoNFESTIM
MUNDATUS EST 14 ET IPSE PRAECEPIt
ILLE NEMINI DICERE VADE AUTEM
ET OSTENDE TE IPSUM SACERDOTI ET
OFFERS PRO PURIFICATIONE TUA
SICUT PRAECEPIT MOYSES UT SIT
IN TESTIMONIUM VOBIS HOC ILLE AUTEM
EXIENS COEPIT PRAEDICARE
ET DIVULGARE VERBUM UT NON AMPLIUS
POSSE EUM PALAM IN CIVITATEM
INTROIRE SED FORIS ERAT IN DESERTIS
LOCIS ET CONVENIEBANT AD EUM
ET VENIT ITERUM IN CAFARNAUM
15 TRANSIEBAT AUTEM VERBUM MAGIS DE EO
ET CONVENIEBANT TURBAE MULTAE AUDIRE
ET CURARI AB iNFIRMITATIBUS EORUM
16 IPSE AUTEM ERAT SUBTRAHENS SE
IN DESERTIS ET ORANT .
17 ET FACTUM EST IN UNA DIERUM IPSO
DOCENTE CONVENIRE PHARISAEOS
ET LEGIS DOCTORES ERANT AUTEM
CONGREGATI EX OMNI CASTELLO
GALILAEAE ET IUDAEAE UT SAlbARET EOS
18 ET ECCE VIRI ADFERENTES SUPER LECTUM
HOMINEM QUI ERAT PARALYTICUS
ET QUAEREBANT INDUCERE EUM ET
PONERE IN CONSPECTU EIUS 19 ET NON INVENIENTES

QUA INDUCERENT EUM PROPTER TURBAM
ASCENDERUNT SUPER TECTUM ET DE
TEGENTES INBRICES UBI ERAT
DEPOSUERUNT GRABATTUM CUM
PARALYTICO IN MEDIO IN CONSPECTU
IHU 20 VIDENS AUTEM 1HS FIDEM EORUM
DICIT PARALYTICO HOMO
DIMITTENTUR TIBI PECCATA TUA 21 ET
COEPERUNT COGITARE SCRIBAE
ET PHARISAEI IN CORDIBUS SUIS
DICENTES QUID HIC LOQuitur BLASPHEMIAS
QUIS POTEST PECCATA DIMITTERE NISI SOLUS DS
22 COGNOSCENS AUTEM IHS COGITATIONES
EORUM DICIT EIS QUID COGITATIS
IN CORDIBUS VESTRIS INIQUA
23 QUID EST FACILIUS DICERE DIMITTENTUR TIBI
PECCATA AUT DICERE SURGE ET AMBULA
24 UT AUTEM SCIATIS QUIA POTESTATEM HABET
FILIUS HOMINIS SUPER TERRA DIMITTERE
PECCATA DICIT PARALYTICO TIBI DICO SURGE
ET TOLLE GRABATTUM TUUM
ET VADE IN DOMUM TUAM 25 ET
CONFESTIM SURGENS IN CONSPECTU EORUM
TOLLENS GRABATTUM ABIIT IN DOMUM SUAM
HONORIFICANS DM 26 ET INPLETI SUNT
TIMORE OMNES DICENTES VIDEMUS MIRABILIA
27 HODIE ET VENIT ITERUM AD
MARE QUI AUTEM SEQUEBATUR
EUM POPULUS DOCEBAT ET TRANSIENS
VIDIT LEVI ALPHAEI SEDENTEM
SUPER TELONEUM ET DICIT ILLI
28 SEQUERE ME ET RELINQUENS OMNIA
SURGENS SEQUEBATUR 29 ET FECIT

LEVI CENAM ILLI MAGNA IN
DOMO SUA ET ERAT TURBA MULTA PUBLiCANORUM
ET AlIORUM RECUMBENTIUM 30 ET
PHARISAEI ET SCRIBAE MURMURABANT
AD DISCIPULOS EIUS DICENTES
QUARE CUM PUBLICANIS EDIT
ET BIBIT 31 RESPONDENS AUTEM IHS
DIXIT AD EOS NON HABENT OPUS
QUI SALVI SUNT MEDICO SED QUI MALE
HABENT 32 NON VENI VOCARE IUSTOS
SED PECCATORES iN PAENITENTIAM
33 AD ILLI DiXERUNT AD EUM QUARE DISCIPULI
IOHANIS ET DISCIPULI PHARISAEOrUM
IEIUNANT FREQUENTER ET PRAECATiONES
FACIUNT TUi AUTEM DISCIPULI NIHIL HORUM
34 FACIUNT IHS AUTEM DIXIT AD EOS
NUM QUID POSSUNT FILI SPONSI
CUM HABEANT SPONSUM SECUM
IEIUNARE 35VENIENT AUTEM DIES
ET CUM SUBLATUS FUERIT AB EIS SPONSUS
TUNC IEIUNABUNT IN ILLIS DIEBUS
36 DiCEBANT AUTEM ET PARABOLAM AD EOS
QUONIAM NEMO INMISSURAM TUNICA RUDE
SCINDENS INMITTIT IN TUNICAM VETEREM
SI QUOMINUS ET RUDEM SCINDET ET
VETERI NON COMVENIET 37 A RUDE
INMISSURA ET NEMO MITTIT VINUM NOVUM
IN UTRES VETERES SI QUOMINUS RUMPET
VINUM NOVUM UTRES VETERES
ET IPSE EFFUNDETUR ET UTRES
PERIBUNT 38 SED VINUM NOVUM IN UTRES
NOVOS MITTENT ET AMBO SERvANTUR
39 ***



KATA ΛΟΥΚΑΝ V, Codex Bezae Cantabrigiensis




1Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ
τοῦ ἀκούειν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ ἑστῶτος
 αὐτοῦ καὶ αὐτὸς ἦν παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέδ,
2 καὶ εἶδεν δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην:
οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀπ' αὐτῶν ἀποβάντες
ἔπλυνον τὰ δίκτυα. 3 ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν
[.] πλοῖον ὃ ἦν Σίμωνος, ἠρώτησεν
αὐτὸν ἐπαναγαγεῖν ἀπὸ τῆς γῆς 
ὅσον ὅσον, καὶ καθίσας  ἐν τῷ  πλοίῳ
ἐδίδασκεν τοὺς ὄχλους. 4 ὅτε δὲ ἐπαύσατο
λαλῶν, εἶπεν πρὸς τὸν Σίμωνα,
Ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε
τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. 5 δὲ  Σίμων
ἀποκρ[ιθ]εὶς εἶπεν αὐτῷ, Διδάσκαλε,
δι' ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν
ἐλάβομεν, ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου οὐ μὴ
παρακούσομαι.
6 καὶ εὐθὺς χαλάσαντες
τὰ δίκτυα συνέκλεισαν ἰχθύων  πλῆθος 
πολύ, ὥστε τὰ δίκτυα ρήσσεσθαι. 7 καὶ
κατένευον
τοῖς μετόχοις ἐν τῷ ἑτέρῳ
πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας βοήθειν αὐτοῖς:
ἐλθόντες  οὖν,  ἔπλησαν ἀμφότερα
τὰ πλοῖα ὥ[σ]τε  παρά τι βυθίζεσθαι [.].
8 δὲ Σίμων [.]  προσέπεσεν αὐτοῦ τοῖς ποσὶν [.]
λέγων, παρακαλῶ Ἔξελθε ἀπ' ἐμοῦ,
ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κε:
9 θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν
[.....] ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ὧν συνέλαβον,
10 ἦσαν δὲ κοινωνοι  αὐτοῦ Ἰάκωβος
καὶ Ἰωάνης υἱοὶ Ζεβεδαίου. ὁ δὲ εἶπεν
αὐτοῖς , Δεῦτε  καὶ μὴ γείνεσθε ἁλιεῖς ,
ἰχθύων,
ποιήσω γὰρ ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων
11 οἱ δὲ  ἀκούσαντες πάντα κατέλειψαν

ἐπὶ  τῆς γῆς καὶ 
ἠκολούθησαν αὐτῷ.
12 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν μιᾷ τῶν
πόλεων καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ [ ] λεπρός: καὶ ἰδὼν
τὸν Ἰην ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον [..] λέγων,
Κε, ἐὰν θέλῃς δύνασαί με καθαρίσαι.
13 ἐκτείνας δὲ τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ
λέγων, Θέλω, καθαρίσθητι: καὶ εὐθέως
ἐκαθαρίστη
. 14 καὶ αὐτὸς παρήγγειλεν
αὐτῷ μηδενὶ εἰπεῖν, [.] ἀπέλθε δὲ
καὶ
δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ, καὶ
προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου
καθὼς προσέταξεν Μωϋσῆς, ἵνα
εἰς μαρτύριον ᾖ  ὑμῖν τοῦτο. 14b- ὁ δὲ
ἐξελθὼν ἤρξατο κηρύσσειν  καὶ
διαφημίζειν τὸν λόγον, ὥστε μηκέτι
δύνασθαι αὐτὸν φανερῶς εἰς πόλιν
εἰσελθεῖν, ἀλλὰ ἔξω ἦν ἐν ἐρήμοις
τόποις : καὶ συνήρχοντο πρὸς αὐτὸν,
καὶ ἦλθεν  πάλιν εἰς Καφαρναούμ.
15 διήρχετο δὲ ὁ λόγος μᾶλλον  περὶ αὐτοῦ,
καὶ συνήρχοντο ὄχλοι πολλοὶ ἀκούειν
καὶ θεραπεύεσθαι ἀπὸ τῶν ἀσθενειῶν
αὐτῶν: 16 αὐτὸς δὲ ἦν ὑποχωρῶν
ἐν ταῖς ἐρήμοις καὶ προσευχόμενος.
17 Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν, αὐτοῦ
διδάσκοντος
, συνελθεῖν τοὺς Φαρισαίους
καὶ νομοδιδασκάλους
  ἦσαν δὲ
συνεληλυθότες ἐκ πάσης κώμης
τῆς Γαλιλαίας καὶ Ἰουδαίας [...] τοῦ ἰᾶσθαι αὐτούς.
18 καὶ ἰδοὺ ἄνδρες φέροντες ἐπὶ κλίνης
ἄνθρωπον ὃς ἦν παραλελυμένος,
καὶ ἐζήτουν εἰσενεγκεῖν αὐτὸν  καὶ
θεῖναι ἐνώπιον αὐτοῦ. 19 καὶ μὴ εὑρόντες

ποίας εἰσενέγκωσιν αὐτὸν διὰ τὸν ὄχλον
ἀνέβησαν ἐπὶ τὸ δῶμα καὶ ἀποσ-
τεγάσαντες τοὺς κεράμους  ὅπου ἦν
καθῆκαν  τὸν κράβαττον  σὺν τῷ
παραλυτικῷ εἰς τὸ μέσον ἔμπροσθεν
τοῦ Ἰηῦ. 20 ἰδὼν δὲ Ἰης  τὴν πίστιν αὐτῶν
λέγει τῷ παραλυτικῷ, Ἄνθρωπε,
ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι [,] . 21καὶ
ἤρξαντο διαλογίζεσθαι οἱ γραμματεῖς
καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν,
λέγοντες, Τί [.] οὗτος [.] λαλεῖ βλασφημίας;
τίς δύναται ἁμαρτίας ἀφεῖναι εἰ μὴ εἷς [.] Θς;
22 ἐπιγνοὺς δὲ ὁ Ἰης τοὺς διαλογισμοὺς
αὐτῶν λέγει αὐτοῖς, Τί διαλογίζεσθε
ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν πονηρᾷ;
23 τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, Ἀφέωνταί σου
αἱ ἁμαρτίαι [.], ἢ εἰπεῖν, Ἔγειρε καὶ περιπάτει;
24 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει
ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου  ἐπὶ τῆς [γῆς] ἀφιέναι
ἁμαρτίας λέγει τῷ παραλυτικῷ,
Σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττον σου
καὶ πορεύου εἰς τὸν οἶκόν σου. 25 καὶ
παραχρῆμα ἀναστὰς ἐνώπιον αὐτῶν,
ἄρας τὴν κλείνην, ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ
δοξάζων τὸν Θν. 26 [......] καὶ ἐπλήσθησαν
θάμβου[ς]  λέγοντες [,] Εἴδομεν παράδοξα
σήμερον. 27 Καὶ ἐλθὼν πάλιν παρὰ τὴν
θάλασσαν
: τὸν ἐπακολούθουντα
αὐτῷ  ὄχλον  ἐδίδασκεν καὶ παράγων
 εἶδεν Λευεὶ τὸν τοῦ Ἁλφαίου καθήμενον

ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ λέγει αὐτῷ,
Ἀκολούθει μοι. 28 καὶ καταλιπὼν πάντα
ἀναστὰς ἠκολούθει αὐτῷ. 29 Καὶ ἐποίησεν

Λευεὶ
δοχὴν αὐτῷ μεγάλην  ἐν τῇ
οἰκίᾳ αὐτοῦ: καὶ ἦν ὄχλος πολὺς τελωνῶν
καὶ ἄλλων  ἀνακειμένων. 30 καὶ  οἱ
Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς [.] ἐγόγγυζον
πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγοντες,
Διὰ τί μετὰ τῶν τελωνῶν [..] ἐσθίετε
καὶ πίνετε; 31 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰης
εἶπεν πρὸς αὐτούς, Οὐ χρείαν ἔχουσιν
οἱ ὑγιαίνοντες ἰατροῦ ἀλλ᾿ οἱ κακῶς
ἔχοντες: 32 οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους
ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.
33 Οἱ δὲ εἶπαν πρὸς αὐτόν, Διατί οἱ μαθηταὶ
Ἰωάνου καὶ  οἱ μαθηταί τῶν  Φαρισαίων
νηστεύουσιν πυκνὰ καὶ δεήσεις
 ποιοῦνται, οἱ  δὲ μαθηταί σου οὐδὲν  τούτων
ποιοῦσιν
. 34 ὁ δὲ Ἰης εἶπεν πρὸς αὐτούς,
Μὴ δύνανται οἱ  υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος
ἐφ᾿ ὅσον ἔχουσιν
τὸν  νυμφίον μεθ᾿ ἑαυτῶν [..]
νηστεύειν
; 35 ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι,
καὶ ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ' αὐτῶν ὁ νυμφίος
τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.
36Ἔλεγεν δὲ καὶ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς
ὅτι Οὐδεὶς ἐπίβλημα ἀπὸ ἱματίου καινοῦ
σχίσας ἐπιβάλλει ἐπὶ ἱμάτιον παλαιόν:
εἰ δὲ μή γε, καὶ τὸ καινὸν σχίσει καὶ τῷ
παλαιῷ οὐ συμφωνήσει  τὸ ἀπὸ τοῦ καινοῦ.
ἐπίβλημα 37 καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον
εἰς ἀσκοὺς παλαιούς: εἰ δὲ μή γε, ῥήξει
ὁ οἶνος ὁ νέος τοὺς ἀσκούς,τοὺς παλαιούς
καὶ αὐτὸς ἐκχυθήσεται καὶ οἱ ἀσκοὶ
ἀπολοῦνται: 38 ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς
καινοὺς βάλλουσιν καὶ ἀμφότεροι τηροῦνται .
39 [.....]