1 - Aspiciens autem uidit qui mittebant
in gazophylacium munera sua
diuites 2 uidit autem et quandam uiduam
pauperam mitentem duo minus
quod est codrantes 3 et dixit uere
dico uobis quia uidua haec paupera
plus omnibus misit 4 omnes enim.
isti de abundantias ua miserunt
in munera Dei haec a.tem de
minimo Suo omne substantiam suam
quod habuit misi  5 et quorundam dicentium
de templo quoniam lapidibus bonis
omata est • et depositionibus
dixit 6 haec uidetis uenient

dies in quibus non relinquetur
lapis super lapidem in pariete hic
qui non destruatur
7 interrogauerunt autem discipuli
dicentes magister quando haec erunt
et quod signum aduentus tui
8 ad ille dixit uidete ne erretis
multi enim uenient in nomine
meo dicentes quia ego sum et tempus
adpropiauit ne abieritis post illos
9 cum autem audieritis pugnas
et dissensiones ne timueritis
oportet enim fieri hoc primum
sed non continuo finis 10 exurget enim
gens contra gentem et regnum contra regnum
11 terrae motus magni per loca et
fames et morbi erunt timores autem
de caelo et signa magna erunt
12 ante haec autem omnia mittent
super uos manus suas et
persequentur tradentes in
synagogas et carcares ducentur
ad reges et duces
propter nomen meum 13  obtinget
uobis in testimonium ponite ergo in
cordibus uestris non promeletantes
respondere 15 ego enim uobis dabo
os et sapientiam ad quam non poterint
contradicere omnes aduersantes
uobis 16  trademini autem
et a parentibus et fratribus et
cognatis et amicis et morti tradent
ex uobis 17 et eritis odibiles

ab omnibus propter nomen meum 18 et capillus
de capite uestro non periet
19 in sufferentia uestra adquirite
animas uestras 20 cum autem uideritis
circuiri Hierusalem ab
exercitu tunc scietis
quoniam adpropinquauit desolatio eius
21 tunc qui in Iudaea sunt fugiant
in montibus et qui in medio eius sunt
non exeant et qui in regionibus
non intrent in eam 22 quoniam
dies uinctictae sunt istae
ut inpleantur omnia quae scripta sunt
23 uae praegnantibus et quae
lactant in illis diebus
erit enim nessitas magna super terra
et ira populo huic 24 et cadent
in ore gladii et captiui ducentur
in omnes gentes et Hierusalem
erit calcata a gentibus usque quo
inpleantur 25 et erunt signa
in sole et luna et in sideribus
et super terram conflictio gentium
et aporia sonante mare
et slo 26  deficientium hominum
a timore et expectatione quae
uentura sunt orbi terrarum
uirtutes enim quae sunt in caelo
mouebuntur 27  et tunc uidebunt
filium hominis uenientem
in nube et uirtute multa et gloria
28 incipientium autem horum fieri
erigite uos et subleuate capita

quoniam adpropinquat liueratio uestra
29 et dixit parabolam illis uidete
ficulneam et omnes arbores 30  cum
produxerint fructum suum
scitote iam quia prope iam aestas
est 31 sic et uos cum uideritis
haec scitote quoniam prope est
rcgnum Dei  32 amen dico uobis
quoniam non praeteribunt generatio haec
us quae dum haec omnia fiant 33 caelum
et terra praeteribunt uerba autem mea
non praeteribunt 34 adtendite
uobis ne quando grauentur uestra
corda in crepula et ebrietate.
et soniis saecularibus et
superueniat super nos subitanus dies
ille 35 sicut laqueus introibit autem
super sedentes super faciem
omnis terrae uigilate autem in
omni tempore rogantes ut digni
habeamini fugere haec omnia
quae incipient fieri et stabitis
in conspecto fili hominis
37 Erat autem per diem in templo docens
in monte habitabat qui uocatur
oliueti et omnis populus uigil abat
ad eum audire eum in templo



KATA LOUKAN XXI Codex Bezae Cantabrigiensis

b


1 Ἀναβλέψας δὲ εἶδεν τοὺς βάλλοντας
εἰς τὸ γαζοφυλάκιον τὰ δῶρα αὐτῶν
τοὺς πλουσίους. 2 εἶδεν δέ καὶ τινα χήραν
πενιχρὰν βάλλουσαν [.]  δύο λεπτὰ,
ὁ ἐστιν κοδράντες 3 καὶ εἶπεν, Ἀληθῶς
λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήρα αὕτη ἡ πτωχὴ
πλείω πάντων ἔβαλεν: 4 πάντες γὰρ
οὗτοι ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖς ἔβαλον
εἰς τὰ δῶρα τοῦ Θῦ, αὕτη δὲ ἐκ τοῦ
ὑστερήματος αὐτῆς πάντα τὸν βίον
ὃν εἶχεν ἔβαλεν. 5 Καί τινων λεγόντων
περὶ τοῦ ἱεροῦ, ὅτι λίθοις καλοῖς
κεκόσμηται καὶ ἀναθέμασιν,
εἶπεν, 6 Ταῦτα θεωρεῖτε, ἐλεύσονται

ἡμέραι ἐν αἷς οὐκ ἀφεθήσεται
λίθος ἐπὶ λίθῳ ἐν τοίχῳ ὧδε
ὃς οὐ καταλυθήσεται.
7 Ἐπηρώτησαν δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ
λέγοντες, Διδάσκαλε, πότε [.] ταῦτα ἔσται,
καὶ τί τὸ σημεῖον τῆς σῆς ἐλεύσεως;
8 ὁ δὲ εἶπεν, Βλέπετε μὴ πλανηθῆτε:
πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί
μου λέγοντες, ὅτι Ἐγώ εἰμι: καί, Ὁ καιρὸς
ἤγγικεν: μὴ πορευθῆτε ὀπίσω αὐτῶν.
9 ὅταν δὲ ἀκούσητε πολέμους
καὶ ἀκαταστασίας, μὴ φοβηθῆτε:
δεῖ γὰρ  γενέσθαι ταῦτα πρῶτον,
ἀλλ' οὐκ εὐθέως τὸ τέλος.
10 [...] Ἐγερθήσεται γὰρ
ἔθνος ἐπ' ἔθνος καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν,
11 σεισμοί τε μεγάλοι καὶ κατὰ τόπους καὶ
λιμοὶ καὶ λοιμοὶ ἔσονται, φόβητρά τε 
ἀπ' οὐρανοῦ 
καὶ σημεῖα μεγάλα ἔσται.
12 πρὸ δὲ τούτων πάντων ἐπιβαλοῦσιν
ἐφ' ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ
διώξουσιν, παραδιδόντες εἰς τὰς
συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀπαγομένους
ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας
ἕνεκα τοῦ ὀνόματός μου: 13 ἀποβήσεται
ὑμῖν εἰς μαρτύριον. 14 θέτε οὖν εἰς ταῖς
καρδίαις ὑμῶν μὴ προμελετῶντες
ἀπολογηθῆναι, 15 ἐγὼ γὰρ ὑμῖν δώσω 
στόμα καὶ σοφίαν ἧ οὐ δυνήσονται
ἀντιστῆναι [.] πάντες οἱ ἀντικείμενοι
ὑμῖν. 16 παραδοθήσεσθε δὲ
καὶ ὑπὸ γονέων καὶ ἀδελφῶν καὶ
συνγενῶν καὶ φίλων, καὶ θανατώσουσιν
ἐξ ὑμῶν, 17 καὶ ἔσεσθε μισούμενοι

ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου. 18 καὶ θρὶξ
ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται.
19 ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε
τὰς ψυχὰς ὑμῶν. 20 Οταν δὲ ἴδητε
κυκλουμένην Ἰερουσαλήμ ὑπὸ
στρατοπέδων , τότε γνώσεσθε
ὅτι ἤγγικεν ἡ ἐρήμωσις αὐτῆς.
21 τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν
εἰς τὰ ὄρη, καὶ οἱ ἐν μέσῳ αὐτῆς μὴ
ἐκχωρείτωσαν, καὶ οἱ ἐν ταῖς χώραις
μὴ εἰσερχέσθωσαν εἰς αὐτήν, 22 ὅτι
ἡμέραι ἐκδικήσεως αὗταί εἰσιν
τοῦ πλησθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα.
23 οὐαὶ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς
θηλαζομέναις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις:
ἔσται γὰρ ἀνάγκη μεγάλη ἐπὶ τῆς γῆς
καὶ ὀργὴ τῷ λαῷ τούτῳ, 24 καὶ πεσοῦνται
ἐν στόματι ῥομφαίας  καὶ αἰχμαλωτισθήσονται
εἰς πάντα τὰ ἔθνη , καὶ Ἰερουσαλὴμ
ἔσται πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν, ἄχρις οὗ
πληρωθῶσιν [..]. 25  Καὶ ἔσονται σημεῖα
ἐν ἡλίῳ καὶ σελήνῃ καὶ ἄστροις,
καὶ ἐπὶ τῆς γῆς συνοχὴ ἐθνῶν
καἰ ἀπορίᾳ ἠχούσης θαλάσσης
καὶ σάλου, 26 ἀποψυχόντων ἀνθρώπων
ἀπὸ φόβου καὶ προσδοκίας τῶν
ἐπερχομένων τῇ οἰκουμένῃ,
αἱ γὰρ δυνάμεις αἱ ἐν τῷ οὐρανῷ
σαλευθήσονται. 27 καὶ τότε ὄψονται
τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον
ἐν νεφέλῃ καὶ δυνάμει πολλῇ καὶ δόξῃ .
28 ἐρχομένων δὲ τούτων γίνεσθαι
ἀνακύψατε καὶ ἐπάρατε τὰς κεφαλὰς [.],

διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν.
29 Καὶ εἶπεν παραβολὴν αὐτοῖς: Ἴδετε τὴν
συκῆν καὶ πάντα τὰ δένδρα: 30 ὅταν
προβάλωσιν τὸν καρπὸν αὐτῶν
γινώσκετε ἤδη, ὅτι  ἐγγὺς ἤδη τὸ θέρος
ἐστίν: 31 οὕτως καὶ ὑμεῖς, ὅταν ἴδητε
ταῦτα [.] γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν
ἡ βασιλεία τοῦ Θῦ. 32 ἀμὴν λέγω ὑμῖν
ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη
ἕως [.] ταῦτα πάντα γένηται. 33 ὁ οὐρανὸς
καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου
οὐ μὴ παρελεύσονται. 34 Προσέχετε [.] 
ἐαυτοῖς μήποτε βαρυνθῶσιν ὑμῶν
αἱ καρδίαι ἐν κραιπάλῃ καὶ μέθῃ
καὶ μερίμναις βιωτικαῖς, καὶ
ἐπιστῇ ἐφ' ὑμᾶς αἰφνίδιος [.] ἡμέρα
ἐκείνη 35 ὡς παγὶς. ἐπεισελεύσεται γὰρ
ἐπὶ [.] τοὺς καθημένους ἐπὶ πρόσωπον
πάσης τῆς γῆς. 36 ἀγρυπνεῖτε δὲ ἐν
παντὶ καιρῷ δεόμενοι ἵνα καταξιωθῆτε
ἐκφυγεῖν ταῦτα πάντα τὰ
μέλλοντα γίνεσθαι, καὶ στήσεσθε
ἔμπροσθεν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.
37 Ἦν δὲ τὰς ἡμέρας ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων,
[...] εἰς τὸ ὄρος ηὐλήσετο τὸ καλούμενον
Ἐλαιῶν: 38 καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὤρθριζεν
πρὸς αὐτὸν  ἀκούειν αὐτοῦ ἐν τῷ ἱερῷ.