1 - factum est autem in una
dierum. docente eo in
templo populum. et euangelizante
adsisterunt principes sacerdotum et
scribae cum praesbyteris
2 et dixerunt ad eum dic nobis
in qua potestate haec facis

et quis est qui dedit tibi hanc potestatem
3 respondens autem dixit ad eos
interrogauo uos
et ego unum uerbum. quod dicite mihi
4 baptismus Iohanis de caelo erat
aut ab hominibus 5 ad illi cogitabant
ad semetipsos dicentes quia si
dixerimus de caelo dic et quare ergo
non credidistis ei 6 et si dixerimus
ab hominibus lapidabit nos
populus omnis scit enim
Iohannen prophetam. fuisse
7 et responderunt nescire se
unde 8 et Ihs dixit eis
nec ego dico uobis in qua potestate
haec facio 9  dicebat autem parabolam hanc
uineam plantaui homo
et tradidit eam agricolis
ipse autem peregrinatus est tempora multa
10 quod autem tempore misit ad agricolas
seruum ut de fructo uineae
darent ei illi autem caesum eum
dimiserunt uacuum 11  et misit
alium seruum illi autem et illum caesum
et iniuriantes dimiserunt uacuum
12 tertium misit et hunc nulnerantes
dimiserunt uacuum  13 Dms autem
uineae dixit quid faciam mittam
filium meum dilectum forsitam hunc
reuerebuntur 14 uidentes autem illum
cogitabant adinuicem dicentes
hic est haeres uenite
occidamus illum illum ut nostra
fiat hereditas 15 et proicientes

eum extra uineam occiderunt
quid ergo faciet Dms uineae
16 ueniet e perdet agricolas
e dauit uineam aliis
ad illi audientes dixerunt absit
17 ad ille inspiciens eos dixit quid est ergo
quod scriptum est hoc lapidem quem.
reprobauerunt aedificantes
hic factus est in caput anguli
18 onmis qui caeciderit super illum lapidem
confringetur super autem quem ceciderit
comminuet eum. et quaerebant
principes sacerdotum. et scribae
mitere super eum manus
ipsa hora timuerunt autem populum
scierunt enim quoniam ad illos
dixit parabolam hanc
20 et recedentes miserunt
obsiduanos in dolo loquentes
esse se iustos ut adpraehenderent
uerborum eius ut traderent
eum praesidi 21 et interrogauerunt
eum dicentes magister scimus
quoniam dices recte et doces
et nullius accipis personam
sed in ueritate uiam Dei
doces licet 22 nobis tributum.
dare Caesari aut non 23 cognosccns autem
eorum iniquitatem dixit ad eos
quid me temptatis 24 ostendite mihi
figuram. cuius habe imaginem et super
inscriptionem  respondentes dixeruut Caesaris
25 ille autem dixit eis reddite
quae sunt Caesaris

Caesari et quae Dei sunt Deo
26 non potuerunt autem eius uerbum
adpraehendere in conspectu populi
Et mirantes in responsione
eius tacuerunt 27 accentes autem
quidam. sadducaeorum qui dicunt
resurrectionem non esse interrogauerunt
eum 28  dicentes magister Moyses
scripsit nobis si cuius frater
mortuus fuerit sine filiis habens uxorem
ut accipiat frater eius uxorem eius
et resuscitet semen fratri suo
29 erant aput nos septem fratres
et primus accipiens uxorem mortuus est
sine filiis 30 et secundus 31 et tertius
similiter et septem non dimiserunt filios
et mortui sunt 32 nouissime et mulier
mortua est 33 in resurrectione ergo cuius
eorum erit uxor septem enim habuerunt eam
uxorem 34 et dixi ad eos 
filii huius saeculi pariuntur
et pariunt nubunt et nubuntur
35 qui autem digni fuerint saeculi huius
obtinere et resurrectionis ex
mortuis neque nubunt neque
nubuntur 36 nec enim mori
adhuc possunt equales angelis eimn sunt deo
cum sint resurrectionis fili 37 quia autem
resurgunt mortui Moyses significauit
in rubo quo modo dicit Dom Dm
Abraham et Dm isac et Dm Iacob
38 Ds mortuorum non es sed uiuorum
omnes enim illi uiuent

39 respondens autem quidam de scribis
dixerunt magister bene dixisti
40 amplius autem non fuerunt ausi interrogare eum
nihil 41 dixit autem ad eos quomodo
dicunt xpm filium Dauid • 42 et ipse
Dauid dicit in libro psalmorum
dicit Dms Dmo meo sede a dexteram. meam
43 usque dum ponam mimicos tuos sub
pedibus tuis44  Dauid dom illum uocat
quo modo filius illius est • 45 audientes autem
omni populo dixit
ad discipulos 46 adtendite
a scribis qui uolunt
ambulare in solis et amantium.
salutationes in foro
et primas cathedras in synagogis
et primos addubitos in cenis
47 qui comedunt domos uiduarum
occasione longa orantes
hi accipient amplius iudicium.


KATA LOUKAN XX Codex Bezae Cantabrigiensis

b


1 Ἐγένετο δὲ ἐν μιᾷ τῶν
ἡμερῶν διδάσκοντος αὐτοῦ ἐν τῷ
ἱερῷ τὸν λαὸν καὶ εὐαγγελιζομένου
ἐπέστησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ
γραμματεῖς σὺν τοῖς πρεσβυτέροις,
2 καὶ εἶπον [.] πρὸς αὐτόν, Εἰπὲ ἡμῖν
ἐν ποίᾳ  ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς,

καὶ τίς ἐστιν ὁ δούς σοι ταὐτὴν τὴν ἐξουσίαν.
3 ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν πρὸς αὐτούς,
Ἐπερωτήσω ὑμᾶς
κἀγὼ ἕνα λόγον, ὃν εἴπατέ μοι:
4 Τὸ βάπτισμα τὸ Ἰωάνου ἐξ οὐρανοῦ ἦν
ἢ ἐξ ἀνθρώπων; 5 οἱ δὲ συνελογίζοντο
πρὸς ἑαυτοὺς λέγοντες ὅτι Ἐὰν
εἴπωμεν, Ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ, Διὰ τί οὖν
οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ; 6 καὶ ἐὰν εἴπωμεν,
ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων,  λιθάσει ἡμᾶς
ὁ λαὸς ἅπας, πεπεισμένοι γάρ εἰσιν
Ἰωάνην προφήτην γεγονέναι.
7 καὶ ἀπεκρίθησαν μὴ εἰδέναι αὐτοὺς 
τὸ πόθεν. 8 καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς,
Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ
ταῦτα ποιῶ. 9Ἔλεγεν δὲ τὴν παραβολὴν ταύτην: 
ἀμπελῶνα
 ἐφύτευσεν ἄνθρωπός ,
καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς,
αὐτὸς δὲ ἀπεδήμησεν χρόνους ἱκανούς.
10 καιρῷ δὲ ἀπέστειλεν πρὸς τοὺς γεωργοὺς
δοῦλον, ἵνα ἀπὸ τοῦ καρποῦ τοῦ ἀμπελῶνος
δῶσιν αὐτῷ [..]δείραντες δὲ αὐτὸν
ἐξαπέστειλαν κενόν. 11 καὶ ἔπεμψεν
ἕτερον δοῦλον: οἱ δὲ κἀκεῖνον δείραντες
καὶ ἀτιμάσαντες ἐξαπέστειλαν κενόν.
12 [..] τρίτον ἔπεμψεν:[..] καὶ τοῦτον τραυματίσαντες
ἐξαπέστειλαν κενόν. 13 ὁ δὲ Κς τοῦ
ἀμπελῶνος εἶπεν , Τί ποιήσω; πέμψω
τὸν υἱόν μου τὸν ἀγαπητόν: τυχὸν τοῦτον
ἐντραπήσονται. 14 ἰδόντες δὲ αὐτὸν
[..] διελογίζοντο πρὸς ἀλλήλους λέγοντες,
Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος: δεῦτε
ἀποκτείνωμεν αὐτόν, ἵνα ἡμῶν
γένηται ἡ κληρονομία. 15 καὶ ἐκβαλόντες

αὐτὸν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος ἀπέκτειναν.
τί οὖν ποιήσει [.] ὁ Κς τοῦ ἀμπελῶνος;
16 ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργοὺς [.],
καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις.
οἱ  δὲ ἀκούσαντες εἶπαν, Μὴ γένοιτο.
17 ὁ δὲ ἐμβλέψας αὐτοῖς εἶπεν, Τί οὖν ἐστιν
τὸ γεγραμμένον τοῦτο: Λίθον ὃν
ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες,
οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας;
18 πᾶς ὁ πεσὼν ἐπ' ἐκεῖνον τὸν λίθον
συνθλασθήσεται: ἐφ' ὃν δ' ἂν πέσῃ,
λικμήσει αὐτόν. 19 Καὶ ἐζήτουν
οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς
ἐπιβαλεῖν ἐπ' αὐτὸν τὰς χεῖρας
[.] αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, ἐφοβήθησαν δὲ τὸν λαόν:
ἔγνωσαν γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς
εἴρηκεν τὴν παραβολὴν ταύτην.
20 Καὶ ἀποχωρήσαντες ἀπέστειλαν
ἐγκαθέτους ὑποκρινομένους
ἑαυτοὺς δικαίους [.], ἵνα ἐπιλάβωνται
αὐτοῦ τῶν λόγων, ὥστε παραδοῦναι
αὐτὸν [....] τῷ ἡγεμόνι. 21 καὶ ἐπηρώτησαν
αὐτὸν λέγοντες, Διδάσκαλε, οἴδαμεν
ὅτι  λέγεις ὀρθῶς καὶ διδάσκεις
καὶ οὐδενὸς λαμβάνεις πρόσωπον,
ἀλλὰ ἐπ' ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ Θῦ
διδάσκεις:  22 ἔξεστιν ἡμῖν
φόρον δίδοναι Καίσαρι  ἢ οὔ;  23  ἐπιγνοὺς δὲ
αὐτῶν τὴν πονηρίαν εἶπεν πρὸς αὐτούς,
τί με πειράςετε; 24 Δείξατέ μοι τὸ
νόμισμα: τίνος ἔχει εἰκόνα καὶ τὴν
ἐπιγραφήν; ἀποκριθέντες εἶπον, Καίσαρος.
25 [.] εἶπεν δὲ [.] αὐτοῖς, [.]
ἀπόδοτε τὰ τοῦ Καίσαρος

τῷ
Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θῦ τῷ Θῷ.
26 οὐκ ἴσχυσαν δὲ αὐτοῦ ῥήμα
ἐπιλαβέσθαι ἐναντίον τοῦ λαοῦ,
καὶ θαυμάσαντες ἐπὶ τῇ ἀποκρίσει
αὐτοῦ ἐσίγησαν. 27 Προσελθόντες δέ
τινες τῶν Σαδδουκαίων, οἱ λέγοντες
ἀνάστασιν μὴ εἶναι, ἐπηρώτησαν
αὐτὸν 28 λέγοντες, Διδάσκαλε, Μωϋσῆς
ἔγραψεν ἡμῖν, ἐάν τινος ἀδελφὸς
ἀποθάνῃ ἄτεκνος ἔχων γυναῖκα, [..]
ἵνα λάβῃ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα
καὶ ἐξαναστήσῃ σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
29 ἦσαν παρ᾿ ἡμῖν ἑπτὰ ἀδελφοὶ :
καὶ ὁ πρῶτος λαβὼν γυναῖκα ἀπέθανεν
ἄτεκνος: 30 καὶ ὁ δεύτερος 31 καὶ ὁ τρίτος [..]
ὡσαύτως [..] οἱ ἑπτὰ οὐκ ἀφῆκαν τέκνον
καὶ ἀπέθανον. 32 ὕστερον καὶ ἡ γυνὴ
ἀπέθανεν. 33 ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει τίνος
αὐτῶν ἔσται γυνή; οἱ γὰρ ἑπτὰ ἔχον αὐτὴν
γυναῖκα. 34 καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς [.],
Οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου γεννῶνται
καὶ γεννῶσιν
γαμοῦσιν καὶ γαμοῦνται,
35 οἱ δὲ καταξιωθέντες τοῦ αἰῶνος ἐκείνου
τυχεῖν καὶ τῆς ἀναστάσεως τῆς ἐκ
νεκρῶν οὔτε γαμοῦσιν
οὔτε γαμίζονται: 36 οὐδὲ γὰρ ἀποθανεῖν
ἔτι μέλλουσιν, ἰσάγγελοι γάρ εἰσιντῷ Θῷ, [..]
τῆς ἀναστάσεως υἱοὶ ὄντες. 37 ὅτι δὲ
ἐγείρονται οἱ νεκροὶ [.] Μωϋσῆς ἐδήλωσεν
ἐπὶ τῆς βάτου, ὡς λέγει Κν τὸν Θν
Ἀβραὰμ καὶ Θν Ἰσὰκ καὶ Θν Ἰακώβ:
38 θεὸς νεκρῶν οὐκ ἔστιν ἀλλὰ ζώντων,
πάντες γὰρ αὐτῷ ζῶσιν.

39 ἀποκριθέντες δέ τινες τῶν γραμματέων
εἶπαν, Διδάσκαλε, καλῶς εἶπας:
40 οὐκέτι δὲ ἐτόλμων ἐπερωτᾶν αὐτὸν
οὐδέν. 41 Εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς, Πῶς
λέγουσιν τὸν Χριστὸν υἱόν [.] Δαυὶδ ; 42  καὶ αὐτὸς
Δαυὶδ λέγει ἐν τῇ βίβλῳ τῶν ψαλμῶν,
λέγει Κς τῷ Κῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου
43 ἕως τίθω τοὺς ἐχθρούς σου ὑποκάτω
τῶν ποδῶν σου. 44 Δαυὶδ [.] Κν αὐτὸν λέγει ,
[.] πῶς υἱός αὐτοῦ ἐστιν; 45 Ἀκούοντος δὲ
παντὸς τοῦ λαοῦ εἶπεν
τοῖς μαθηταῖς , 46 Προσέχετε
ἀπὸ τῶν γραμματέων τῶν θελόντων
περιπατεῖν ἐν στολαῖς καὶ φιλούντων
ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς
καὶ πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς
καὶ πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις,
47 οἳ κατέσθοντες τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν
προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι,
οὗτοι λήμψονται περισσότερον κρίμα.