1 -  et intrans pertransiebat Iericho
2 et ecce uir nomine zacchaeus
hic eratprinceps publicanorum locuplens
3 et quaerebat videre Ihm quisset
et non potebat a turba
quia de statu pusillus erat 4 et antecedens
ab ante ascendit in morum
ut uideret eum quia inde habebat
transire 5 et factus est cum
illac transiret uidit et dixit ei
Zacchaee festinans descende quia hodie
in domo tua oportet me manere
 6 - et festinans descendit et suscepit
eum gaudens 7 et uidentes omnes
murmarabant quia ad peccatorem
hominem introibit manere 8  stans autem
Zacchaeus dixit ad  Dom ecce
dimidium de substantia mea Dme
pauperibus do et si cuius aliquid
calumniaui restituo
quadruplum 9  dixit autem Ihs
quoniam hodie salus in domo
hac facta est quoniam et hic
filius Abraham est 10 uenit enim filius
hominis quaerere et salbare
quod perierat 11 audientium autem eorum
haec adiciens dixit parabolam
propter quod esset iuxta Hierusalem
et putare quia incipiet confestim.
regnum Dei reuelari
12 dixit autem homo quidam nobilis
abiit in  regionem longinquam accipere
regnum et reuerti 13 uocans autem

decem seruos suos dedit eis
decemnas et dixit ad eos
negotiamini dum uenio
14 cines autem oderant et miserunt
legatos post illum dicentes
nolumus hunc regnare super nos
15 et factum est reuerti eum accipientem
regnum et dixit uocari
seruos suos quibus dederat
pecuniam ut sciat quid negotiati sunt
16 aduenit ergo primus dicens domine
mna tua decemnas ad quisiuis
17 ad ille dixit illi euge uone serue
quoniam in modico fidelis fuisti esto
potestatem habens super decem ciuitates
18 Et alius ueniens dixit domine mna tua
quinque adquisiuit mnas 19 dixit autem
et huic esto et tu super quinque
ciuitates 20 et alius vienit dicens
domine ecce mna tua quam habebam repositam
in sudario 21 quoniam timebam te
homo es enim austeris tolles
quod non posuisti • et metis quod non seminasti
22 ad ille dixit illi de ore tuo
iudicabo te serue inique sciebas quia
ego homo sum austerus tolle
quod non posui et meto quod non seminaui
23 quare ergo non dedisti pecuniam meam
super mensam et ego ueniens cum usura
exigebam illud • dixit autem his qui astabant
tollite ab eo, et ferte qui
decemnas habet 25***26 dico enim uobis
quoniam omni habenti adicietur

ab eo autem qui non abet et quod habet
tolletur ab eo 27 uerumtamen illos
inimicos meos qui noluerunt me
regnare super eos adducite hoc
et occidite in conspecto meo
et inutilem serbum eicite
in tenebras exteriores ibi erit
ploratus et stridor dentium
28 et haec cum dixisset ibat ascendens
autem in Hierusalem 29 et factum est cum
adpropiasset in Betphage et Bethania ad montem
Oliueti qui uocatur
misit duos de discipulis suis
30 dicens ite incontra qui est
castellus et introeuntes inuenietis pullum
in quo nemo hominum sedit •
et soluentes adducite
31 et si quis uobis dixerit sic
dicetis quoniam Dms
ejus opus habet et euntes sic dixerunt [32-33 ***]
34 quoniam Dms huius opus habet 35 et adducentes
pullum supermiserunt tunicas suas
super eum et inposuerunt Ihm
36 eunte autem illo substernebant
uestimenta sua 37 adpropiantibus autem illis
ad discensum montis Oliuarum
coepit omnis multitudo discipulorum
gaudentes laudare Dm de omnibus
quibus uiderunt quae fiebant 38 dicentes
benedictus qui uenit in nomine Dmi
benedictus rex pax
in caelo et gloria in altissimis
39 quidam autem de pharisaeis de turba
dixerunt ad eum magister increpa
discipulos tuos 40 respondens autem
dixit illis dico uobis quia si isti

tacuerint lapides clamabunt
41 et cum adpropiasset uidens ciuitatem
fleuit super eam 42 dicens quoniam
si scisses et tu in diem hoc
quae ad pacem tibi
nunc autem absconsum est
ab oculis tuis 43  quoniam uenient dies
et mittent super te inimici tui sepaem
et circumcingent te et
conpraehendent undique
44 et ad nihilum deducent te et filios tuos
et non dimittent lapidem super lapidem
in tota te propter quod non cognouisti
in tempus uisitationis tuae
45 ueniens autem in templum coepit eicere
uendentes in eo et ementes
46 et mensas numulariorum et fudit et
et cathedras uendentium
columbas dicens eis scriptum est
quoniam domus mea domus orationis est
uos autem fecistis illam speluncam latronum
47a - et erat docens cottidie
in templo principes autem sacerdotum
et tribae et primi
populi quaerebant eum perdere eum.
48b  populus enim omnis pendebat audire
eum. 48a - et non inueniebant quid facerent ei


KATA LOUKAN XIX Codex Bezae Cantabrigiensis

b


1 Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν Ἰεριχώ.
2 καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι [.] Ζακχαῖος,
[.] οὗτὸς ἦν ἀρχιτελώνης [..] πλούσιος.
3 καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰην τίς ἐστιν,
καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου
ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. 4 καὶ προλαβὼν [..]
ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν
ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι ἐκείνῃ ἤμελλεν
διέρχεσθαι. 5 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ
διέρχεσθαι αὐτὸν, εἶδεν  καὶ
  εἶπεν αὐτῷ,
Ζακχαῖε, σπεῦσον κατάβηθι, ὅτι σήμερον
[.]ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι.
6 καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο
αὐτὸν χαίρων. 7 καὶ ἰδόντες πάντες
διεγόγγυζον [.] ὅτι Παρὰ ἁμαρτωλῷ
ἀνδρὶ εἰσῆλθεν καταλῦσαι. 8 σταθεὶς δὲ
Ζακχαῖος εἶπεν πρὸς τὸν Κν, Ἰδοὺ
τὰ ἡμίση  τῶν ὑπαρχόντων μοι, Κε,
τοῖς πτωχοῖς δίδωμι, καὶ εἴ τινός τι
ἐσυκοφάντησα ἀποδίδωμι
τετραπλοῦν. 9 εἶπεν δὲ ὁ Ἰης πρὸς αὐτὸν
[..] ὅτι σήμερον Σωτηρία ἐν τῷ οἴκῳ
τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς
υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν: 10 ἦλθεν γὰρ ὁ υἱὸς
τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι
τὸ ἀπολωλός. 11 Ἀκουόντων δὲ αὐτῶν
ταῦτα προσθεὶς εἶπεν παραβολὴν
διὰ τὸ  εἶναι  αὐτὸν ἐγγὺς Ἰερουσαλὴμ
καὶ δοκεῖν [.] ὅτι  μέλλει παραχρῆμα
ἡ βασιλεία τοῦ Θῦ ἀναφαίνεσθαι.
12 εἶπεν δὲ, Ἄνθρωπός τις εὐγενὴς
ἐπορεύετο εἰς χώραν μακρὰν λαβεῖν [.]
βασιλείαν καὶ ὑποστρέψαι. 13 καλέσας δὲ

δέκα δούλους αὐτοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς
δέκα μνᾶς καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς,
Πραγματεύεσθαι ἐν ᾧ ἔρχομαι. 14 οἱ δὲ
πολῖται [.] ἐμίσουν αὐτόν, καὶ ἐνέπεμψαν
πρεσβείαν ὀπίσω αὐτοῦ λέγοντες,
Οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ' ἡμᾶς.
15 Καὶ ἐγένετο [.] ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα
τὴν βασιλείαν καὶ εἶπεν φωνηθῆναι
αὐτοῦ τοὺς δούλους [.] οἷς δεδώκει τὸ
ἀργύριον, ἵνα γνοῖ τί διεπραγματεύσαντο.
16 παρεγένετο δὲ ὁ πρῶτος λέγων, Κε,
ἡ μνᾶ σου δέκα μνᾶς προσηργάσατο. 
17 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Εὖγε, ἀγαθὲ δοῦλε,
ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστὸς ἐγένου, ἴσθι
ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων.
18 καὶ ὁ ἕτερος ἐλθὼν εἶπεν Κε , ἡ μνᾶ σου
πέντε ἐποίησεν  μνᾶς. 19  εἶπεν δὲ
καὶ τούτῳ γίνου, Καὶ σὺ ἐπάνω  πέντε
πόλεων. 20 καὶ ὁ ἕτερος ἦλθεν λέγων,
 Κύριε, ἰδοὺ ἡ μνᾶ σου ἣν εἶχον ἀποκειμένην
ἐν σουδαρίῳ: 21 ὅτι ἐφοβήθην  σε,
ἄνθρωπος γὰρ εἶ αὐστηρὸς , αἴρεις
ὃ οὐκ ἔθηκας καὶ θερίζεις ὃ οὐκ ἔσπειρας.
22 
ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Ἐκ τοῦ στόματός σου
κρίνω σε, πονηρὲ δοῦλε. ᾔδεις ὅτι
ἐγὼ ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμι, αἴρω
ὃ οὐκ ἔθηκα καὶ θερίζω ὃ οὐκ ἔσπειρα;
23 [.] διὰ τί οὖν οὐκ ἔδωκάς  τὸ ἀργύριον μου
ἐπὶ τράπεζαν; κἀγὼ ἐλθὼν σὺν τόκῳ ἂν
ἔπραξα αὐτὸ . 24 εἶπεν δὲ τοῖς παρεστῶσιν ,
Ἄρατε ἀπ' αὐτοῦ [..] καὶ ἀπενένκατε τῷ τὰς
δέκα μνᾶς ἔχοντι [ 25 ] 26 λέγω γὰρ ὑμῖν
ὅτι παντὶ τῷ ἔχοντι προστιθέται,

ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος καὶ ὃ ἔχει
ἀρθήσεται ἀπ' αὐτοῦ . 27 πλὴν ἐκείνους
τοὺς ἐχθρούς μου τούτους τοὺς μὴ θέλοντάς με
βασιλεύειν ἐπ' αὐτοὺς ἀγάγατε ὧδε
καὶ κατασφάξατε [.] ἔμπροσθέν μου.
καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλετε
εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον: ἐκεῖ ἔσται
ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. 
28 Καὶ εἰπὼν ταῦτα ἐπορεύετο [.] ἀναβαίνων
δὲ εἰς Ἱερουσαλήμ. 29 Καὶ ἐγένετο ὡς ἤγγισεν
εἰς Βηθφαγὴ καὶ Βηθανία πρὸς τὸ ὄρος
τ
ῶν  Ἐλαιῶν καλούμενον,
ἀπέστειλεν δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ
30 λέγων, Ὑπάγετε εἰς τὴν κατέναντι
κώμην, καὶεἰσπορευόμενοι εὑρήσετε πῶλον [.],
ἐφ' ὃν οὐδεὶς [.] ἀνθρώπων ἐκάθισεν,
καὶ λύσαντες αὐτὸν ἀγάγατε.
31 καὶ ἂν τις ὑμᾶς ἐρωτᾷ, [...]
οὕτως ἐρεῖτε ὅτι Ὁ  Κς, αὐτοῦ
χρείαν ἔχει.32 καὶ ἀπελθόντες ἀπεκρίθησαν [33...]
34 ὅτι Ὁ Κς, αὐτοῦ χρείαν ἔχει. 35 καὶ ἀγάγοντες
τὸν πῶλον
[....] ἐπέριψαν  τὰ ἱμάτια αὐτῶν
ἐπ᾿ αὐτὸν  καὶ ἐπεβίβασαν τὸν Ἰην.
36 πορευομένου δὲ αὐτοῦ ὑπεστρώννυον
τὰ ἱμάτια αὐτῶν [...]. 37 Ἐγγίζόντων δὲ αὐτῶν
[.] πρὸς τὴν κατάβασιν τοῦ Ὄρους τῶν Ἐλαιῶν
ἤρξατο πᾶν τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν
χαίροντες αἰνεῖν τὸν Θν [..] περὶ παντῶν
ὧν εἶδον γεινομένων, 38 λέγοντες,
Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος  ἐν ὀνόματι Κῦ
εὐλογημένος  ὁ βασιλεύςεἰρήνη
ἐν οὐρανῷ  καὶ δόξα ἐν ὑψίστοις.
39 τινες δὲ τῶν Φαρισαίων ἀπὸ τοῦ ὄχλου
εἶπαν πρὸς αὐτόν, Διδάσκαλε, ἐπιτίμησον
τοῖς μαθηταῖς σου. 40  ἀποκριθεὶς δὲ
λέγει αὐτοῖς, Λέγω ὑμῖν, ὅτι ἐὰν οὗτοι

σειγήσουσιν, οἱ λίθοι κράξονται.
41 Καὶ ὡς ἤγγισεν, ἰδὼν τὴν πόλιν
ἔκλαυσεν ἐπ' αὐτήν, 42 λέγων ὅτι
Εἰ ἔγνως καὶ σὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ 
τὰ πρὸς εἰρήνην σοι
νῦν δὲ ἐκρύβη ἀπὸ
ὀφθαλμῶν σου. 43 ὅτι ἥξουσιν ἡμέραι
[..] καὶ βαλοῦσιν ἐπὶ σὲ οἱ ἐχθροί σου χάρακά
[..] καὶ περικυκλῶσιν σε καὶ
συνέξουσίν σε πάντοθεν,
44 καὶ ἐδαφιοῦσίν σε καὶ τὰ τέκνα σου [..],
καὶ οὐκ ἀφήσουσιν λίθον ἐπὶ λίθον
ἐν ὅλῆ σοί, ἀνθ' ὧν οὐκ ἔγνως
εἰς  καιρὸν [.] ἐπισκοπῆς σου.
45 Ἐλθὼν δὲ εἰς τὸ ἱερὸν ἤρξατο ἐκβάλλειν
τοὺς πωλοῦντας ἐν αὐτῷ,  καὶ [.] ἀγοράζοντας,
καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν
ἐξέχεεν καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων
τὰς περιστερὰς
[.], 46 λέγων αὐτοῖς, Γέγραπται,
ὅτι   ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς ἔστιν,
ὑμεῖς δὲ  ἐποιήσατε αὐτὸν σπήλαιον λῃστῶν.
47 Καὶ ἦν διδάσκων τὸ καθ' ἡμέραν
ἐν τῷ ἱερῷ. οἱ δὲ ἀρχιερεῖς
καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρῶτοι
τοῦ λαοῦ ἐζήτουν αὐτὸν ἀπολέσαι  :
48 καὶ οὐχ ηὕρισκον τὸ τί ποιήσωσιν αὐτῷ,
ὁ 
γὰρ λαὸς  ἅπας ἐκρέματο ἀκούειν αὐτοῦ