1 - multis autem
turbis adstantium circa
ut alterutros esuffocarent coepit
dicere ad discipulos primum
adtendite uobis a fermento
pharisaeorum quae est hypocrisis
2 nihil enim coopertum est
quod non reuelabitur 3 et absconsum
quod non scietur uerum quae
in tenebris dixistis in lumine
audientur et quod ad aurem
dixistis in promptalibus praedicabitur
super tecta 4 dico autem uobis amicis meis
non timere ab his qui occidunt
corpus animam autem non possunt
occidere nequa habentium amplius
quid facere 5 ostendam autem uobis quem
timeatis quem post occiderit
habentem potestatem in gehenam mittere
etiam dico uobis hunc timete

6 nonne quinque passares ueniunt dipundis
duobus et unum ex eis non est
oblitum in. conspectu dei
7 sed et capilli uestri omnes de capite
numeratae sunt ne ergo timueritis
multis enim passeribus differitis uos
8 dico autem uobis quia omnes qui confessus fuerit
in me in conspectu hominum
et filius hominis confitebitur
in eo in conspectu angelorum
dei 9 qui autem negauerit me
inconspectu hominum abnegauitur
in conspectu angelorum Dei
10 et omnis qui dixerit uerbum in filium
hominis dimittetur illi
in Spm autem sanctum non demittetur
illi neque in saeculo hoc
neque m futuro 11 cum autem
adducent uos in synagogas
et principatus ad potestates
nolite solliciti esse quomodo respondeatis
aut quid dicetis 12 sps enim sanctus docebit
uos in ipsa hora quae oportet dicere
13 dixit autem quidam ad illum de populo magister
dic fratri meo partiri
mecum hereditatem
ad ille dixit illi homo quis
constituit iudicem super uos
dixit autem ad illos uidete et
obserbate ab omni cupiditate
quoniam non in abundantia cuiquam est
uita de substantiae ius
dixit autem ad eos parabolam dices

hominis cuiusdam diuitis uberes fructus attulit
regio 17 et cogitabat intra sc dicens
quid faciam quoniam non habeo ubi congregem
fructos meos 18 et dixit hoc
faciam deponam apothecas
et faciam eas maiores
et ibi congregabo omnes fructos meos
19 et dicam anime meae anima habes
multa bona aepulare
20 dixit autem illi ds
stulte ac nocte petunt.
animam tuam a te quae ergo parasti
cuius erunt [21] 22 dixit autem ad discipulos
suos propter hoc dico uobis nolite
solliciti esse animae quid edatis neque
corpori quid induamini 23 anima enim
plus est quam esca etcorpus
uestimento 24 intuemini uolatilia
caeli quoniam neque serent neque
metent quibus non est neque promptarium
neque apotheca et Ds pascit ea
nonne uos differitis -uolatilibus
25 quis autem ex uobis potest adicere
in aetatem suam gubitum 26 et de
ceteria quid solliciti 27 estis intuemmi
lilia quo modo neque neunt neque texunt
dico autem uohis quoniam neque Solomon
in omni gloria sua indutus eat
sic ut unum 28 ex his si autem faenum
agri hodie qui est et eras
in clibanum mittitur Ds
sic uestit quanto magis uos
pusillae fidei 29 et uos nolite quaerere
quid manducetis aut quid bibetis et non abaliene tis uos

30 haec enim omniagentes mundi
quaerunt scit enim pater uester
quoniam opus habetis horum 31 quaerit autem
regnum Dei et haec omnia
adicientur uobis 32 nolite timere
pusillum gregem quoniam meo
beneplacitum est patri uestro dare uobis
regnum 33 uendite substantiam
uestram et date elemosynam
facite uobis sacculos non
ueterescentes thensaurum non deficiente
in caelis ubi fur non accedit
nec tinea conrumpit 34 ubi enim est
thensaurus uester ibi erit et
cor uestrum 35 sit lumbus
uester cinctus et lucernae
ardentes 36 et uos similis hominibus
expectantibus Dom suum quando
ueniet a nuptias ut uenienti
et pulsanti confestim aperiant
illi 37 beati serui illi quos ueniens
Dms inueniet uigilantes amen dico
uobis quia succinget se et reclinauit
eos et transiens ministrauit illis
38 et si ueniet uespertina
custodia et inueniet sic faciet
et si secunda uel tertia
beati sunt illi 39 hoc autem.
scitote quia si sciret pater familias
qua hora fur uenit utique non
40 et vos ergo estote parati
quia qua hora non putatis filius hominis
uenit 41 et dixit Petrus Dme

ad nos dicis parauolam hanc
42 et dixit Dms quinam est
fidelis uilicus sapiens
bonus quem constituit Dms super
curam eius dare in tempore
frumentationem 43 beatus seruus
ille quem ueniens Dms eius inueniet
eum facientem sic 44 amen dico
uobis quia super omnem substantiam
suam constituet eum 45 si autem dixerit
seruus ille in corde suo
tardat Dms meus uenire et coeperit
percutere pueros et puellas
manducare autem et bibere etinebriari
46 uenit Dms eius in die qua non putat
et in hora qua ignorat et diuidet
eum et partem eius ponet
cum infidelibus 47 ille autem
seruus qui sciuit uoluntatem Dmi sui
et non fecit ad uoluntatem eius
bapulabit multas 48 qui autem ignorauit
fecit autem digna plagis bapiilauit
paucas omni autem cui dederunt multum
quaerent ab eo amplius
et cui conmendauerunt satis plus
expostulabunt enim 49 ignem ueni mittere
in terram et quid uolo
si iam accensum est
50 baptismum autem abeo baptizari et
quo modo urguor usque dum consummetur
51 putatis quoniam pacem ueni
facere in terra non dico uobis
sed diuisionem 52 erunt autem amodo
in domo una quinque tres diuisi

in duobus et duo in tribus 53 diuidentur
pater in filio et filius super patrem suum
diuidetur mater superfiliam
et filia super matrem socrus
super norum suam et norus
super socrum 54 dicebat autem et
turbis cum bideritis nubem
orientem ab occidente confestim dicitis
nimbus uenit et fiet sic
55 et quando austrum flantem dlcitis
aestus erit et fiet 56 hypocritae
uultum quidem caeli
et terrae scitis probare uerum tamen
tempus hoc non probatis
et a uobis non iudicatis iustum.
dum enim uadis cum aduersario tuo
ad principem cum es in uia da operam
discedere ab eo ne forte condemnet te
ad iudicem et iudex tradet te
exactori et exactor mittat te
in carcerem dico tibi non exies
iude usque quo reddas nouissimum quadrantem.


KATA LOUKAN XII Codex Bezae Cantabrigiensis

b


1 Πολλῶν δὲ
ὄχλων συνπεριεχόντων κύκλω,
ὥστε ἀλλήλους συνπνίγειν ἤρξατο
λέγειν πρὸς τοὺς μαθητὰς [.] πρῶτον
προσέχετε ἑαυτοῖς ἀπὸ τῆς ζύμης
 τῶν Φαρισαίων ἥτις ἐστὶν ὑπόκρισις
2  οὐδὲν γὰρ συγκεκαλυμμένον ἐστὶν
ὃ οὐκ φανερωθήσεται καὶ κρυπτὸν
ὃ οὐ γνωσθήσεται 3  ἀνθ' ὧν ὅσα
ἐν τῇ σκοτίᾳ εἴπατε ἐν τῷ φωτὶ
ἀκουσθήσεται καὶ ὃ πρὸς τὸ οὖς
ἐλαλήσατε ἐν τοῖς ταμείοις κηρυχθήσεται
ἐπὶ τῶν δωμάτων 4  λέγω δὲ ὑμῖν τοῖς φίλοις μου
μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων
τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων
ἀποκτεῖναι
μηδὲ ἐχόντων περισσόν
τι ποιῆσαι 5  ὑποδείξω δὲ ὑμῖν τίνα
φοβηθῆτε, τὸν μετὰ τὸ ἀποκτεῖναι
ἔχοντα ἐξουσίαν εἰς [.] γέενναν *_βαλεῖν·
ναί λέγω ὑμῖν τοῦτον φοβήθητε

6  οὐχὶ πέντε στρουθία πωλεῖται ἀσσαρίων
δύο καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν οὐκ ἔστιν
ἐπιλελησμένον ἐνώπιον τοῦ Θῦ
7  ἀλλὰ καὶ αἱ τρίχες  ὑμῶν πᾶσαι τῆς κεφαλῆς
ἠριθμημέναι εἰσίν μὴ οὖν φοβηθῆτε
πολλῶν γὰρ στρουθίων διαφέρετε ὑμεῖς
8  λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πᾶς ὃς ἂν ὁμολογήσει
ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων
καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁμολογήσει
ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων
τοῦ Θῦ 9  ὁ δὲ ἀρνησάμενός με
ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων ἀπαρνηθήσεται
ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων τοῦ Θῦ
10  καὶ πᾶς ὃς ἂν ἐρεῖ λόγον εἰς τὸν υἱὸν
τοῦ ἀνθρώπου ἀφεθήσεται αὐτῷ
[.] εἰς δὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον [.] οὐκ ἀφεθήσεται
αὐτῷ οὔτε ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ
οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι.
11  ὅταν δὲ
φέρωσιν ὑμᾶς εἰς  τὰς συναγωγὰς
καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας
μὴ προμεριμνᾶτε πῶς [..] ἀπολογήσησθε
ἢ τί εἴπητε 12  τὸ γὰρ ἅγιον Πνα διδάξει
ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἃ δεῖ εἰπεῖν
13  εἶπεν δέ τις αὐτῷ ἐκ τοῦ ὄχλου διδάσκαλε
εἰπὸν τῷ ἀδελφῷ μου μερίσασθαι
μετ' ἐμοῦ τὴν κληρονομίαν
14  ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ἄνθρωπε τίς με
κατέστησεν κριτὴν [..] ἐφ' ὑμᾶς;
15  εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς ὁρᾶτε καὶ
φυλάσσεσθε ἀπὸ πάσης πλεονεξίας
ὅτι οὐκ ἐν τῷ περισσεύειν τινί ἐστιν 
ἡ ζωὴ [.] ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ
16  εἶπεν δὲ πρὸς αὐτοὺς παραβολὴν  λέγων

ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν
ἡ χώρα 17  καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων
τί ποιήσω ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω
τοὺς καρπούς μου 18  καὶ εἶπεν τοῦτο
ποιήσω καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας
καὶ ποιήσω αὐτὰς μείζονας
κἀκεῖ συνάξω πάντα τὰ γενήμαθά μου
19  καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου ψυχή ἔχεις
πολλὰ ἀγαθὰ [.....] εὐφραίνου
20  εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ Θς
ἄφρων, ταύτῃ τῇ νυκτὶ ἀπαιτοῦσιν τὴν
ψυχήν σου  ἀπὸ σοῦ ἃ οὖν  ἡτοίμασας
τίνος ἔσται; [21] .  22  εἶπεν δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς
αὐτοῦ διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν μὴ
μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ τί φάγητε μηδὲ
τῷ σώματι τί ἐνδύσησθε  23  ἡ γὰρ ψυχὴ
πλεόν ἐστιν τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα
τοῦ ἐνδύματος  24  κατανοήσατε τὰ πετεινὰ
τοῦ οὐρανοῦ ὅτι οὔτε σπείρουσιν οὔτε
 θερίζουσιν οἷς οὐκ ἔστιν οὔτε ταμεῖον
οὔτε
ἀποθήκη καὶ ὁ θεὸς τρέφει αὐτὰ
οὐχὶ ὑμεῖς διαφέρετε τῶν πετεινῶν;
25  τίς δὲ ἐξ ὑμῶν [.] δύναται  προσθεῖναι
ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν  26  [...] καὶ περὶ τῶν
λοιπῶν τί μεριμνᾶτε;  27   κατανοήσατε
τὰ κρίνα πῶς [.] οὔτε νήθει, οὔτε ὑφαίνει·
λέγω δὲ ὑμῖν ὃτι  οὐδὲ Σολομὼν
ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο
ὡς ἓν τούτων  28   εἰ δὲ τὸν χόρτον
τοῦ  ἀγροῦ  σήμερον  ὄντα καὶ αὔριον
εἰς κλίβανον βαλλόμενον ὁ Θς
οὕτως ἀμφιέζει πόσῳ μᾶλλον ὑμᾶς
ὀλιγόπιστοι  29  καὶ ὑμεῖς μὴ ζητεῖτε
τί φάγητε τί πίητε καὶ μὴ μετεωρίζεσθε 

30  ταῦτα γὰρ πάντα τὰ ἔθνη τοῦ κόσμου
ζητεῖ·  οἶδεν γὰρ   ὁ πατὴρ ὑμῶν
ὅτι χρῄζετε τούτων  31  ζητεῖτε δὲ τὴν
βασιλείαν αὐτοῦ καὶ ταῦτα πάντα
προστεθήσεται ὑμῖν  32  μὴ φοβοῦ
τὸ μικρὸν ποίμνιον ὅτι ἐν αὐτῷ
ηὐδόκησεν ὁ Πατὴρ ὑμῶν δοῦναι ὑμῖν
τὴν βασιλείαν  33  πωλήσατε τὰ ὑπάρχοντα
ὑμῶν καὶ δότε ἐλεημοσύνην
ποιήσατε ἑαυτοῖς βαλλάντια μὴ
παλαιούμενα θησαυρὸν ἀνέκλειπτον
ἐν τοῖς οὐρανοῖς ὅπου κλέπτης οὐκ ἐγγίζει
οὐδὲ σὴς διαφθείρει  34  ὅπου γάρ ἐστιν
ὁ θησαυρὸς ὑμῶν ἐκεῖ ἔσται καὶ
ἡ καρδία μῶν   35  ἔστω ὑμῶν ἡ ὀσφὺς
περιεσζωσμένη καὶ οἱ λύχνοι
καιόμενοι  36  καὶ ὑμεῖς ὅμοιοι ἀνθρώποις
προσδεχομένοις τὸν Κν *_αὐτῶν πότε
ἀναλύσῃ ἐκ τῶν γάμων ἵνα ἐλθόντος
καὶ κρούσαντος εὐθέως ἀνύξουσιν
αὐτῷ 37  μακάριοι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι οὓς ἐλθὼν
ὁ Κς εὕρ γρηγοροῦντας ἀμὴν λέγω
ὑμῖν ὅτι περιζώσεται καὶ ἀνακλινεῖ
αὐτοὺς καὶ παρελθὼν διακονήσει
αὐτοῖς  38  καὶ ἐὰν  ἔλθῃ τῇ ἐσπεριν
φυλακῇ
καὶ εὐρήσει οὕτως ποιήσει
καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ καὶ τῇ τρίτῃ,
μακάριοί εἰσιν ἐκεῖνοι  39  τοῦτο δὲ
γινώσκετε ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης
ποίᾳ ὥρᾳ ὁ κλέπτης ἔρχεται οὐκ ἂν [....]
40  καὶ ὑμεῖς δὲ γίνεσθε ἕτοιμοι
ὅτι ὥρᾳ   οὐ δοκεῖτε ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
ἔρχεται  41 καὶ  εἶπεν  ὁ Πέτρος Κε

πρὸς ἡμᾶς λέγεις τὴν παραβολὴν
ταύτην  [.] 42 καὶ εἶπεν ὁ Κς τίς ἄρα ἐστὶν
ὁ πιστὸς οἰκονόμος ὁ φρόνιμος
ὁ ἀγαθός ὃν καταστήσει ὁ κύριος ἐπὶ τὴν
θεραπείαν
αὐτοῦ τοῦ διδόναι ἐν καιρῷ
[.] σιτομέτριον  43  μακάριος ὁ δοῦλος
ἐκεῖνος ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει
αὐτὸν ποιοῦντα οὕτως 44  ἀμὴν  
 λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ὑπάρχουσιν
αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν  45  ἐὰν δὲ εἴπῃ
ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ
χρονίζει ὁ κύριός μου ἔρχεσθαι καὶ ἄρξηται
τύπτειν τοὺς παῖδας καὶ τὰς παιδίσκας
ἐσθίων τε καὶ πίνων [.] μεθυσκόμενος 
46  ἥξει ὁ κς αὐτοῦ  ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ
καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει καὶ διχοτομήσει
αὐτὸν καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ θήσει
μετὰ τῶν ἀπίστων   47  ἐκεῖνος δὲ
ὁ δοῦλος ὁ γνοὺς τὸ θέλημα τοῦ κυρίου αὐτοῦ
καὶ μὴ [..] ποιήσας πρὸς τὸ θέλημα αὐτοῦ
δαρήσεται πολλάς  48  ὁ δὲ μὴ γνούς
ποιήσας δὲ ἄξια πληγῶν δαρήσεται
ὀλίγας παντὶ δὲ ᾧ ἔδωκαν πολύ [.]
ζητήσουσιν
ἀπ' αὐτοῦ περισσότερον
καὶ ᾧ παρέθεντο πολύ πλέον
ἀπαιτήσουσιν αὐτόν  49  πῦρ ἦλθον βαλεῖν
εἰς τὴν γῆν καὶ τί θέλω
εἰ ἤδη ἀνήφθη; 
50  βάπτισμα δὲ ἔχω βαπτισθῆναι καὶ
πῶς συνέχομαι ἕως ὅτου τελεσθῇ; 
51  δοκεῖτε ὅτι εἰρήνην παρεγενόμην
ποιῆσαι ἐν τῇ γῇ; οὐχί λέγω ὑμῖν
ἀλλὰ [.] διαμερισμόν  52  ἔσονται γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν
 ἐν ἑνὶ οἴκῳ πέντε τρεῖς διαμεμερισμένοι 

ἐν δυσὶν καὶ δύο ἐν τρισίν  53  διαμερισθήσονται
πατὴρ ἐφ᾿ υἱῷ καὶ υἱὸς ἐπὶ πατρί αὐτοῦ
διαμερισθήσονται μήτηρ ἐπὶ [.] θυγατέρα
καὶ θυγάτηρ ἐπὶ τὴν μητέρα, πενθερὰ
ἐπὶ τὴν νύμφην αὐτῆς καὶ νύμφη
ἐπὶ τὴν πενθεράν  54  ἔλεγεν δὲ καὶ τοῖς
ὄχλοις ὅταν ἴδητε τὴν νεφέλην
ἀνατέλλουσαν ἀπὸ δυσμῶν εὐθέως λέγετε
[.] ὄμβρος ἔρχεται καὶ γίνεται οὕτως
55  καὶ ὅταν νότον πνέοντα λέγετε
[.] καύσων ἔσται καὶ γίνεται  56  ὑποκριταί
τὸ μὲν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ
καὶ τῆς γῆς  οἴδατε δοκιμάζειν πλὴν
τὸν καιρὸν [.] τοῦτον οὐ [...]  δοκιμάζετε.
57  [..] καὶ ἀφ' ἑαυτῶν οὐ κρίνετε τὸ δίκαιον. 
58  ὡς γὰρ ὑπάγεις μετὰ τοῦ ἀντιδίκου σου
ἐπ' ἄρχοντα ἐν τῷ ὁδῷ δὸς ἐργασίαν
ἀπαλλάγηναι ἀπ' αὐτοῦ μήποτε κατακρείνῃ σε
πρὸς τὸν κριτήν καὶ ὁ κριτής παραδώσει σε
τῷ πράκτορι καὶ ὁ πράκτωρ  βαλεῖ σε
εἰς φυλακήν 59 λέγω σοι οὐ μὴ ἐξέλθῃς
ἐκεῖθεν ἕως οὐ ἀποδοῖς τὸν ἔσχατον κοδράντην.