Secundum Lucan XI, Codex Bezae Cantabrigiensis




1 - Et factum est cum esset
in loco quodam orantem et cum
cessauit dixit quidam de discipulis eius
ad eum Dme doce nos orare
sicut et Iohanes docuit nos
discipulos suos 2 ad ille dixit cum
oratis nolite multum loqui sicut et ceteri
putant enim quidam quia in multiloquentia
sua exaudientur sed orantes
dicite Pater noster qui in caelis es
sanctificetur nomen tuum super nos
ueniat regnum tuum fiat
uoluntas tua sicut in caelis et in terra
3 panem nostrum cottidianum
da nobis hodie 4 et dimitte nobis
debita nostra sicut et nos
dimittimus debitoribus nostris
et ne inducas nos in temptatione
sed libera nos a malo
5 Et dixit quis ex uobis
habebit amicum et ibit ad eum
media nocte et dicit illi amie
commoda mihi tres panes 6 quia
amicus mihi superuenit de agro et non habeo
quod adponam illi 7 ad ille deintus
respondens dicit noli mihi molestus esse
iam osteum clusum est
et pueri mecum.
in cubili sunt non possum surgens
dare tibi 8 dico uobis non dabit ei

surgens propter quod amicus eius sit
propter inprobitatem eius surgens
dabite quantum opus habet 9 et ego dico uobis
petite et dabitur uobis quaerite
et inuenitis pulsate et aperietur uobis
10 omnis enim qui petit accipit et qui querit
inueniet et pulsanti aperietur
11 quis autem ex uobis patrem suum filius petit
panem num quid lapidem ei dabit aut
piscem petierit numquid pro pisce serpentem ei
dabit 12 et si ouum petierit num quid
scorpionem ei dabit 13 si ergo uos
cum sitis iniqui scitis data bona
dare filis uestris quanto magis
pater de caelo dabit bonum datum
petentibus eum 14 haec autem dicente
eo offertur illi daemoniosus
surdus et eiecto eo omnes
mirabantur 15 et quidam ex eis dixerunt
in beelzebul principe daemoniorum.
eicit daemonia ad ille respondens
dixit quodo potest satanas satanan
eicere 16 alii autem temptantes signum
de caelo quaerebant ab eo 17 ipse autem
sciens eorum cogitationes
dixit illis omne regnum diuisum
iuper se deseretur
et domus super domum cadet
18 si autem et satanas super se diuisus est
non stabit regnum eius quia dicitis
in beelzebul eicere me daemonia
19 si autem ego in beelzebul eicio
daemonia fili uestri in quo
εicient propter hoc ipsi uestri

iudices erunt 20 si autem ego in digito Dei
eicio daemonia forsitam adpropinquauit
in uos regnum Dei 21 quando fortis
armatus custodit aulam
suam in pace est substantia eius
22 si autem fortior superuenerit
armaturam eius tollit in qua confidet
et spolia eius diuidet
qui non est mecum contra me est
et qui non congregat mecum dispargit
24 cum autem immundus spiritus exierit
ab homine uadit per arida
loca quaerens requiem et non
inueniens dicit reuertar in
domum meam unde exiui et ueniens
inuenit mundatum adornatum
26a uadit et adsumit alios
septem spiritus nequiores se
et intrant et habitant et fiunt [26b ]
26c peiora prioribus 27 factum est autem
in eo cum diceret haec mulier quaedam
eleuans uocem de pleue dixit illi
26b nouissima hominis illius
ueatus uenter qui te baiolauit
et mamillae quas suxisti 28 ad ille dixit
etiam beati qui audiunt
uerbum Dmi et custodiunt
29 turbis autem. congregatis
coepit dicere generatio haec generatio
iniqua est signum. quaerit
et signum non dabitur ei
nlsi signum Ionae 30 sicut enim
fuit Ionas signum in Nineuitis

sic erit et filius hominis
gcnerationi huic et sicut Ionas
in uentre ceti fuit
tribus diebus et tribus noctibus
sic et filius hominibus in terra
31 Regina austri exsurget cum
uiris generationis huius et
condemnabit eam quia uenit de
finibus terrae audire sapientiam
Solomonis et ecce plus quam Solomon
hic 32*** 33 nemo lucernam accendens in occultum
ponit neque sub modium sed super
candelabrum ut introeuntes lumen
uideant 34 lucema corporis tui
est oculus tuus cum est oculus tuus
simplex totum corpus tuum lucidum est
cum autem malus fuerit et corpus tuum est
tenebrosum est 35 si ergo lumen quod in te est
tenebrae sunt tenebrae quantae
37 rogauit autem eum quidam pharisaeum
ut pranderet cum eo intrans autem
recubuit 38 pharisaeus autem coepit
sogitare in semetipso dicens
quare non primum baptizatus est antequam
pranderet 39 dixit autem Dms ad eum
nunc uos farisae ypocritae
quod a foris est calicis et
catilli mundatis ab intus autem
uestrum plenum est rapina et iniquitate
stulti nonne qui fecit qnod intus est
et quod a foris est fecit41 uerum tamen
quae sunt date misericordiam
et ecce omnia munda et erunt uobis

42 sed uae uobis pharisaeis
quoniam decimatis menta
et rutam et omne holus
et praeteritis iudicium et
caritatem Dei ***
43 uae uobis pharisaei quia
diligitis primas sessiones in synagogis
et salutationes in foro
et primos adcubitos in cenis
44 uae uobis scribae et pharisaei
quia estis monumenta sine specie et
homines supra ambulantes
nesciunt 45 respondens autem quidam de
legis doctoribus dicit illi magister
haec dicens et nobis iniuriam facis
46 ad ille dixit et uobis uae
legis doctoribus quoniam honeratis
homines honera quae non possunt portari
et ipsi uno digitorum uestrorum
non adtingitis 47 uae uobis quoniam
aedificatis monumenta
profetarum patres autem uestri
occiderunt eos 48 ergo testificatis
non consentire operibus
patrum uestrorum quia ipsi quidem
occiderunt eos uos autem
aedificatis 49 propter hoc mitto
in eos profetas et apostolos
ex eis interficient
et persequentur 50 ut exquirat
sanguis omnium profetarum
quod effunditur a constitutione
mundi usquae ad generationem hanc
51 a sanguine Abel usquae ad sanguine

Zachariae fili Barachiae quem occiderunt
inter medium altaris et templi etiam
dico uobis exquiretur a
generatione hac 52 uae uobis
legis doctoribus quia abscondistis clauem
scientiae et ipsi non introistis
et introeuntes uetastis
53 dicente autem haec ad eos
in conspectu omnis populi coeperunt
pharisaei et leges doctores male
habere et committere illi de
plurimis 54 quaerentes occasionem
aliquam accipere eius ut inuenirent
accusare eum.


KATA LOUKAN XI Codex Bezae Cantabrigiensis




Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν
ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον, καὶ ὡς
ἐπαύσατο, εἶπέν τις τῶν μαθητῶν αὐτοῦ
πρὸς αὐτόν, Κε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι,
καθὼς καὶ Ἰωάνης ἐδίδαξεν τοὺς
μαθητὰς αὐτοῦ. 2 δὲ εἶπεν [.] Ὃταν
προσεύχησθε, μὴ βατταλογεῖτε ὡς οἱ λοιποί·
δοκοῦσιν γὰρ τινες ὅτι ἐν τῇ πολυλογείᾳ
αὐτῶν εἰσακουσθήσονται· ἀλλὰ προσευχόμενοι
λέγετε, Πάτερ, ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς
ἀγιασθήτω [.] ὄνομά σου ἐφ´ ἡμὰς:
ἐλθέτω σου ἡ βασιλεία γενηθήτω
τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς :
3 τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον
δὸς ἡμῖν σήμερον: 4 καὶ ἄφες ἡμῖν
τὰ ὀφειλήματα
ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς
ἀφίομεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν:
καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν,
ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
5 Καὶ εἶπεν [..], Τίς ἐξ ὑμῶν
ἕξει φίλον καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτὸν
μεσονυκτίου καὶ ἐρεῖ αὐτῷ, Φίλε,
χρῆσόν μοι τρεῖς ἄρτους, 6 ἐπειδὴ
φίλος μοι παρέστιν ἀπ᾿ ἀγροῦ [.] καὶ οὐκ ἔχω
ὃ παραθήσω αὐτῷ: 7 ἐκεῖνος δὲ ἔσωθεν
ἀποκριθεὶς ἐρεῖ, Μή μοι κόπους πάρεχε:
ἢδη ἡ θύρα κέκλεισται,
καὶ τὰ παιδία μου μετ' ἐμοῦ
ἐν τῇ κοίτῇ ἐστίν: οὐ δύναμαι ἀναστὰς
δοῦναί σοι. 8 λέγω ὑμῖν, [..] οὐ δώσει αὐτῷ

ἀναστὰς διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν φίλον αὐτοῦ ,
διά γε τὴν ἀναίδιαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς
δώσει [.] ὅσον χρῄζει. 9 κἀγὼ ὑμῖν λέγω,
αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν: ζητεῖτε,
καὶ εὑρήσετε: κρούετε, καὶ ἀνοιχθήσεται ὑμῖν.
10 πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει, καὶ ὁ ζητῶν
εὑρίσκει, καὶ τῷ κρούοντι ἀνοίγεται.
11 τίς δὲ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα ὁ υἱὸς αἰτήσει
ἄρτον μὴ λίθοναὐτῷ ἐπιδώσει; ἢ καὶ
ἰχθύν αἰτήσει μὴ ἀντὶ ἰχθύος ὄφιν αὐτῷ
ἐπιδώσει; 12 ἐὰν δὲ καὶ ᾠόν αἰτήσει, μὴ
σκορπίον αὐτῷ ἐπιδώσει 13 εἰ οὖν ὑμεῖς
πονηροὶ ὄντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ
διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον
ὁ πατὴρ ὁ ἐξ οὐρανοῦ δώσει ἀγαθὸν δόμα
τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν. 14 Ταῦτα δὲ εἰπόντος
αὐτοῦ προσφερέται αὐτῷ δαιμονιζόμενος
κωφὸς καὶ ἐκβαλόντος αὐτοῦ πάντες
ἐθαύμαζον
· 15 καὶ τινὲς ἐξ αὐτῶν εἶπον,
ἐν Βεελζεβοὺλ [.] ἄρχοντι τῶν δαιμονίων
ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια: ὁ δὲ ἀποκριθεὶς
εἶπεν
Πῶς δύναται Σατανᾶς Σατανᾶν
ἐκβάλειν
; 16 ἕτεροι δὲ πειράζοντες σημεῖον
ἐξ οὐρανοῦ ἐζήτουν παρ' αὐτοῦ. 17 αὐτὸς δὲ
εἰδὼς αὐτῶν τὰ διανοήματα
εἶπεν αὐτοῖς, Πᾶσα βασιλεία διαμερισθεῖσα
ἐφ' ἑαυτὴν ἐρημοῦται,
καὶ οἶκος ἐπὶ οἶκον [ἐ]πέσιται.
18 εἰ δὲ καὶ ὁ Σατανᾶς ἐφ' ἑαυτὸν διεμερίσθη,
οὗ σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ. ὅτι λέγετε
ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλειν με τὰ δαιμόνια.
19 εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω
τὰ δαιμόνια, [.] υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι
ἐκβάλλουσιν; διὰ τοῦτο αὐτοὶ ὑμῶν

κριταὶ ἔσονται. 20 εἰ δὲ ἐγὼ ἐν δακτύλῳ Θῦ
ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν
ἐφ' ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θῦ. 21 ὅταν ὁ ἰσχυρὸς
καθωπλισμένος φυλάσσει τὴν αὐλήν
αὐτοῦ
, ἐν εἰρήνῃ ἐστὶν τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ:
22 ἐὰν δὲ ἰσχυρότερος ἐπελθὼν [..]τὴν
πανοπλίαν αὐτοῦ αἴρει ἐφ' ᾗ πέποιθεν,
καὶ τὰ σκῦλα αὐτοῦ διαδίδωσιν.
23 ὁ μὴ ὤν μετ' ἐμοῦ κατ'ἐμοῦἐστιν,
καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ'ἐμοῦ σκορπίζει.
24 Ὃταν δὲ τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμαἐξέλθῃ
ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται διὰ τῶν [ἀν]ύδρων
τόπων ζητοῦν ἀνάπαυσιν, καὶ μὴ
εὑρίσκον, λέγει, ὑποστρέψω εἰς τὸν
οἶκόν μου ὅθενἐξῆλθον: 25 καὶ ἐλθὸν
εὑρίσκει σεσαρωμένον [.] κεκοσμημένον.
26 [.] πορεύεται καὶ παραλαμβάνει ἀλλὰ
ἑπτὰ πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ,
καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ [.], καὶ γίνεται
τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου
χείρονα τῶν πρώτων. 27 ἐγένετο δὲ
ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα γυνὴ τις
ἐπάρασα φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ,
Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε
καὶ μασθοὶ οὓς ἐθήλασας. 28 ὁ δὲ εἶπεν,
Μενοῦν γε
μακάριοι οἱ ἀκούοντες
τὸν λόγον τοῦ Θῦ καὶ φυλάσσοντες.
29 Τῶν δὲ ὄχλων ἐπαθροιζομένων
ἢρξατο λέγειν, Ἡ γενεὰ αὕτη γενεὰ
πονηρά ἐστιν: σημεῖον ἐπιζητεῖ,
καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ
εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ. 30 καθὼς γὰρ
ἐγένετο Ἰωνᾶς σημεῖον,τοῖς Νινευίταις

οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
τῇ γενεᾷ ταύτῃ. καὶ καθὼς Ἰωνᾶς
ν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους ἐγένετο
τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας,
οὕτως καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ γῇ.
31 Βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται [...] μετὰ τῶν
ἀνδρῶν τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ
κατακρινεῖ αὐτούς: ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν
περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν
Σολομῶνος, καὶ ἰδοὺ πλέον Σολομῶνος
ὧδε. 32 [..... ] 33 οὐδεὶς λύχνον ἃψας εἰς κρύπτην
τίθησιν οὐδὲ ὑπὸ τὸν μόδιον ἀλλ' ἐπὶ τὴν
λυχνίαν, ἵνα οἱ εἰσπορευόμενοι τὸ φῶς
βλέπωσιν. 34 Ὁ λύχνος τοῦ σώματός σου
ἐστιν ὁ ὀφθαλμός σου. ὅταν ᾖ ὁ ὀφθαλμός σου
ἁπλοῦς πᾶν τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἐστιν:
ὅταν δὲ πονηρὸς ᾖ, καὶ τὸ σῶμά σου ἔστιν
σκοτεινόν ἐστιν. 35 εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ
σκότος τὸ σκότος πόσον. 36 [.... ]
37 ἐδεήθη δὲ αὐτοῦ τις Φαρισαῖος
ἵνα
ἀριστήσῃ μετ' αὐτοῦ: εἰσελθὼν δὲ
ἀνέπεσεν. 38 ὁ δὲ Φαρισαῖος ἤρξατο
διακρεινόμενος ἐν ἑαυτῷ λέγειν
διά τι
οὐ πρῶτον ἐβαπτίσθη πρὸ τοῦ
ἀρίστου. 39 εἶπεν δὲ ὁ Κς πρὸς αὐτόν,
Νῦν ὑμεῖς οἱ Φαρισαῖοι ὑποκριταί
τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τοῦ
πίνακος καθαρίζετε, τὸ δὲ ἔσωθεν
ὑμῶν γέμει ἁρπαγῆς καὶ πονηρίας.
40 ἄφρονες, οὐχ ὁ ποιήσας τὸ ἔσωθεν
καὶ τὸ ἔξωθεν ἐποίησεν; 41 πλὴν
τὰ ἐνόντα δότε ἐλεημοσύνην,
καὶ ἰδοὺ πάντα καθαρὰ ἔσται ὑμῖν.

42 ἀλλὰ οὐαὶ ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις,
ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον
καὶ τὸ πήγανον καὶ πᾶν λάχανον,
καὶ παρέρχεσθε τὴν κρίσιν καὶ τὴν
ἀγάπην τοῦ Θῦ: [.....]
43 οὕαὶ ὑμῖν [.] Φαρισαίοι, ὅτι ἀγαπᾶτε
τὴν πρωτοκαθεδρίαν ἐν ταῖς συναγωγαῖς
καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς,
καὶ πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις
44 οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαίοις
ὅτι ἐστὲ [..] μνημεῖα [.] ἄδηλα, καὶ οἱ
ἄνθρωποι ἐπάνω περιπατοῦντες
οὐκ οἴδασιν. 45 ἀποκριθεὶς δέ τις τῶν
νομικῶν λέγει αὐτῷ, Διδάσκαλε,
ταῦτα λέγων καὶ ἡμᾶς ὑβρίζεις.
46 ὁ δὲ εἶπεν, Καὶ ὑμῖν οὐαί τοῖς
νομικοῖς, ὅτι φορτίζετε τοὺς
ἀνθρώπους φορτία δυσβάστακτα,
καὶ αὐτοὶ ἑνὶ τῶν δακτύλων ὑμῶν
οὐ προσψαύετε. 47 οὐαὶ ὑμῖν, ὅτι
οἰκοδομεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν
προφητῶν, οἱ δὲ πατέρες ὑμῶν
ἀπέκτειναν αὐτούς. 48 ἄρα μάρτυρεῖτε
μὴ συνευδοκεῖν τοῖς ἔργοις τῶν
πατέρων ὑμῶν; ὅτι αὐτοὶ μὲν
ἀπέκτειναν αὐτοὺς ὑμεῖς δὲ
οἰκοδομεῖτε. 49 διὰ τοῦτο [...] ἀποστελλῶ
εἰς αὐτοὺς προφήτας καὶ ἀποστόλους,
καὶἐξ αὐτῶν ἀποκτενοῦσιν
καὶ διώξουσιν, 50 ἵνα ἐκζητηθῇ
τὸ αἷμα πάντων τῶν προφητῶν
τὸ ἐκχυννόμενον ἀπὸ καταβολῆς
κόσμου ἕως τῆς γενεᾶς ταύτης,
51 ἀπὸ αἵματος Ἅβελ ἕως αἵματος

Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου, ὃν ἐφόνευσαν
ἀνὰ μέσον
τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοῦ ναοῦ:
ναί, λέγω ὑμῖν, ἐκζητηθήσεται ἀπὸ τῆς
γενεᾶς ταύτης. 52 οὐαὶ ὑμῖν τοῖς
νομικοῖς, ὅτι ἐκρύψατε τὴν κλεῖν
τῆς γνώσεως καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσήλθατε
καὶ τοὺς εἰσπορευομένους ἐκωλύσατε.
53 Λέγοντος δέ ταῦτα πρὸς αὐτοὺς
νώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ ἤρξαντο
οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ νομικοὶ δεινῶς
ἔχειν καὶ συμβὰλλειν αὐτῷ περὶ
πλειόνων, 54 ζητοῦντες ἀφορμὴν
τινὰ λαβεῖν αὐτοῦ, ἵνα εὕρωσιν
κατηγορῆσαι αὐτοῦ.